HATIRAYLA DOGAN KIN,,KIZACAGIM ELBET OLUM,SANADA KENDIMEDE BEN....

[kacagim]

HATIRAYLA DOGAN KIN
Anamı hatırladım birden
Yaklaşık
Iki ay önce,ölen anamı
Ne kadar yabancı bana
Iki ay önce ölen anama
Ölen anamı hatırladım
Diyememem hala
Ama ben
Hatıramdaki o günü
Öyle bir hatırladımki
Sanki bu gündü
Hemde...
O rengarenk
Giysileriyle anam
Ne kadarda güzeldi
Türkçesi iyi değil
Oldukçada kötüydü
Birileri kabul etmeyip
Inkar etsede
Benim anamla,babam
Aslinda bir kürttü
Hatırladığım
Ilık bir yaz akşamıydı
Avlunun içi
Oldukçada doluydu
Bir kaç
Kapı komşuyla
Biz çocukları
Yer minderine oturmuştu anam
Elindede
Çay bardağı
Neşeli olduğunda
Hep onu alırdı kucağına
İndirmezdi kucağından
En çok sevdiği oydu
Torunu Kenan
Bir eli
Ya hep onun saçında
Yada okşadığı
Sol yanağında
Ve nasıl oldu bilmiyorum
Yıkıldı birden anam
Yan duvara
Bir eli güçsüz havada
Göğsüm diyordu
Cılız bir fısıltıyla.
Kucağındaki
Torunuda yıkılmıştı
Dizlerinin yanına
Suratındaki fotografıda
Perişan olmuştu bir anda
Titreyen çenesine
Geç kalmadı gözleri
Basladı ilk o ağlamaya
Oldukçada sesli
Ağlama be Kenan
Bu değil ya senin anan
Benmi.....
Ben bakıyordum sadece
Tüm her şey yabancıydı bana
O güçlü
O iri
O gür sesli,çatık kaşlı
O hep şahan bakışlı anam
ilk defa
Ama ilk defa
Şahit oluyordum
O cocuk halimle
Yerde kıvranan anama
Ben
Altı yaşlarındaydım
Kenansa
Ya bir,bilemedin iki
Ben anamı
Hiç böyle görmemistimki
Korkmuş
Bir kenara çekilmiştim
Ağlıyordum,habersiz
Anama bakıyorum
Baş ucunda bacılarım,ağlamalı
Ben ağlıyordum
Kenana bakıyorum
Korkuya tutsak olmuş
O çocuk yüreğiyle
Kontrolsuz,ağlamakta
Bense korkuyorum
hemde çok
Herhalde anam
Çok hasta olmalı
Ve ben hıçkırıklara teslim
Hala ağlamalı.
Sonra nasıl olduysa anam
Oturmustu yine
Yıkıldığı yer minderine
Ne kadar sürmüştü bu olay
Bilmiyorum..
Tabii anaydı bu
Yok öyle
Yitirmek onu kolay
Ama gel görki..
Erkeninde bir sabah
Ben kırkdört yaşındayken
O sabah
Anamıda görmeyişimin
Tam ikibindokuzyirmiikinci
Sabahıyken
Birileri
Bu allahsız planı
Işleme koyduğu andı
O sabah
Herkes uykusundayken
Bebek gibi savunmasızken
Ve derin uykuya
Yatırmışken bedenleri
Yillarca guvenle
Hep ayni yer döşeklerine
Yorgunluğunuda sermişlerdi
Babamla,annem
Kapiyi vurmadan,odaya girenden
Habersizlerken
Alçak ecel planını
Çoktan hazırlamıştı
Ve yatmıştı her zamanki gibi pusuya
Ve beklemişti o
Kancık köşelerde
Yüzsüz,bedensiz,soğuk haliyle
Ölümle olan işbirliğine
Girmişlerdi
O onlarca cana
Hayat veren bedene
Ihanet etmişlerdi
Çınar gibi,bir gövdeye
Ruhunu çalmışlardı anamın
Ahh,bilmemki niye haa,niye
Olsa,olsa verecekler
O allahsız,ruhsuz
Tanrılarına hediye
Ey kancık pusuların
Yalniz o*******
Eyy,tanrıların
Uşağı ,maşası
Eyy,kendini
Göstermeyen korkak
Sevda kaçağı ,yaşam düşmanı
Karanlıklar ortağı ölüm...
Senden kim korkar haa,,kim
Nedendir bilmiyorum
Anlamsa veremiyorum
Sekiz senedir Anamı aramazken
Ve onu hiç hatırlamazken
Ne oldu bana.ne oldu bana nee..
Iki ay once ölen anamın
ölüşünü
Kabullenemiyorum hala ben
Her anne sözcüğünde
Hatırlarken ben şimdi seni
Ve seni böyle
Cok ozlemisken
Hele birde
Göremememin gerçekliği
Beni böyle,yakıp kavururken
Kızacağım tabiiki ölüm..
Sanada,kendimede ben....
KACAGIM,,,Mallorcadayken,,2003 olsa gerek,sitedeki kontrol eden arkadas,imla hatalari icin özür düzeltirsen eğer yine bir şey öğrenmiş olucam,üzgünüm beceremiyorum hala,teşekkürler.sağlıkla kalın....