- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
* söyleyememek.
söylenecek sözlerin varlıgında susmaktır.
bir yöntem olarak
* örn:babaya küfür edememek...
* boğazın da kalır kelimeler,midene sancı,kalbine ağrı girer ama yine de dökemezsin içini,diyemezzsin bi türlü "seni seviyorum ulan seviyorum işte hemde çok seviyorum!!!"
diyemezsin işte söyleyemezsin.. söyleyemedim.
* öyle garip bir durumdur ki bu
yan yana iki msn penceresi açık olmasına rağmen sağdakine yazabildiğin cümleleri, soldakine yazamazsın, söylemezsin... ellerin harflere gitmez... hayat böyle bir şey..
* söyleyecek çok şeyin olmasına rağmen yokmuş gibi davranmak, zorunda olmak yada öyle hissetmektir.
çok istenmesine rağmen olmaz ve olmaması gerekmiyordur aslında. insanın isteklerini gerçekleştiremediği an gelmiştir kapısına ve kapıyı açmaktan başka bir seçenek yoktur karşısında zira tek çıkış yolu anın gireceği kapıdan çıkabilmektir kendisi için.
çoğu zaman beraberinde pişmanlıklar getirir ve ardından söylemek istediğin kadar da acı bırakır ama bu çare olmaz sonrası durum için. hatta bazen fikrinizi değiştirip söylemeye karar verseniz ve tüm kararlılığınızla uygulasanız bile o beklenen sonuca ulaşılamaz. bu da hayatın gerçekliğidir zaman ve makanda. faydasız ve sonuçsuz bir eylem olmuştur artık istediklerinizi söylemek. çünkü ilk fırsatta söyleceğiniz ehemmiyetini yitirmiştir ve artık anlamsız bir şey olup çıkıvermiştir areneya. aslında suçlu sadece zaman olmasa da biraz zaman biraz kişidir. kişi zamanı kullanmadığı, zaman ise ikinci bir şans vermediği için suçludur.
* aslında söylenecek çok şey olduğu halde düşünceli davranıp susmaktır.
konuşulsa karşıdakinin kalbi kırılacak, gururu incinecektir. bazen susmak verilebilecek en güzel cevaptır, anlayana..
* içindekileri dile getirememektir. insanın içini acıtır. akıllara eylem aktaş'ın şu güzel şarkısını getirir:
Düşlerde sevdim seni söyleyemedim
Sessiz öptüm nefesini söyleyemedim
Sana ben şiirler sözler büyüttüm
Sana ben baharlar yazlar büyüttüm
Sana ben hummalı gizler büyüttüm
Söyleyemedim
Şarkılar yazdım sana okuyamadım
Hep yanımdaydın oysa dokunamadım
Sana ben hayaller düşler büyüttüm
Sana ben gözümde yaşlar büyüttüm
Sana ben hummalı aşklar büyüttüm
Söyleyemedim
* insanın içinde gerçekten kötü bir ukte.
ne sevgiliye, ne arkadaşa, ne aileye söyleyemediğin şeyler olur. söyleyemezsin. susarsın istemeyerek...
ve neticede bu söyleyemediklerin öyle büyür ki içinde ele geçirir seni, tüketmeye başlar. kötüdür söyleyememek...
* kendine ait gizli kapaklı bir şeylerin var olduğunu hissetmek, kendi kendine özel olabilmek.
* karsındakinin anlayamayacagını dusundugun an, degisen birsey olmayacagını bildiginden nefessiz kalmaktansa zorla nefes almayı tercih etmek.
söylenecek sözlerin varlıgında susmaktır.
bir yöntem olarak
* örn:babaya küfür edememek...
* boğazın da kalır kelimeler,midene sancı,kalbine ağrı girer ama yine de dökemezsin içini,diyemezzsin bi türlü "seni seviyorum ulan seviyorum işte hemde çok seviyorum!!!"
diyemezsin işte söyleyemezsin.. söyleyemedim.
* öyle garip bir durumdur ki bu
yan yana iki msn penceresi açık olmasına rağmen sağdakine yazabildiğin cümleleri, soldakine yazamazsın, söylemezsin... ellerin harflere gitmez... hayat böyle bir şey..
* söyleyecek çok şeyin olmasına rağmen yokmuş gibi davranmak, zorunda olmak yada öyle hissetmektir.
çok istenmesine rağmen olmaz ve olmaması gerekmiyordur aslında. insanın isteklerini gerçekleştiremediği an gelmiştir kapısına ve kapıyı açmaktan başka bir seçenek yoktur karşısında zira tek çıkış yolu anın gireceği kapıdan çıkabilmektir kendisi için.
çoğu zaman beraberinde pişmanlıklar getirir ve ardından söylemek istediğin kadar da acı bırakır ama bu çare olmaz sonrası durum için. hatta bazen fikrinizi değiştirip söylemeye karar verseniz ve tüm kararlılığınızla uygulasanız bile o beklenen sonuca ulaşılamaz. bu da hayatın gerçekliğidir zaman ve makanda. faydasız ve sonuçsuz bir eylem olmuştur artık istediklerinizi söylemek. çünkü ilk fırsatta söyleceğiniz ehemmiyetini yitirmiştir ve artık anlamsız bir şey olup çıkıvermiştir areneya. aslında suçlu sadece zaman olmasa da biraz zaman biraz kişidir. kişi zamanı kullanmadığı, zaman ise ikinci bir şans vermediği için suçludur.
* aslında söylenecek çok şey olduğu halde düşünceli davranıp susmaktır.
konuşulsa karşıdakinin kalbi kırılacak, gururu incinecektir. bazen susmak verilebilecek en güzel cevaptır, anlayana..
* içindekileri dile getirememektir. insanın içini acıtır. akıllara eylem aktaş'ın şu güzel şarkısını getirir:
Düşlerde sevdim seni söyleyemedim
Sessiz öptüm nefesini söyleyemedim
Sana ben şiirler sözler büyüttüm
Sana ben baharlar yazlar büyüttüm
Sana ben hummalı gizler büyüttüm
Söyleyemedim
Şarkılar yazdım sana okuyamadım
Hep yanımdaydın oysa dokunamadım
Sana ben hayaller düşler büyüttüm
Sana ben gözümde yaşlar büyüttüm
Sana ben hummalı aşklar büyüttüm
Söyleyemedim
* insanın içinde gerçekten kötü bir ukte.
ne sevgiliye, ne arkadaşa, ne aileye söyleyemediğin şeyler olur. söyleyemezsin. susarsın istemeyerek...
ve neticede bu söyleyemediklerin öyle büyür ki içinde ele geçirir seni, tüketmeye başlar. kötüdür söyleyememek...
* kendine ait gizli kapaklı bir şeylerin var olduğunu hissetmek, kendi kendine özel olabilmek.
* karsındakinin anlayamayacagını dusundugun an, degisen birsey olmayacagını bildiginden nefessiz kalmaktansa zorla nefes almayı tercih etmek.