- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun! İnsanoğlu kendi varından yoksun... Gelsin beni yokluk akrebi soksun! Bir zehir ki, hayat özü fâniye...
varlığın kendisi...
Yokluğun yolu bilinmemekte değil, bilmemekten geçiyor.
'hakkın yaratma hazinesi...'
olumsuz bir durum ifadesidir...
Varlığın zıddı bilinir...
Ama yok olmadıysa bir ayakkabınız, varlığının sıcak gölgesinde bu yoksun olma hâlinden yoksunsunuzdur aslında bir bakıma....
Tahtaya çağırdığında öğretmeni,misafirlerin huzuruna çıkacak ayakkabıları yoksa yavrucuğun,o delik çorabından çıkan parmak değil aslında bizlerin en büyük ayıbıdır...
Çok uzak değil bunların yaşandığı yerler...Adapazarının o Geyve'sinde -ki şiirlerde hoş diyarlara sürükleyen Geyve idi şimdiye dek bizim nezdimizde- bir köy okulunda....
Yokluk böyle birşeydi...Yattığı yatağının döşeği ince bir battaniyeydi...
Yokluk daha ötesiydi...Beş yıldır babasının bu yurda uğramayışıydı....
Yokluk tüm bunların üzerindeydi...Bir koca kentin rüzgarının değdiği Adapazarı'nda burnumuzun dibinde 15 yaşındaki çocukların 8 yaş görüntüleriydi...
Yokluk doyurmuştu....Verdiğine eli titreyerek uzanıyordu...
Alan bir daha almıyordu...
Yokluk paylaşmanın da sıcağını öğretmişti...
Metropollerin lay lay lom çocuklarına veremediği paylaşma ve göz tokluğu hissini yoklukta bulmuştu bu yavrularımız...
Allah yokluğu göstermeden kıymet bilenlerden eylesin hepimizi....
aynı çizgide kalmış, edebiyatı tıkamış şiir dergilerinin aksine bir varlık iddia etmeden varolan, levent sayım, caner ocak ve kaan koç'un çıkardığı yeni, güçlü soluklu fanzin.
kadıköy'de yazı kafe, mefisto ve don kişot kafe'de, taksim'de ise mephisto, orhan veli sanat evi ve simurg kitapevi'nde bulunabilir.
'bir yokluk var üstümde,
ne bir yoksulluk ne bir yoksunluk,
bir yokluk var üstümde,
bir eksiklik.
bir tamamlanamama hali,
bir ihtiyaç değil de eksik kalma hali,
bir yokluk var üstümde,
bir eksiklik
bir sensizlik var üstümde..
yok etmek için sensizliğimi,
bir nefeste yakalamak için seni
koştum, koştum yoruldum.
hızlı koştu vücudum, durdu,
ruhumu bekliyor.
yorgun düştü ruhum, durdu,
seni bekliyor..'
avuçlarımızdaki en güzel süs.
bir avuç dolusu olduğu takdirde 'duygulanım' ile 'duyumsama' arasında bir kavramla tanışmanıza sebep olurlar. sebebinin duygu ya da algı olmadığı bir düşünce kütlesinin içinize düşmesini izlersiniz sessiz sessiz.
kapladığı hacme bir 'boşluk' hediye etmek istersiniz. birim miktar 'yokluk', birim miktar 'boşluk' ile karşılaştırıldığında kat kat fazla acı içermektedir çünkü.
ancak olmadıgında anlarız..!
Kaynak:Antropoloji
Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun! İnsanoğlu kendi varından yoksun... Gelsin beni yokluk akrebi soksun! Bir zehir ki, hayat özü fâniye...
varlığın kendisi...
Yokluğun yolu bilinmemekte değil, bilmemekten geçiyor.
'hakkın yaratma hazinesi...'
olumsuz bir durum ifadesidir...
Varlığın zıddı bilinir...
Ama yok olmadıysa bir ayakkabınız, varlığının sıcak gölgesinde bu yoksun olma hâlinden yoksunsunuzdur aslında bir bakıma....
Tahtaya çağırdığında öğretmeni,misafirlerin huzuruna çıkacak ayakkabıları yoksa yavrucuğun,o delik çorabından çıkan parmak değil aslında bizlerin en büyük ayıbıdır...
Çok uzak değil bunların yaşandığı yerler...Adapazarının o Geyve'sinde -ki şiirlerde hoş diyarlara sürükleyen Geyve idi şimdiye dek bizim nezdimizde- bir köy okulunda....
Yokluk böyle birşeydi...Yattığı yatağının döşeği ince bir battaniyeydi...
Yokluk daha ötesiydi...Beş yıldır babasının bu yurda uğramayışıydı....
Yokluk tüm bunların üzerindeydi...Bir koca kentin rüzgarının değdiği Adapazarı'nda burnumuzun dibinde 15 yaşındaki çocukların 8 yaş görüntüleriydi...
Yokluk doyurmuştu....Verdiğine eli titreyerek uzanıyordu...
Alan bir daha almıyordu...
Yokluk paylaşmanın da sıcağını öğretmişti...
Metropollerin lay lay lom çocuklarına veremediği paylaşma ve göz tokluğu hissini yoklukta bulmuştu bu yavrularımız...
Allah yokluğu göstermeden kıymet bilenlerden eylesin hepimizi....
aynı çizgide kalmış, edebiyatı tıkamış şiir dergilerinin aksine bir varlık iddia etmeden varolan, levent sayım, caner ocak ve kaan koç'un çıkardığı yeni, güçlü soluklu fanzin.
kadıköy'de yazı kafe, mefisto ve don kişot kafe'de, taksim'de ise mephisto, orhan veli sanat evi ve simurg kitapevi'nde bulunabilir.
'bir yokluk var üstümde,
ne bir yoksulluk ne bir yoksunluk,
bir yokluk var üstümde,
bir eksiklik.
bir tamamlanamama hali,
bir ihtiyaç değil de eksik kalma hali,
bir yokluk var üstümde,
bir eksiklik
bir sensizlik var üstümde..
yok etmek için sensizliğimi,
bir nefeste yakalamak için seni
koştum, koştum yoruldum.
hızlı koştu vücudum, durdu,
ruhumu bekliyor.
yorgun düştü ruhum, durdu,
seni bekliyor..'
avuçlarımızdaki en güzel süs.
bir avuç dolusu olduğu takdirde 'duygulanım' ile 'duyumsama' arasında bir kavramla tanışmanıza sebep olurlar. sebebinin duygu ya da algı olmadığı bir düşünce kütlesinin içinize düşmesini izlersiniz sessiz sessiz.
kapladığı hacme bir 'boşluk' hediye etmek istersiniz. birim miktar 'yokluk', birim miktar 'boşluk' ile karşılaştırıldığında kat kat fazla acı içermektedir çünkü.
ancak olmadıgında anlarız..!
Kaynak:Antropoloji