Malicedourden

Merhaba , görünmüyorsunuz nicedir... Dilerim her şey yolunda ve keyfiniz yerindedir. Sevgiler...

Selaaaammm,
Nasılsınız???? kedileriniz nasılllar?? hepinize selamlar ve sevgilerrr)

ben çok beğenerek okuyorum yazdıklarını hiç uzun gelmiyor hatta böyle senin benim gibi hayvansever dostlarla kedi-köpek v.s evlatlarımız hakkında sabaha kadar ve de günlerce konuşabilirim))ahh resimde çok güzel çıkmışsınızzzz annesinin burnunu tutmuş patisiyle ne güzelll ısırılır oooo...oğlum pati hastalanıp onu kaybetmeden önce onunla çok güzel anlar yaşadık 5 yaşında hastalıp gitti yanımdan siyam güzeli oğlummm(aylarca evde avaz avaz bağıra çağıra ağladım((kapıda ki güvenlikçimizden tut komşularım marketteki amca herkes ilk başlar biraz da alaycı tavırlarla beni sözde teselli ettiler...yok sokak kedi kaynıyor al birini ne olur sanki...yok evden pisliği kalktı...bir kedi için bu kadar üzülünür mü?...nankör zaten onlar...hele güvenlikçi salak hergün 2 ay boyunca vererinere götürüp getirdim görüyordu---ya emine hanım üşenmiyor musunuz size yazık çok üzülüyorsunun değer mi---demişti hiçççç birine cevap vermedim hiçççç birine...en son helvasını pişidin mi diye soran komşuma bile cevap vermedim(((çünkü şunu çok iyi biliyordum ki EVCİL DOST beslemeyen kişilerle üzüntümü paylaşmamam gerekiyor...ANLAYAMAZLAR...bu yaz çok sıcakların olduğu günler de temiz kap su etkinliğini zaten yapan ben birgün baktım ki bizim bloktan biraz ötesinde her 20 adımda bir kutulara düzenli şekilde temiz sular konulmaya başlandı takip ettim her sabah ve akşam sular tazeleniyordu sevindim bizim gibi bir arkadaş var diye yürüyüş yaparken rastladım orta yaşlı bir bayandı durup sohbet ettim...çok teşekkürler duyarlılığınız için dedim sizinde evinizde mutlaka kedi ya da köpeğiniz olmalı dedim evet dedi sırma kızım kedim vardı ama 15 gün önce onu uyutmak zorunda kaldım dedi ama önce bana soruyorsunuz ama ben size şunu sorayım hemen sizin beslediğiniz bir hayvanınız var mı acaba dedi varsa sizinle bunu konuşurum yoksa lütfen sizinle konuşmak istemiyorum dedi...evet benim de vardı öldü dedim aayyyy inanır mısınız ikimizde birbirimizi ilk gördüğümüz halde nasıl karşılıklı ağlamaya başladık hüngür hüngürüz o kadar yani hiç konuşmadan ağladık sadece elimi tuttu sırtımı sıvazladı öyle duygulu 15 dk kaldık yolun ortasında gelen geçen bize bakıyor...nasıl alışacağım buna kızım dedi bende ben 5 yıl oldu oğlum patiyi kaybedeli her anışımda ağlamaktan gözlerim şişiyor dedim...bana teselli ver kzım çok üzüntülüyüm onu uyutmalarına izin verdim dedi bende üzülmeyin çok acı çekmesine engel olmuşsunuz o çok şanslı bir kızmış onu sizin gibi seven annesi olmuş sizden çok memun ayrılmıştır üzülmeyin dedim...sonra da ayak üstü onların yaramazlıklarını tatlılıklarından bahsettik gülümsemeye başladık ayrılırken bana teşekkür etti iyiki seninle konuştum kızım içim biraz olsun ferahladı dedi bende ne zaman isterse kahveye gelmesini annemle tanışmasını söyledim...bu arada benimle helva muhabbeti yapanlarla birdaha konuşmadım komşularımla dahi halen de konuşmuyorum kızgın olduğum için değil bu sevgiyi anlayamadıkları için...a birde meşhur bir lafları var ya hani ---e sokaktaki kedi-köpeğe bakacağınıza aç insanlara kimsesiz çocuklara felan yardım edin ---lafını duydum mu tepem nasıl atıyor bende onlara ----iyi güzel ben kedi-köpellere bakayım sende onlara bak---diyorum....nerden biliyorlarsa bakmadığımı....bende uzattım))sevgilerimle...

