Değmeyen insanlara haddinden fazla değer verip üzülen biz oluyoruz haklısın, eminim ki bana söylediği sözleri başkasına aynı şekilde söyleseydi, aynı tepkiyi vermezdi kimse ve onun yüzüne dönüp de bakmazdı bile. Ama ben özür diledim anlayışlı davrandım... Nedenini açıkladım onun için kaç gün ağladım, uykusuz kaldım barışmak için elimden geleni yaptım çünkü yanlış anlamıştı. Sonra tamam barışalım dedi bu sefer de kıskandırmaya çalışmalar, yok kulaktan kulağa konuşmalar, beni takmamalar oho hangi birini saysam ki. Ben tavır yapamıyorum çok hassasım çünkü. Kin de tutamıyorum. Ama canımı kaç kere acıtmasına rağmen özür dileyen alttan alan ben oldum ve sabrım tükendi. Bugün yine ders çalışmak için toplandık, bu arkadaşlarına bişeyler yazmış işte bana onları okutuyo kıskanıyım diye. Ne dedim biliyo musun, ''bana bi gün böyle bişey yazmadın.''

tepkisi de biraz garipti ben de anlamadım, bi güldü bi kızdı

neyse anladım ben anlayacağımı dedim konu kapandı.

Değerimi anlamış oldum işte böyle, bahane bulamadı şaşkınlıktan dili tutuldu. Anladım ben ondaki değerimi, bundan sonra o umursamazsa ben HİÇ umursamam.
