Öncelikle hastaya acil şifalar diliyorum. Arkadaşların yazdıklarına katılıyorum. Hastaların iyileşmesi moralle sağlanabilir. Hastalık önce zihinde başlar, yerini iyice eder ondan sonra ortaya çıkarlar.
Mesela hasta olan bir çocuğa "İyileşirsen seni parka götürürüm" dediğiniz zaman bir bakarsınız çocuk "Ben iyiyim" demeğe başlar. Ama bu insan çocuk değil, yani Onun beklentileri daha büyük olmalı ki bunu bulmak neyin uğruna iyileşeceğini kestirebilmek işte asıl sorun burada. Aile bireylerine büyük ödev düşüyor, ama bu demek değildir ki bu hastalığın çaresi bir tek sizsiniz. Tıbbın daha da ilerlediği bu günlerde tek temennim hastanızın kurtulmasıdır.
Bir küçük hikayeyi hatırladım şu an....
Genç birisi bilge olmak ister. Bilge birisinin yanına giderek durumunu anlatır.
Bilge bir kova su getir der. Genç gider, alır bir kova su getirir. Bilge gencin saçından tuttuğu gibi kafasını suyun içine sokar. Genç nefes alamaz boğulma hissyle bir anda korkuverir. İçinden bilgenin artık fazla akıldan deli olduğunu düşünür. Ama bilge kararlıdır tüm gücüyle onu su içinde tutmaktadır.
Artık boğulacağını anlayan genç var gücüyle bir anda sıçrama yapar ve boğulmaktan kurtulur.
Nefeslendikten sonra bilgeye bağırır -Ne yapıyorsun sen deli misin be adam..!
Bilge kendinden emin cevap verir:
"Bilge olmayı, başın suyun altındayken nefes almayı istediğin kadar istersen o zaman olursun"
Genç bir zaman sonra bunun ne demek olduğunu anlar.
Sağlıcakla..
