Babamın Allah'tan öyle alışkanlıkları yok, arada bir film izlemeye girer, gazete okur kalkar. Annem de bilgisayarın b'sini bilmez. Bi ablamla ben vardık, o da gidince bilgisayar bende kaldı.

Hatta o olunca herşey zehir oluyordu bana..gitti de rahat rahat girebiliyorum istediğim yere.
Hem daha rahat telkin dinleyebiliyorum, bana karışan biri olmuyor yani.
Hem istediğim her şeyi yapabiliyorum, oda dağıldığında bana karışan biri yok çünkü

Üni.'ye giderken telefonları değişmiştik, o benimkini, bende onunkini almıştım. Sonra 10-15 gün telefonum onda kaldı eve gelince istedim; yok telefonu kıskanıyomuşta, yok biiilmem ne.
Dayanamadım artık al senin olsun yeter ki sus dedim.
1 haftadır aramadı çünkü küstüğümü biliyor. Zaten normalde de aramaz, hatta anneme halimi hatrımı da sormaz da işte..
Bendeki de şans işte. Keşke böyle olmasaydı.
Hatta bazen ondan nefret ediyorum; keşke tek çocuk olsaydım diyorum.
Belki beni daha iyi anlarlardı...