canım yaaa ağlayarak okudum inan yazdıklarını...tanrı hayvanları şunun için yaratmış kullarım onlara nasıl davranırsa bir diğer yaşantısında hayvan olarak geldiğinde kendisi nasıl davrandıysa ona da öyle davranan insanlarla karşılaşsın diye...üzntümden çümlemi tam kuramamış olabilirim ama umarım sen anlamışsındır...isim olarak tam hatırlayamıyorum ama büyük bir ihtimalle bekir çoşkun,un bir yazısı şöyleydi---bahçeli evimizde kediler köpekler eksik olmazdı annem özellikle beslemekten haz alırdı kalıcı değillerdi misafir gibi yaşarlardı gelir yer giderlerdi kalıcı olan bir kedimiz vardı ...bir gün 3-4 yaşlarında olan kedimizi annem çok hastalandığı bakamadığı için uzak bir yere bırakmayı karrarlaştırdık bizim için zor olsada bu kararı aldık annemle ve evimizden çok çok uzak biryere arabayla bıraktık zor oldu ama yapmak zorundaydık 6-7 ay sonra birgün bahçede annemke otururken bahçe duvarına o bıraktığımız kedimiz geldi annemle ben hem şok hem de sevinçle ona seslendik inanın duvarın üzerine yattı yüzümüze bakarak hiç tepki vermeden uzun uzun bize baktı hiç birşey yemeden içmeden sadece bize baktı o kadar hüzünlü ve bir okadar gururlu bakışı vardıki yerimizden kıpırdayamadık bir süre sonra kalktı ve geriisn geri gitti yavaş yavaş sanki---siz beni bıraktınız ben sizi buldum ama istenmediğim yerde kalmam hoşçakalın ---demek için gelmişti...günlerce kendimize gelemedik annem üzüntütüden ciddi ilaç tedavisine başladı ben bu yaşımda hala o asaletli ders verişini unutamam bizi vicdan hapisanesine ömür boyu mahkum edip gitti----diye çok hoş bir yazı yazmıştı.evet kedi -köpek fark etmez onlar başka boyuttan bizler için gönderilmiş lütüflardır...sevgili malicedourden izninle benim başımdan geçen müthiş bir olayı anlatmak istiyorum...ben istanbul b.çekmecede oturuyorum ailemle çatalcada çitliğimiz var içinde 2 tana kainat güzelleri kangallarım var))günübirlik gidip geliyorduk annemle(anneciğim felçli ben bakıyorum sevgimle)çatalça girişinde n bir çeşme vardır biraz sapa kalır ev felan yoktur civarda yol üstüdür fakat oralarda hep köpek yavruları felan olur bende arabamda kedi-köpek mamaları bulundururum sokak hayvanları için yine annemle giderken bir köpek 3 tane yavrusuyla orda yatıyorlardı hemen aracımı durdurdum mamaları aldım---merhaba güzel kızımmm nasılsın yavruların çok güzel onları sevebilirmiyim size mama getirdim yermisiniz---diyerek sevmeye başladım yavruları bu arada çeşmeye bir kamyon geldi sesini duydum ama dikkatle bakmadım araçtan bir adam indi çeşmeye doğru yöneldi birden anne köpek adama ters ters bakıp hırlamaya başladı adama baktım nasılll bir karanlık yüzü var anlatamam tüm tüylerim ürperdi adamın bana bakışından ama anne köpek benim önüme gelip dikildi arabama girmem için resmen beni itti ve ben arabama binip kapımı kitleyene kadar adama sabit bakış ve hırlamaya devam etti giderken pnceremi açtım ---teşekkür ederim güzel kızım kendinize iyi bakın yavrum emi---dedim gözlerini kıstı kuyruğunu salladı ben hareket ettim aynadan baktım oda yavrularının yanına gitti adamlada artık hiç ilgilenmedi...düşünebiliyormusun annem zaten felçli arabadan inemez kımıldayamaz bile o karanlık yüzlü adam dağın başında bize herşeyi yapabilirdi ama sırf yavrularını sevdim bir parça mama verdim diye bizi korudu...en ilginç yanı daha önce o anne ve yavru köpekleri hiç orda görmemiştim ve daha sonrada hiç görmedim sanki -o an -için orda vardılar görevlerimizi yapmak için ordaydılar ben şuna inanıyorum---ben duyarlı olmasaydım karanlık yüzlü ürkütüçü adamın duyarlılığına mahkum olacaktım dağ başında bir yerde---sevgiler.

