Mesnevî dipsiz bir kuyu, kova kova çektikçe dolup yenilenen, asırlardır tükenmeyen.
Mesnevî'de anlatıldığı üzre bir gün bir bilge, kendi türleriyle uçmayı reddeden iki ayrı cinsten kuşa rastlar yol kenarında. Hayli merak eder bu iki farklı yaratığın nasıl olup da kendi aileleriyle, ait oldukları yerlerde yaşamak istemediklerini, nasıl olup da bir "yabancı"yı kendi kardeşlerine yeğlediklerini. Biri karga, biri leylek... O kadar zıttır ki kuşlar, ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine. Tâ ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar. O zaman anlar ki birlikte yaşar, birlikte kaçar, kendi sürüleriyle yaşamayı başaramayanlar. O zaman anlar ki, sahip oldukları değil, sahip olmadıklarıdır kimilerini birbirlerine yakın kılan. Ve böyleleri için gitmektir aslolan, varmak değil.
bu topal kuş sizi eklemek için izninizi rica ediyor