- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Başka söze hacet yok. Yürek denildiğinde Sunay AKIN'ın şu dizeleri aklıma geliyo
'Yüreğim ıslaktır benim
Kuytularda ağlamaktan
Ve hafif uçuktur rengi
Kurusun diye kaç kez
Güneşe asılmaktan'
Sunay AKIN
Kuytularda
Utangaç
Mahcup...
Öyle suçlu gibi titrediki zamanında,ama hiç günahı yoktu.Fena paralandı anlayacağınız.Şimdide kaskatı zavallı yüreğim.
iflası, demiştik, imlasız bir telaffuza sahip oluşuydu. hala akıldadır birgün yarım aralanmış ağzından birkaç müstesna sözcük işitildi. oysa bunların hepsi de, çalıp çalabilecekleri neyi varsa alıp kaçtılar ondan - ilkinin gölgesi bir ihanet -. yuvalarından onları uğratansa bir başkasıydı yeni bir gramerle zırhlarını süsleyen, oklarına ölümcül bir zehir çalan..bu başkası olmasaydı, kim acıktıklarında doyana kadar eziyetle besleyecekti onları, kim susadıklarında yeni bir damarını sunacaktı onlar için? ama belki gene kendisiydi bu başkası, ve sırrına eremediği bir ayna geçiriyordu ara vermeksizin üzerinden.
umalım ki tesellisi olsun bundan böyle, yansıladığı görüntü o kah dağılıp kah birleştiği yerde yalnızca susarak değil ama susuşunu, gürültü ve patırtı ile yeniden kurgulayarak olgunlaştırsın kendini. değil mi ki hala silinmemiştir sırtındaki izler, onlar yara değil, pas izleridir ancak.
ağırlıklar altında ezilen en değerlim
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım...
yine sensizim ben
aşkın en güzel yanı
yüreğim yükünü almış bir gemi
çalkalanır dururum azgın sularda
başım döner bir yandan
kimselere derdimi anlatamam ben
Kaynak:Antropoloji
Başka söze hacet yok. Yürek denildiğinde Sunay AKIN'ın şu dizeleri aklıma geliyo
'Yüreğim ıslaktır benim
Kuytularda ağlamaktan
Ve hafif uçuktur rengi
Kurusun diye kaç kez
Güneşe asılmaktan'
Sunay AKIN
Kuytularda
Utangaç
Mahcup...
Öyle suçlu gibi titrediki zamanında,ama hiç günahı yoktu.Fena paralandı anlayacağınız.Şimdide kaskatı zavallı yüreğim.
iflası, demiştik, imlasız bir telaffuza sahip oluşuydu. hala akıldadır birgün yarım aralanmış ağzından birkaç müstesna sözcük işitildi. oysa bunların hepsi de, çalıp çalabilecekleri neyi varsa alıp kaçtılar ondan - ilkinin gölgesi bir ihanet -. yuvalarından onları uğratansa bir başkasıydı yeni bir gramerle zırhlarını süsleyen, oklarına ölümcül bir zehir çalan..bu başkası olmasaydı, kim acıktıklarında doyana kadar eziyetle besleyecekti onları, kim susadıklarında yeni bir damarını sunacaktı onlar için? ama belki gene kendisiydi bu başkası, ve sırrına eremediği bir ayna geçiriyordu ara vermeksizin üzerinden.
umalım ki tesellisi olsun bundan böyle, yansıladığı görüntü o kah dağılıp kah birleştiği yerde yalnızca susarak değil ama susuşunu, gürültü ve patırtı ile yeniden kurgulayarak olgunlaştırsın kendini. değil mi ki hala silinmemiştir sırtındaki izler, onlar yara değil, pas izleridir ancak.
ağırlıklar altında ezilen en değerlim
mutlu olan, üzülen,ağlayan,sevınen, gülen, yaşayan yanım...
yine sensizim ben
aşkın en güzel yanı
yüreğim yükünü almış bir gemi
çalkalanır dururum azgın sularda
başım döner bir yandan
kimselere derdimi anlatamam ben
Kaynak:Antropoloji
