serpilelif

Nice mutlu yaşlar.

neden çekindiğimi bilmiyorum ama çekiniyorum işte. çünkü aslında biliyorum ki çekinmem için hiç bir sebep yok ama...
kendimi ifade edememe sorunu var bende. aslında diksiyonum çok düzgündür tabi rahat olduğum ortamlarda ama bazen dilim dönmüyor sanki, bu sefer de konuşamıycam diye susuyorum. yani bir kısırdöngü sözkonusu. bi de yılların alışkanlıkları var tabi, ee alışkın değiliz tabi car car konuşmaya. telkinlerin etkisi oluyor ama kendimi sıkmaya o kadar çok alışmışım ki o çizginin dışına çıkamıyorum. bazen kendi kendime şaşırdığım anlar oluyor. bunu ben mi söyledim vay be gibi bence bütün bu yaşadıklarımın ana sebebi özgüven eksikliği.

hani bazı insanlar vardır ya önce konuşurlar sonra düşünürler, ben tam tersi fazla düşünmekten konuşamıyorum.
sürekli kendimi irdeliyorum, ne söylesem, nasıl söylesem,,,,
ben düşünürken konular değişiyor, başka konular açılıyor, ben düşünmekle yetiniyorum.
anı yaşamak, aklıma geleni söylemek, düşünmeden tartmadan, hem de başkalarını umursamadan yapabilmek hepsini. ne güzel olurdu


neden çekiniyorsun, sizi engelleyen nedir bunun için

Dostum.. Alfa erkeği için bılgıler vermek isterım.. hangı bölüm uygun olabılır ?