Kayıplarımıza üzülmemek elde değil maalesef, fakat kendimiz için en doğrusunun ilerlemek olduğunu düşününce, çaresizce kabullenmek zorunda kalıyor insan. Zaman koşar adım ilerliyor. Yolların ne zaman çatallanacağını bize söyleyen yaşam haritalarımız olmadığından hazırlıklı olamıyoruz. Her acı kaybolmuyor ama çok şükür ki kabuk bağlıyor.
İnanın bu sitede ben de çok şey kazandım. Size destek olacak, umut, aydınlık olacak kişileri bulmanız dileğiyle.
kaybettiklerimiz kıymetimiz değil. Bunu kendinize sık sık hatırlatmanızı öneriyorum. Ben de işe yaradı.
Sevgiler