- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Sağlıklı kişilerde de görülebilir fakat asıl tehlikeli olan nevrotik takıntılardır..Kişi bir türlü aşamaz,saplanıp kalmıştır takıldığı kişi ya da objeye..bir türlü zihninden atamaz..Atmak ister gibi görünmesine rağmen gerçekte patolojik bir bağlılık vardır ona karşı..bazı tipler gizli gizli zevk bile alıyordur takıntısından...onun için acı çekmekten..Bu bağlamda sado-mazoşist eğilimleri olan yada kişilik bozuklukları gösteren tiplerin takıntıları çok enteresandır. Arabesktirler ve bir türlü vazgeçemezler ya da gerçekte vazgeçmemek ve takıntısı nedeniyle acı çekmek zevk verir onlara..Böyle tiplere yardımcı olmak gibi bir girişimde bulunulmasını hiç tavsiye etmem..çünkü düzelmeleri çoook zordur..Profesyonel yadım alabilirler ama bir arkadaş olarak öğütler vermek boşa kürek sallamaktır..
kapalı kapıların açıldıktan sonra tekrar kapatılmaması durumu
ağlarken illaki bi kapı eşiğine oturma durumu olmazsa rahatlayamama hali
bir şarkıyı sevince yüzlerce kez aralıksız başkasını dinlemeden günlerce aynı şeyi dinlemek
gözlüksüz bir hiç olacağım ve kör gibi hissetme durumu...ama bu pek takıntıyla ilgili değil sanırım ileri derece miyopla daha çok bağlantılı
kötüdür sağlığa zarardır vesselam...boynumdan yıllarca hiç çıkarmadığım annemin hediyesi bi kolye vardı zinciri koptuğunda işte kızım işin bitti demiştim...
)
bi de şey var bi kitabı 3 günden kısa sürede bitirememişsem hemen bırakırım elimden ve uzun zamanlar geçmeden dönemem aynı kitaba...kitabı hemen kötü olmakla yaftalarım...
diğer bi takıntı okurken altını çizmek...kalem bulamazsam okurken en ezından altı çizilecek kısmı hemen telefona kaydetmek o da olmazsa anınnda ezberlemek ve daha sonra tutulan notlar arasına eklemek....
en kötüsü sevgide takıntıdır..ama onu geçeyim..
Yolculuk sırasında yol çizgilerini saymak gibi bir takıntım varki Allah kimseye vermesin.
Okumaya başladığım bir kitabı üç (3) gün içinde bitirememişsem, dördüncü günü o kitabı baştan okumaya başlarım.
Çok sevdiğim bir dostumun hediye ettiği tespihi, yastığımın altına koymazsam o gece uyuyamam. Ve genellikle o tespih her zaman cebimdedir.
Evimi örümcekler istila etse bile, hiç bir şekilde bir örümceği öldüremem.
Kimseye de öldürtmem.
Ne olursa olsun eğer eve alınan yoğurdu ilk ben açıp yememişsem bir daha o yoğuttan asla kimse bana yediremez bu bir.
İkincisi, iki elim kanda da olsa yatağımı toplamadan evden kesinlikle çıkmam.
Üçüncüsü, lavaboya bile cep telefonuyla giderim ve benden başka hiç kimse cep telefonuma dokunamaz.
Takıntılar,bazen güzel, bazen de korkunçtur.Birşeyleri başarmak için takıntı yapmak ne kadar güzelse,birilerini takıntı yaparak onları üzmek ve korkutmak ta o kadar iğrenç.
Bütün mesele neye taktığımız.
Bilim adamının ölesiye deney yapma,sanatçının üretme takıntısı insanlık için bir onura dönüşür.
Katilin öldürme,faşistin baskı yapma takıntısı ise tam bir kabus.
saymakla bitmez..
