canımın içi,
hayat canımı okurken, ben okuyamadım tek bir kitap,
dinleyemedim sevda şarkılarını, görmedim aşk ile bakan bir çift göz,
hele hiç bilmedim su gibi akan şiirleri...
can, bilemezdim; sevdanın bu kadar derinlere sızabileceğini,
içimdeki irini akıtan sevgi ışığına, bir şirinlik yapmak istedim.
can, bilemezdim; ıslak gözlerle dolaştığım sayfalarda,
sevgiyle seçtiğim mısraların, içindeki kabuğa değdiğini...
ama sevgi ne güçlü bildim, nehir misali akarken önüne güzellikleri katışını,
bazen ne kadar gittim diye arkaya bakışımızı, sonrada duyduğuz sızıyı, bildim.
sen içinde yoksan tabiki boşluk olur zamanda, sen sevgisin, senin olduğun yerde herşey var.
üzüm gözlü, bir baksana önüne, tüm güzellikler akıp gelmiş senle beraber...
sen sevgisin,senin olduğun yerde herşey var.
ve üzüm gözlü, pekmez olmuşsun etrafına tat katarsın...
maziye bakma bulamazsın, sen yüreklerde bir meleksin...
ikinci kere tat vermese de.. pekmez niyetine; üzüm gözlü...
kabul edersen...