- Katılım
- 1 Haziran 2012
- Mesajlar
- 1
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 31
Merhaba arkadaşlar başlıktada bahsettiğim gibi bundan 1 sene öncesine kadar bende kekemeydim. Kekemeliğimin sebebi 5 yaşında geçirdiğim bir korku travması. 5 yaşından 17 yaşına kadar hep kekeledim istesem kekelemezdim fakat her cümleme başlarken "acaba kekelicek miyim? karşımda ki beni küçük görücek mi? sorusunu soruyordum kendi kendime buda beni kekemeliğe mahkum ediyordu. okul hayatım boyunca hiç parmak kaldırmadım desem yeridir. Öğretmen ne zaman sesli kitap okutsa yüreğim ağzıma gelirdi kaçmak için bahane arardım. Babamın iş yerine yardıma gittiğimde çay ocağından çay söylemeye bile utanırdım. Çalan telefonlara bakmamak için bir çare arardım. Ve sonra bunun böyle gitmeyeceğini anladım. İnat ettim, hırs yaptım "ne düşünürlerse düşünsünler banane!" demeyi kendime öğrettim. Ve yapmadığım herşeyi yaptım sınıfta sesli kitap okumak için can attım aklımda hep şu vardı "ucunda ölüm yok". Ve okudumda 1 kekeledim 2 kekeledim 3.de sular seller gibi okuyordum. Artık babamın iş yerine zevkle gidiyordum telefon çalsada baksam siparişleri alsam müşterilerle konuşsam diyordum kendime. Bana göre bu olay psikolojik tamamen. Kendinize heyecanlanmamayı, hızlı konuşmamayı öğretirseniz kekemeliği yenersiniz. Sizle dalga geçen insanların hangisi dört dörtlük? Hiçbiri. Diyeceğim o ki korkmayın girişken olun konuşun zorlamadan konuşun ama ilk derin nefes alın sonra başlayın derdinizi anlatmaya sizde kekelemediğinizi göreceksiniz zaten. Sevgilerle..