Benim küçükken kedim ve köpeğim olmuştu , sonrasında başka başka hayvanlar vardı hayatımda eşekarısı beslemişliğim bile vardır çok severim hayvanları ama sizin anlatımınızla kedilere çok başka bakmaya başladım. Köpekleri özellikle alman çoban köpeklerini çok severim.
Hayvan sevmek bambaşka bir şey zaten , sizi tanıdığıma da çok mutlu oldum , gülekalın...

merhabalar...yazdıklarınızın her harfine katılıyorum...çoçukluğumda her yaz okul tatilinde amcamın kızıyla köye giderdik birgün tam karşımızda oturan komşu teyze hiç unutman kedisinin yavruladığı 4 kedi yavrusunu daha gözleri bile açılmadan tek tek evin karşısındaki kayalık alana fırlattığına şahit olmuştuk günlerce ağlamıştık hele anne kedinin kadına yalvarışını unutmam mümkün değil kadının ayaklarına sürünüyor patisiyle eline vurmaya çalışıyordu canım yaaa...o zaman rahmetli dedem kapıya çıkıp şöyle dedi---nasıl can vereceksin fatma bu kedilerin vebalından çok yazık çokkk---deyip bizi susturmaya çalıştı ve tarih 1980 idi aradan tam 32 yıl sonra o kadın açılar içinde 5 yıl allaha dua etti canımı al da kurtulayım diye---ve bu hikayeyi bilenler şöyle dediler---kediler yüzünden zor can verdi---ve ben hala o gribeyaz anne kedinin yalvaran sesini ve patisiyle durdurmaya çalışını hala hatırlar ağlarım.hüzünlü bir hikaye biliyorum ama onların ne özel bir varlıklar oluşunu dair de güzel bir hikaye sanırım))kedilerinin patilerinden öpüyorum...sevgiler.

Benim kadar kedilere aşık biriyle daha karşılaşınca tanışmadan geçemezdim. Yazınızı çoooook büyük bir keyifle okudum. Ben de tanrının kedileri daha bir özene bezene, daha bir detay detay tasarlayarak yarattığına inanıyorum. Hem zerafet, hem karakter hem de esneklik ve hız açısından kedi familyası en mükemmel yaratıkları bünyesinde bulunduruyor.

İnsanın içini sıcacık bir sevgiyle doldurduklarından yaptıkları kaprisler ancak bir kralın ya da kraliçenin kaprisi olabilir) Ama bu kadar mı batmaz insana... Gerçekten şeytan tüyü var bu sıpalarda. Benim kedilerim de pek çok dostumu kedi sahibi yaptı. Elini süremeyen kucağından indiremez oluyordu. Kendi kedilerim ya da başka kediler, hiiiiç farketmez, dünyanın en özel yaratıkları onlar)) O sevgiyle hırıldamaları yok muuu??? Allahım ömre bedel)) Hepsini seviyorum, sevmek ne kelime, bana her şeyi yaptırabilecek tek canlı türü onlar))

Kedi sevgisinin çığ gibi büyümesi dileklerimle)

merhaba malicedourden çok güzel çıkmışsınız albumde ki resimde...kedilerden günlerce konuşabilecek kadar seviyorum...en üzüntülü anımda bir kedi görsem tv de gazetede ya da sokakta o an ağlıyorsam bile gülümsemeye başlarım otomatikman...hemen konuşurum---naber kız-naber oğlum ne var ne yok kaç yavrum var kızım gel seveyim sizi---hemen en yakın yerden mama temin ederim onlar yerken ben ağlamaya devam ederim...giderken kendinize iyi bakın şekerler---derim))

Fazlası var eksiği yoktur )) gerçekten sevimli görünsünler diye çabalamadım, onların -ve her canlının olduğu gibi- kendileridir anlattıklarım
Tam şu anda 3 tanesinin uyumasını, evdeki 2 bebeğin koşturmasını, diğer kedimin küsüp bi yerlerde naz yapmasını tarif bile edemem

Çok sevimli anlatmışsınız kedilerinizi , pek kedi sevmeyen biriydim okuduktan sonra farklı düşünmeye başladım... Gülekalın )