- Katılım
- 18 Aralık 2009
- Mesajlar
- 446
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
merhaba arkadaşlar. ben bu akşam kuzenimin doğum günü partisindeydim. beni ablası davet etti. bütün gün ona hediye aradım ve aldım da. doğum gününde beni pek kale almadı. ablası ilgilendi saolsun. doğum gününün sonunda aceleyle sadece kuzenlerime veda ederek çıktım. benim ailem bana böyle sevgi vermedi hiç. ona ablası doğum günü yapar her yere götürür. ben annemden bir sevgi sözü bile duymadım. annem daha dün akşam yaptığı kompostoyu içmek yerine dolaptaki vişne suyunu içtim diye başımdan aşağı öyle bağırdı çağırdı ki anlatamam. kardeşim desen onun da umrunda değilim ancak arkadaşlarıyla gezer her yere gider. o doğum gününe gittiğim kuzenimle bile benden daha çok ilgileniyor. çok mutsuzum kimsenin umrunda değilim. depresyondasın demeyin depresyonda değilim Allah'a şükür. sadece bu durum devamlı olarak önüme geliyor. ben genel anlamda her şeye olumlu bakmaya çalışıyorum ama her seferinde annem bana bağırıp çağırıyor ve kardeşimin umrunda değilim. neyse arkadaşlar görüşmek üzere iyi akşamlar.
