merhabalar ben o an gelince az heyecanlı yada heyecansız bir şekilde o anı atlatabiliyorum..bir şekilde üstesinden geliyorum. Benım sıkıntım o ana kadar olan kısım..o ana kadar kendimi kahrediyorum sürekli olumsuz düşünüyorum..düşünmekten kendimi alamıyorum..Bana bir hafta sonra sunumun var deseler yada ne bilim toplantın var yada sınavın var deseler bir hafta bu saçma düşüncelerle boguşuyorum..sürekli ben ne yaparın ne ederim gibisinden..Bıktım artık olumsuz düşüncelerden daha dogrusu o anı düşünmekten ben anı yaşamak istiyorum..o zman gelince ne olcaksa olsun heycan olcaksa o zman olsun..bende tam tersi o an heyecan yok öncesi hep kaygılı..sanırım bendeki kaygı bozukluğu..düşünmeden anı yaşamak istiyorum..ilerde olabilecek şeylere kafa yormak istemiyorum ..sizce ne yapmalıyım nasıl bir yol izlemeliyim..
Bazı konularda da diğer insanlardan daha iyiyimdir..mesela düğün vb. iş yemeği felan olsun çıkar oynarım türlü komiklikler yaparım..hiçte düşünmem...ama gel gelelim resmi bir toplantı var sunum var deseler sıkıntı yaşıyorum kaygı duyuyorum...
Bazı konularda da diğer insanlardan daha iyiyimdir..mesela düğün vb. iş yemeği felan olsun çıkar oynarım türlü komiklikler yaparım..hiçte düşünmem...ama gel gelelim resmi bir toplantı var sunum var deseler sıkıntı yaşıyorum kaygı duyuyorum...
