- Katılım
- 23 Ocak 2013
- Mesajlar
- 127
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
en ufak bir konuyla ilgili bile karar vermeden önce gereğinden fazla uzun uzun düşünmenin bence en büyük zararı nedir biliyor musunuz ?
vereceğimiz bir kararla ilgili seçenekler, biz konuyla ilgili karar vermek üzere düşünmeye başladığımız andan itibaren belli bir sayıdadır.
ama biz kararsızlık yüzünden hala uzun uzun düşündükçe o sırada zaman geçiyor ve zaman geçtikçe de bir bakıyoruz ki karar vermek üzere üzerinde düşündüğümüz seçeneklerin bazıları zamanaşımına uğrayarak kendiliğinden seçenekler arasından eleniyor. yani zamanı geçtiği için istesen de artık o şeyi yapabilme ihtimalin kalmıyor.
o sırada biz hala kararsızlığa devam edip düşünmeye devam edersek, karar vermeyip eyleme geçmezsek yine zaman geçtikçe bir bakıyoruz ki zamanla diğer seçeneklerin de uygulanma ihtimali sıfıra inip onlar da seçenek olmaktan çıkıyor ve sonunda elimizde sadece tek bir seçeneği uygulayabilme ihtimali kalıyor. ve ister istemez başka çaremiz olmadığı için geriye kalan o tek seçeneği uygulamak zorunda kalıyoruz.
yani demek istediğim. zamanında onca seçenek varken, yani seçme şansımız varken bu şansı kendimiz kararsızlıkla vakit kaybederek kaybediyoruz. oysa daha az düşünüp daha erken karar vermiş olsaydık en azından verdiğimiz karar yalnış bile olsaydı en azından kendi seçimimiz olabilirdi. ama iş tek seçeneğe kadar düşene kadar oyalandığımızda ise kendi seçtiğimiz olmayan ve mecbur kaldığımız o seçeneğe mecburen yapmış oluyoruz. bu karar belki doğru bile olsa kendi seçimimiz olmadığı için büyük ihtimalle bizi tatmin etmiyor. başka çare kalmadığı için geriye.
zamanın kendisi, seçenekleri eliyor ve bizim seçtiğimiz değil. zamanın seçtiği seçenek kalıyor geriye elimizde.
ben bunları oturup kendi günlük sayfama da yazabilirdim ama herkes günlüklere girmediği için ayrıca konu olarak açmayı daha uygun gördüm ki. herkes görsün okusun ve belki bu önemli konuyla ilgili fikirlerimle bazı kişilerde "uyandırma zili"
görevi görebilsin diye. Bugün bu olay bu fikir kafama geliverdi ve hepinizi bir şekilde uyarmak istedim. zaman geriye alınmadığı için bazı seçenekleri gerçekleştirme ihtimal de geriye alınamıyor. zamanı ve zamanın getirdiği seçenekleri kaybetmeden en azından kendi seçtiklerinizi uygulayın derim ben. çünkü ben aşırı kararsızlık çeken ve en ufak konuda bile uzun uzun düşünerek çok vakit kaybeden bir insanım ve bu hayatımda çok şeye maloldu ve bunun pişmanlıklarını yaşıyorum. bunun çarelerini arıyorum. aynı şeylerin sizlerin de yaşamasını istemiyorum.okuyan herkese teşekkürler.
vereceğimiz bir kararla ilgili seçenekler, biz konuyla ilgili karar vermek üzere düşünmeye başladığımız andan itibaren belli bir sayıdadır.
ama biz kararsızlık yüzünden hala uzun uzun düşündükçe o sırada zaman geçiyor ve zaman geçtikçe de bir bakıyoruz ki karar vermek üzere üzerinde düşündüğümüz seçeneklerin bazıları zamanaşımına uğrayarak kendiliğinden seçenekler arasından eleniyor. yani zamanı geçtiği için istesen de artık o şeyi yapabilme ihtimalin kalmıyor.
o sırada biz hala kararsızlığa devam edip düşünmeye devam edersek, karar vermeyip eyleme geçmezsek yine zaman geçtikçe bir bakıyoruz ki zamanla diğer seçeneklerin de uygulanma ihtimali sıfıra inip onlar da seçenek olmaktan çıkıyor ve sonunda elimizde sadece tek bir seçeneği uygulayabilme ihtimali kalıyor. ve ister istemez başka çaremiz olmadığı için geriye kalan o tek seçeneği uygulamak zorunda kalıyoruz.
yani demek istediğim. zamanında onca seçenek varken, yani seçme şansımız varken bu şansı kendimiz kararsızlıkla vakit kaybederek kaybediyoruz. oysa daha az düşünüp daha erken karar vermiş olsaydık en azından verdiğimiz karar yalnış bile olsaydı en azından kendi seçimimiz olabilirdi. ama iş tek seçeneğe kadar düşene kadar oyalandığımızda ise kendi seçtiğimiz olmayan ve mecbur kaldığımız o seçeneğe mecburen yapmış oluyoruz. bu karar belki doğru bile olsa kendi seçimimiz olmadığı için büyük ihtimalle bizi tatmin etmiyor. başka çare kalmadığı için geriye.
zamanın kendisi, seçenekleri eliyor ve bizim seçtiğimiz değil. zamanın seçtiği seçenek kalıyor geriye elimizde.
ben bunları oturup kendi günlük sayfama da yazabilirdim ama herkes günlüklere girmediği için ayrıca konu olarak açmayı daha uygun gördüm ki. herkes görsün okusun ve belki bu önemli konuyla ilgili fikirlerimle bazı kişilerde "uyandırma zili"
görevi görebilsin diye. Bugün bu olay bu fikir kafama geliverdi ve hepinizi bir şekilde uyarmak istedim. zaman geriye alınmadığı için bazı seçenekleri gerçekleştirme ihtimal de geriye alınamıyor. zamanı ve zamanın getirdiği seçenekleri kaybetmeden en azından kendi seçtiklerinizi uygulayın derim ben. çünkü ben aşırı kararsızlık çeken ve en ufak konuda bile uzun uzun düşünerek çok vakit kaybeden bir insanım ve bu hayatımda çok şeye maloldu ve bunun pişmanlıklarını yaşıyorum. bunun çarelerini arıyorum. aynı şeylerin sizlerin de yaşamasını istemiyorum.okuyan herkese teşekkürler.