ifade takıntım var benim
öyle söyledi şeyhim
)
olayın ilk anında 'ne demek istedi,cevap verme neyse ' olaydan bir saat sonra 'bu ne demek şimdi şoktayım' olay gecesi uykudan önce dön bir sağa bir de sola 'niye insanlar böyle ben bişe yapmadım ki,niye ben,hep beni mi bulur,neyse boşver yat uyu' dönmekten yorgun düştüğün gecenin sabahı gözün açılır 'hayır rüya değilmiş bana bunu dediii' aylar yıllar sonra 'zamanında adamın biri böyle demişti'
Kaynak:Antropoloji
Sağlıklı kişilerde de görülebilir fakat asıl tehlikeli olan nevrotik takıntılardır..Kişi bir türlü aşamaz,saplanıp kalmıştır takıldığı kişi ya da objeye..bir türlü zihninden atamaz..Atmak ister gibi görünmesine rağmen gerçekte patolojik bir bağlılık vardır ona karşı..bazı tipler gizli gizli zevk bile alıyordur takıntısından...onun için acı çekmekten..Bu bağlamda sado-mazoşist eğilimleri olan yada kişilik bozuklukları gösteren tiplerin takıntıları çok enteresandır. Arabesktirler ve bir türlü vazgeçemezler ya da gerçekte vazgeçmemek ve takıntısı nedeniyle acı çekmek zevk verir onlara..Böyle tiplere yardımcı olmak gibi bir girişimde bulunulmasını hiç tavsiye etmem..çünkü düzelmeleri çoook zordur..Profesyonel yadım alabilirler ama bir arkadaş olarak öğütler vermek boşa kürek sallamaktır..
kapalı kapıların açıldıktan sonra tekrar kapatılmaması durumu
ağlarken illaki bi kapı eşiğine oturma durumu olmazsa rahatlayamama hali
bir şarkıyı sevince yüzlerce kez aralıksız başkasını dinlemeden günlerce aynı şeyi dinlemek
gözlüksüz bir hiç olacağım ve kör gibi hissetme durumu...ama bu pek takıntıyla ilgili değil sanırım ileri derece miyopla daha çok bağlantılı
kötüdür sağlığa zarardır vesselam...boynumdan yıllarca hiç çıkarmadığım annemin hediyesi bi kolye vardı zinciri koptuğunda işte kızım işin bitti demiştim...
bi de şey var bi kitabı 3 günden kısa sürede bitirememişsem hemen bırakırım elimden ve uzun zamanlar geçmeden dönemem aynı kitaba...kitabı hemen kötü olmakla yaftalarım...
diğer bi takıntı okurken altını çizmek...kalem bulamazsam okurken en ezından altı çizilecek kısmı hemen telefona kaydetmek o da olmazsa anınnda ezberlemek ve daha sonra tutulan notlar arasına eklemek....
en kötüsü sevgide takıntıdır..ama onu geçeyim..
Yolculuk sırasında yol çizgilerini saymak gibi bir takıntım varki Allah kimseye vermesin.
Okumaya başladığım bir kitabı üç (3) gün içinde bitirememişsem, dördüncü günü o kitabı baştan okumaya başlarım.
Çok sevdiğim bir dostumun hediye ettiği tespihi, yastığımın altına koymazsam o gece uyuyamam. Ve genellikle o tespih her zaman cebimdedir.
Evimi örümcekler istila etse bile, hiç bir şekilde bir örümceği öldüremem.
Kimseye de öldürtmem.
Ne olursa olsun eğer eve alınan yoğurdu ilk ben açıp yememişsem bir daha o yoğuttan asla kimse bana yediremez bu bir.
İkincisi, iki elim kanda da olsa yatağımı toplamadan evden kesinlikle çıkmam.
Üçüncüsü, lavaboya bile cep telefonuyla giderim ve benden başka hiç kimse cep telefonuma dokunamaz.
Takıntılar,bazen güzel, bazen de korkunçtur.Birşeyleri başarmak için takıntı yapmak ne kadar güzelse,birilerini takıntı yaparak onları üzmek ve korkutmak ta o kadar iğrenç.
Bütün mesele neye taktığımız.
Bilim adamının ölesiye deney yapma,sanatçının üretme takıntısı insanlık için bir onura dönüşür.
Katilin öldürme,faşistin baskı yapma takıntısı ise tam bir kabus.
saymakla bitmez..
ifade takıntım var benim
öyle söyledi şeyhim
olayın ilk anında 'ne demek istedi,cevap verme neyse ' olaydan bir saat sonra 'bu ne demek şimdi şoktayım' olay gecesi uykudan önce dön bir sağa bir de sola 'niye insanlar böyle ben bişe yapmadım ki,niye ben,hep beni mi bulur,neyse boşver yat uyu' dönmekten yorgun düştüğün gecenin sabahı gözün açılır 'hayır rüya değilmiş bana bunu dediii' aylar yıllar sonra 'zamanında adamın biri böyle demişti'
Kaynak:Antropoloji