- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
alışmıştım senelerdir yokluğuna...aklımdaydın..saklımdaydın..istediğim.. varlığına bir kez şahit olup..hatıralarımı tazelemekti..şimdi bu oldu..ama keşke olmasaydı..neden hiç bir şey eskisi gibi olmuyor ki..geriye dönmemek gerekmiş..hayatın öğretileri bitmiyor
yokluğun, rüzgar, simlerine bir yenisini ekliyor....
uzak bir sahilde dalga! ! ! ... çılgın eylemlerimin düşleri... uzun tünellerin sonunda sen...
içimde lavları acının, devingen gür ırmak.ağaçlar hışırdar. çılgınım uykularda...
Palto, soğuk ve yol...çehreni çiziyorum boşluğa...
SEN YOKSUN ŞİMDİ...
...AHMET MERCAN...
Yokluğun dayanılmaz. Başağrım kafamda. Her düşünüşte SENİ.....
Çıldırıyorum! ....
yokluğun, kahır yüklü gemilerin gönül limanıma yanaşmasıdır. peşisıra özlem gemileri demir alır bu limanda.
..üşümek, içimde bir orman alev almışken..
-----
yalnızlığın verdiği yorgunluk yokluğun....
acı vermekten başka birşey değildir yokluğunu hissetmek yok bildiğini kabullenememek hayattaki çaresizliklerden biridir her yerde onu aramaktır baktığın her yerde onu görmektir ama yok olduğunu bildiğin halde
'Her çığlık üşür yankısını bulamayınca...'
Ne zaman üşür insan? Ne zaman titrer bedeni? Sen hiç donakaldın mı duygularının sıcaklığında..Hiç sessiz çığlıklarla haykırdın mı akşamlara..Ben hep akşamları sevdim.Hep akşamlara saldım duygularımı.Akşamlar kadar senindim..Ama akşamların sıcağında erirken bedenim, yokluğunda üşüdüm teninin..Oysa sen benimdin.Bana gelmeyen her yanınla ben senindim..Sen sesime hiç gelmeyenim.. kırıntılarından bir sen daha çıkardım inatla..Yokluğuna varlığını ekler çarpar bölerdim..Sendeliği haykırırdım..haykırışlarım üşürdü..
Kaynak:Antropoloji
alışmıştım senelerdir yokluğuna...aklımdaydın..saklımdaydın..istediğim.. varlığına bir kez şahit olup..hatıralarımı tazelemekti..şimdi bu oldu..ama keşke olmasaydı..neden hiç bir şey eskisi gibi olmuyor ki..geriye dönmemek gerekmiş..hayatın öğretileri bitmiyor
yokluğun, rüzgar, simlerine bir yenisini ekliyor....
uzak bir sahilde dalga! ! ! ... çılgın eylemlerimin düşleri... uzun tünellerin sonunda sen...
içimde lavları acının, devingen gür ırmak.ağaçlar hışırdar. çılgınım uykularda...
Palto, soğuk ve yol...çehreni çiziyorum boşluğa...
SEN YOKSUN ŞİMDİ...
...AHMET MERCAN...
Yokluğun dayanılmaz. Başağrım kafamda. Her düşünüşte SENİ.....
Çıldırıyorum! ....
yokluğun, kahır yüklü gemilerin gönül limanıma yanaşmasıdır. peşisıra özlem gemileri demir alır bu limanda.
..üşümek, içimde bir orman alev almışken..
-----
yalnızlığın verdiği yorgunluk yokluğun....
acı vermekten başka birşey değildir yokluğunu hissetmek yok bildiğini kabullenememek hayattaki çaresizliklerden biridir her yerde onu aramaktır baktığın her yerde onu görmektir ama yok olduğunu bildiğin halde
'Her çığlık üşür yankısını bulamayınca...'
Ne zaman üşür insan? Ne zaman titrer bedeni? Sen hiç donakaldın mı duygularının sıcaklığında..Hiç sessiz çığlıklarla haykırdın mı akşamlara..Ben hep akşamları sevdim.Hep akşamlara saldım duygularımı.Akşamlar kadar senindim..Ama akşamların sıcağında erirken bedenim, yokluğunda üşüdüm teninin..Oysa sen benimdin.Bana gelmeyen her yanınla ben senindim..Sen sesime hiç gelmeyenim.. kırıntılarından bir sen daha çıkardım inatla..Yokluğuna varlığını ekler çarpar bölerdim..Sendeliği haykırırdım..haykırışlarım üşürdü..
Kaynak:Antropoloji