- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Benim sahip olduğum ama bir çoğunun sahip olmadığı şey.
bu mektubu aldıysan bil ki:
bu mektup yazılmıştır..
yazanı vardır...
getireni vardır...
okuyanı vardır...
kaç tane faili vardır...
vefa yazanda değil...
getirende...
ama en büyük vefa okuyandadır...
mektup bir sene evvel ulaşmışsa...
ve okunmuşsa...
bir bir yıl öncesinin istikbali olan bu günde unutulmuşsa....
vefa...
satırlara gü bırakan kalemdedir...
verilen sözlerin altına imza...
sözdendir...vefadandır...
ey sevgili
intikamın vefa olmasın!
en zor verilen ve en zor alınan.
sanırım en kıymetli.güvenin en yakın arkadaşı,belki de olmazsa olmazı. gerçeğin sağlaması. her kaybedilenin arkasından baktığında bulduğun tek eksik, farketmeden atladığın, yaşamadan anlamadığın. herkese veremediğin, zorlasanda hissedemediğin.
teşekkürü yapılmamış bir iyiliği,40.yıl sonra ifa edilmesi
Vefalı isen herşeye ve herkeze rağmen onun yanındasındır..
Kan tükürüp kızılcık şerbeti içersin ama vefa borcunu ödemeden gidemezsin...
'Sözünü tutma, borcuna sadık olma.' diyor sözlük.
Yani bir şeyin karşılığı olarak verilen/ödenen anlamına hâiz. Verilen bir sözdür ve bu sözü yerine getirmek 'vefâ'dır. Buraya kadar her şey normal. Bakıyoruz bu kökten türeyen diğer kelimelere 'fiyat' karşımızda ilkin. Bir şeyin karşılığında ödenen demek ki anlam aynı hemen hemen hatta tamamen.
Diğeri 'ifâ'. Bu da aynı kökenden.Verilmiş bir sözü, dillendirilmiş bir vaadi yerine getirmek. 'Vefâ'nın vücud bulmuş hâli. Bir eylem bir ispat belki..
Sonuncusu ve en mânidarı ise 'vefât'. Açıklamaya ne hâcet?
Verilmiş bir sözü yerine getirmek. Heyhât biz yerine getirmesekte tahsil edilecek bir borç bu. Bir şeyin ödenen bedeli. Hayatın fiyatı 'vefât'.
'Allah'a bir can borcum var' deyişine de açıklık getiriyor bu tanımlar. Burada düğümlendi yazı...
''Zatıma mirat edindim zatını
Bile yazdım adım ile adını..''
Yine de vefasızım öyle mi?
Kaynak:Antropoloji
Benim sahip olduğum ama bir çoğunun sahip olmadığı şey.
bu mektubu aldıysan bil ki:
bu mektup yazılmıştır..
yazanı vardır...
getireni vardır...
okuyanı vardır...
kaç tane faili vardır...
vefa yazanda değil...
getirende...
ama en büyük vefa okuyandadır...
mektup bir sene evvel ulaşmışsa...
ve okunmuşsa...
bir bir yıl öncesinin istikbali olan bu günde unutulmuşsa....
vefa...
satırlara gü bırakan kalemdedir...
verilen sözlerin altına imza...
sözdendir...vefadandır...
ey sevgili
intikamın vefa olmasın!
en zor verilen ve en zor alınan.
sanırım en kıymetli.güvenin en yakın arkadaşı,belki de olmazsa olmazı. gerçeğin sağlaması. her kaybedilenin arkasından baktığında bulduğun tek eksik, farketmeden atladığın, yaşamadan anlamadığın. herkese veremediğin, zorlasanda hissedemediğin.
teşekkürü yapılmamış bir iyiliği,40.yıl sonra ifa edilmesi
Vefalı isen herşeye ve herkeze rağmen onun yanındasındır..
Kan tükürüp kızılcık şerbeti içersin ama vefa borcunu ödemeden gidemezsin...
'Sözünü tutma, borcuna sadık olma.' diyor sözlük.
Yani bir şeyin karşılığı olarak verilen/ödenen anlamına hâiz. Verilen bir sözdür ve bu sözü yerine getirmek 'vefâ'dır. Buraya kadar her şey normal. Bakıyoruz bu kökten türeyen diğer kelimelere 'fiyat' karşımızda ilkin. Bir şeyin karşılığında ödenen demek ki anlam aynı hemen hemen hatta tamamen.
Diğeri 'ifâ'. Bu da aynı kökenden.Verilmiş bir sözü, dillendirilmiş bir vaadi yerine getirmek. 'Vefâ'nın vücud bulmuş hâli. Bir eylem bir ispat belki..
Sonuncusu ve en mânidarı ise 'vefât'. Açıklamaya ne hâcet?
Verilmiş bir sözü yerine getirmek. Heyhât biz yerine getirmesekte tahsil edilecek bir borç bu. Bir şeyin ödenen bedeli. Hayatın fiyatı 'vefât'.
'Allah'a bir can borcum var' deyişine de açıklık getiriyor bu tanımlar. Burada düğümlendi yazı...
''Zatıma mirat edindim zatını
Bile yazdım adım ile adını..''
Yine de vefasızım öyle mi?
Kaynak:Antropoloji