- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
ilk üç parçanın isimlerinin birleştirilmesiyle adı oluşturulan katatonia albümü.
tracklist:
1-brave
2-murder
3-day
4-rainroom
5-12
6-endtime
o kadar övüldüğünü gördükten sonra bir gecemi ayırıp dinlediğim albüm. distortion tonlarının 90 tank taki ateş etme seslerine benzemesi beni şaşırttı. bateri yaratıcılıktan uzak ve çok tekdüze. yani parçalarda beklediğim çılgın bateri saldırılarını duyamadım*. kayıtlar ise sanki grubun diğer kısmı kuzey yarım küredeyken vokalin güney yarım kürede bulunduğu bir anda yapılmış. mikael akerfeldt kendini belli etmiş açıkçası. sonuç olarak bu albüme şogüzel diyenlere...
ya da ben arabeskime geri dönüyorum.
kim bilir bu gidişin dönüşü olacak mı,
ah nasıl yollarına bakacağım kimbileaaiiir..
katatonia'nın milad'ı. katatoniye sokan cinsten, başyapıt. doomcu olmayanları katatonia'ya sokturtabilir, geçiniz)
bu albümü beğenmeyenlerin ve bu mudur katatonia cinsinden şeyler söyleyenlerin katatonia ile tanışmalarının son ya da sondan bir önceki albümle olduğunu düşünüyorum. albüm drum machine kullanılması dışında oldukça güzel ve hisli bir albüm. e son albümle dinleyip katatonia fanı olanların beğenmemesi doğaldır.
tekdüze davulları, sürekli mi vuran gitarları ile minimalizmin müzikteki peygamberlerinden biridir. vokal dışında alt yapısı incelendiğinde discouraged ones'ın müjdelendiği görülebilir.
efsane albüm.
doom/death metal'de en iyi ilk dört albümden biridir.diğerleri tarzlarının metal müziğe birebir aktarılmasının ürünüdür.sonuç ise tekrarlara dayanan,4/4 ölçülü,tekdüze davullarla destekli,acı ve hüzün dolu melodilerle örülmüş,sert,brutal ve karanlık bir eserdir.
jonas renkse'nin sesiyle ilgili sorunları nedeniyle,vokalleri mikael akerfeldt tarafından yapılmış albümde,renkse'nin sözlerinin dance of december souls'taki klişe kalıplardan çıkıp,daha soyut,kişisel ve özgün tarza geçtiğini görmek mümkündür.
şarkılar kendi içinde gelişken ama tekrara dayalı melodilere sahiptir.renkse tarafından çalınan bateriler,dance of december souls'taki gibi kompleks değil,daha minimal bir anlayışla çalınmıştır.bu müzikal yapı,katatonia'nın bir nevi trademarkı olmuştur.melodilerin saf acı yüklü olduğunu tekrar belirtmeye gerek yok,akerfeldt'in brutalleri albümün depresyon oranını ise dörde katlıyor.
albümdeki altı şarkıda birbirinden güzel ve karanlık.fakat özellikle endtime adlı boyut atlatan şaheser,bu albümü tek başına bile çok önemli noktaya getirmekte...
katatonia,artık konserlerinde discouraged ones öncesi dönemden sadece bu albüm şarkılarını çalmakta...genelde murder çalınsa da,arada endtime ve rainroom'da icra edilmektedir.
sonuç itibariyle brave murder day,her bünyeyinin kaldıramayacağı ama sevenini de asla bırakmayacak derecede güzel ve kaliteli bir eserdir.katatonia'nın doom metal'e son selamıdır.diskografisinin en görkemli elmasıdır.
Kaynak: İtüSözlük
tracklist:
1-brave
2-murder
3-day
4-rainroom
5-12
6-endtime
o kadar övüldüğünü gördükten sonra bir gecemi ayırıp dinlediğim albüm. distortion tonlarının 90 tank taki ateş etme seslerine benzemesi beni şaşırttı. bateri yaratıcılıktan uzak ve çok tekdüze. yani parçalarda beklediğim çılgın bateri saldırılarını duyamadım*. kayıtlar ise sanki grubun diğer kısmı kuzey yarım küredeyken vokalin güney yarım kürede bulunduğu bir anda yapılmış. mikael akerfeldt kendini belli etmiş açıkçası. sonuç olarak bu albüme şogüzel diyenlere...
ya da ben arabeskime geri dönüyorum.
kim bilir bu gidişin dönüşü olacak mı,
ah nasıl yollarına bakacağım kimbileaaiiir..
katatonia'nın milad'ı. katatoniye sokan cinsten, başyapıt. doomcu olmayanları katatonia'ya sokturtabilir, geçiniz)
bu albümü beğenmeyenlerin ve bu mudur katatonia cinsinden şeyler söyleyenlerin katatonia ile tanışmalarının son ya da sondan bir önceki albümle olduğunu düşünüyorum. albüm drum machine kullanılması dışında oldukça güzel ve hisli bir albüm. e son albümle dinleyip katatonia fanı olanların beğenmemesi doğaldır.
tekdüze davulları, sürekli mi vuran gitarları ile minimalizmin müzikteki peygamberlerinden biridir. vokal dışında alt yapısı incelendiğinde discouraged ones'ın müjdelendiği görülebilir.
efsane albüm.
doom/death metal'de en iyi ilk dört albümden biridir.diğerleri tarzlarının metal müziğe birebir aktarılmasının ürünüdür.sonuç ise tekrarlara dayanan,4/4 ölçülü,tekdüze davullarla destekli,acı ve hüzün dolu melodilerle örülmüş,sert,brutal ve karanlık bir eserdir.
jonas renkse'nin sesiyle ilgili sorunları nedeniyle,vokalleri mikael akerfeldt tarafından yapılmış albümde,renkse'nin sözlerinin dance of december souls'taki klişe kalıplardan çıkıp,daha soyut,kişisel ve özgün tarza geçtiğini görmek mümkündür.
şarkılar kendi içinde gelişken ama tekrara dayalı melodilere sahiptir.renkse tarafından çalınan bateriler,dance of december souls'taki gibi kompleks değil,daha minimal bir anlayışla çalınmıştır.bu müzikal yapı,katatonia'nın bir nevi trademarkı olmuştur.melodilerin saf acı yüklü olduğunu tekrar belirtmeye gerek yok,akerfeldt'in brutalleri albümün depresyon oranını ise dörde katlıyor.
albümdeki altı şarkıda birbirinden güzel ve karanlık.fakat özellikle endtime adlı boyut atlatan şaheser,bu albümü tek başına bile çok önemli noktaya getirmekte...
katatonia,artık konserlerinde discouraged ones öncesi dönemden sadece bu albüm şarkılarını çalmakta...genelde murder çalınsa da,arada endtime ve rainroom'da icra edilmektedir.
sonuç itibariyle brave murder day,her bünyeyinin kaldıramayacağı ama sevenini de asla bırakmayacak derecede güzel ve kaliteli bir eserdir.katatonia'nın doom metal'e son selamıdır.diskografisinin en görkemli elmasıdır.
Kaynak: İtüSözlük