O eksiklik tamamen değiştiğinde biticek inan bana :*
:$ Çok haklısın valla. Hani sürekli beni üzen bi arkadaşım vardı ya, onunla bugün tartıştık... Gerçek yüzünü gösterdi bana, sağolsun. Çok hassas olduğum bi konuda ağza alınmayacak bi laf söyledi. Sonra da şakasına söyledim dedi. Tabii ilk başta konuştum, sonra dedim kendi kendime ''ya ben ne safım'' küstüm konuşmadım. Asıl kızması gereken benken, o yapmadığını bırakmadı. O durduk yere küserken benim küsmem ''sebepsiz''miş.Senin için sebepsiz olabilir tamam ama benim için çok önemliydi, kimse seninle aynı olmak zorunda değil..gibi şeyler dedim. Sonra kötülemeye başladı. Baktı alttan almıyorum, kendince saçma sapan hareketler yapmaya başladı. Bu güne kadar suçlu da olsam, suçsuz da olsam en çok üzülen ben oldum, hep de özür diledim. Şöyle bi düşündüm de ''beni değersiz hissettiren insanlara değer verip kendime olan güvenimi sarsıyorum''. Çünkü onun yüzünden kaç kere ağladım. Son dediği de ''Seninle geçirdiğim zamana yazık.'' Ha ha. Bunu demesi gereken de benken. Ya değmezmiş işte. Okul yine harap bana, tam dedim okulu sevmeye başlıyorum, yine gitti uçtu bütün umutlarım..