- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Çekiciliğinin anlaşılması için kadınların kalçasını feminen bir şekilde oynatarak yürümesi gerekiyor. Araştırmacılar, erkeklerin ise omuz hareketiyle çekici bir sinyal verdiğini söylüyor.
New York Üniversitesi'nde araştırma yapan bilim adamları "Vücut güzelliği yetmez" deyip ekliyor: "Endamını göstermek de lazım".
Kadınlarda kum saati gibi bir vücut, erkeklerde ise geniş omuzlar çekici olarak algılanabilir ama New York Üniversitesi'ndeki araştırma ekibi "Yürümesini de bilirsen" diye ekliyor.
Batı kültüründe bel, kalça ve göğüs genişliğinin orantısı kadınların çekicilik tanımında yüzyıllardır kilit önemde algılanıyor.
İnce bir belden kıvrılan geniş kalçaların cazibesini Marilyn Monroe'da görmek mümkün.
Günümüzün yıldızları arasında ise şarkıcı Beyonce'nin ya da Jennifer Lopez'in kıvrımlı vücudu aynı elit ligde kabul ediliyor. Bu vücut şeklinin çekici bulunması belki de medyanın imge bombardımanıyla bağlantılı. Fakat New York Üniversitesi ekibine göre nedenleri ne olursa olsun, bu kadınların birer seks sembolü olarak algılanışı sadece görüntüleri ile değil, yürüyüşleri ile de bir o kadar alakalı.
Araştırmacılar bir dizi deney dahilinde 700'ü aşkın kişiye hareket halinde insanların video kayıtlarını ya da çizgi filmlerini gösteriyor.
Batı kültürünün yargısı
Görüntülerin bazılarında kadın ya da erkek olduğu anlaşılamayan gölgeli bir imge var. Diğerlerinde ise yürüdüğü görüntülenen kişinin cinsiyeti açıkça belli oluyor.
Denekler, ekrandaki görüntü hangi formatta olursa olsun, kadın görüntülerini şayet kalçaları oynuyorsa daha çekici bulduğunu söylüyor.
Aynı şekilde erkeklerin görüntüleri ise omuzların oynadığı durumda daha çekici.
Araştırmaya öncülük eden Kerri Johnson ve Louis Tassinary, çekiciliğin vücudun kıvrımları arasındaki rakamsal orantının ötesine geçen, hareketle de alakalı bir algılama biçimi olduğunu belirtiyorlar.
Ekip, bu araştırmanın sonuçlarının sadece Batı kültürleri için geçerli olduğunun altını çiziyor.
İngiltere'de Buckinghamshire Chilterns University College'da psikoloji dersleri veren Doktor George Fieldman, New York'taki deneyden çıkan sonucun kendisini şaşırtmadığını söylüyor.
Fakat Doktor Fieldman, deneyi bir adım daha ileri götürmek mümkün mü diye merak ediyor: "Vücudun kıvrımları ile oynatılan kalçanın ya da omuzların devinimi arasında ideal çekiciliği tanımlayan bir matematiksel formül bulmak ilginç olabilir." 90-60-90 yerine, hareketi de içine katan bir matematik formülü var mı acaba?
Kaynak: zennube
New York Üniversitesi'nde araştırma yapan bilim adamları "Vücut güzelliği yetmez" deyip ekliyor: "Endamını göstermek de lazım".
Kadınlarda kum saati gibi bir vücut, erkeklerde ise geniş omuzlar çekici olarak algılanabilir ama New York Üniversitesi'ndeki araştırma ekibi "Yürümesini de bilirsen" diye ekliyor.
Batı kültüründe bel, kalça ve göğüs genişliğinin orantısı kadınların çekicilik tanımında yüzyıllardır kilit önemde algılanıyor.
İnce bir belden kıvrılan geniş kalçaların cazibesini Marilyn Monroe'da görmek mümkün.
Günümüzün yıldızları arasında ise şarkıcı Beyonce'nin ya da Jennifer Lopez'in kıvrımlı vücudu aynı elit ligde kabul ediliyor. Bu vücut şeklinin çekici bulunması belki de medyanın imge bombardımanıyla bağlantılı. Fakat New York Üniversitesi ekibine göre nedenleri ne olursa olsun, bu kadınların birer seks sembolü olarak algılanışı sadece görüntüleri ile değil, yürüyüşleri ile de bir o kadar alakalı.
Araştırmacılar bir dizi deney dahilinde 700'ü aşkın kişiye hareket halinde insanların video kayıtlarını ya da çizgi filmlerini gösteriyor.
Batı kültürünün yargısı
Görüntülerin bazılarında kadın ya da erkek olduğu anlaşılamayan gölgeli bir imge var. Diğerlerinde ise yürüdüğü görüntülenen kişinin cinsiyeti açıkça belli oluyor.
Denekler, ekrandaki görüntü hangi formatta olursa olsun, kadın görüntülerini şayet kalçaları oynuyorsa daha çekici bulduğunu söylüyor.
Aynı şekilde erkeklerin görüntüleri ise omuzların oynadığı durumda daha çekici.
Araştırmaya öncülük eden Kerri Johnson ve Louis Tassinary, çekiciliğin vücudun kıvrımları arasındaki rakamsal orantının ötesine geçen, hareketle de alakalı bir algılama biçimi olduğunu belirtiyorlar.
Ekip, bu araştırmanın sonuçlarının sadece Batı kültürleri için geçerli olduğunun altını çiziyor.
İngiltere'de Buckinghamshire Chilterns University College'da psikoloji dersleri veren Doktor George Fieldman, New York'taki deneyden çıkan sonucun kendisini şaşırtmadığını söylüyor.
Fakat Doktor Fieldman, deneyi bir adım daha ileri götürmek mümkün mü diye merak ediyor: "Vücudun kıvrımları ile oynatılan kalçanın ya da omuzların devinimi arasında ideal çekiciliği tanımlayan bir matematiksel formül bulmak ilginç olabilir." 90-60-90 yerine, hareketi de içine katan bir matematik formülü var mı acaba?
Kaynak: zennube