- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
* kimisi ayakkabı boyayarak, plastik toplayarak yada peçete satarak, kimisi dilenerek yada kapkaççılık yaparak yaşamaya çalışan çocuklarıdır. kendiyle aynı hayatı paylaşan bir grup arkadaşıyla sokakta sefil sefil gezinen köpeklerden birinin boynuna buldukları bir ipi takıp "coni" , "tobi" , "lessi" gibi populer köpek isimlerinden birini seçen veletlerdir.kimi zaman sadece çocuk oldukları için yapıp, kimi zamansa yaşamayı isteyip yaşayamadıkları hayata sahip olan temiz yüzlü, düzgün giyimli süt çocuklarını korkutarak isyan etmek için yaparlar.
* sosyal statü açısından diğer çocuklardan daha üst düzeyde olan çocuktur. sorumluluk alabilir ve çok kısa süreliğine de olsa ailesine karşı gelebilir. tabi aileye karşı gelmek iyi bir şey değildir ancak anne ısrarla "at lem o köpeği dışarı" diyorsa bir şey denmez tabi. köpekle kısa ve son kez kısa bir bakışma yapılır ve köpek sokaklara geri döner. çocuk da arkadaşlarına.
* daha asi olmazlar mı sizce de? bir tavıra karşılık vermemek için tutarlar mı ya da dillerini? az kelime bilip bir kelimeyi onlarca farklı manada kullanıp sersem etmezler mi ona laf edenleri? kızdıklarında görmediniz mi boyundan büyük adamlara tokat olmasa da tekmeyle giriştiklerini?
çoğu duyguyu bilmezler. yaşamadıklarından değil umursamadıklarından mütevellit. oğlunun elinden tutan anneye sövebilir, saçı yana taralı çocuğa alaylı bir gülüş atabilirler yeri geldi mi diye ekleyeceğim ama yeri vakti bilmez bu çocuklar genelde.
köküne kadar hissettiği tek şey varsa sahiplenilmediğini bilmesidir kanımca. ha buna üzülür mü? umursamaz belki ya da bilir gizlemeyi bedeninin ardında.
önünde yürüyen bir adamın yanlışlıkla yere düşürdüğü tesbihi atabilir cebine mesela. hırsız değil sokak çocuğu bu. sahiplenebilir iri boncukları. sallamayı bilir iki döndürür bazen ama kaybetmez hani.o, onundur artık. düşürene müteşekkir değildir, malı olmayıp mala en çok değer verenlerdir bu sokak çocukları..
'bu benim' diyebileceği çok şey vardır yaşamında. sokaklar onundur en başta. sokak lambalarını o yakar, unutulan kaybedilen onun olur.. kirlidir, sümüklüdür, pantolonunu göğsüne kadar çeker nitekim bilekleri donar. mendil satar, laf atar, kırmızı ışıkta durmuş arabaların camına 'yapma' dense de köpüklü suyu basar..
sahiplenilmediğini, kollanmadığını ayaklarındaki kir daha derisine işlemeden farketmiştir. aklınca başıboş olan herşeyin efendisi olur.
sokaklar onundur, kaldırımlar tapusu, yokuşlar kabusudur. sokak köpekleri onundur. çevresindeki her bir köpeğe isim koymuştur.fiyakalı isimlerden değil o bildiğimiz..
tasmasıyla köpeğini gezdiren adamlara söver, yeri koklamaya tenezzül etmeyen süs köğeğine alaycı bir gülüş savurur.
onun karabaş'ı vardır, garip'i , dost'u, çomar'ı vardır .karabaş can yoldaşı olur. bağladığı ip, tasma mahiyetinde değil sadece o iple aralarındaki bağı düğümlediğini sandığındandır..
* sosyal statü açısından diğer çocuklardan daha üst düzeyde olan çocuktur. sorumluluk alabilir ve çok kısa süreliğine de olsa ailesine karşı gelebilir. tabi aileye karşı gelmek iyi bir şey değildir ancak anne ısrarla "at lem o köpeği dışarı" diyorsa bir şey denmez tabi. köpekle kısa ve son kez kısa bir bakışma yapılır ve köpek sokaklara geri döner. çocuk da arkadaşlarına.
* daha asi olmazlar mı sizce de? bir tavıra karşılık vermemek için tutarlar mı ya da dillerini? az kelime bilip bir kelimeyi onlarca farklı manada kullanıp sersem etmezler mi ona laf edenleri? kızdıklarında görmediniz mi boyundan büyük adamlara tokat olmasa da tekmeyle giriştiklerini?
çoğu duyguyu bilmezler. yaşamadıklarından değil umursamadıklarından mütevellit. oğlunun elinden tutan anneye sövebilir, saçı yana taralı çocuğa alaylı bir gülüş atabilirler yeri geldi mi diye ekleyeceğim ama yeri vakti bilmez bu çocuklar genelde.
köküne kadar hissettiği tek şey varsa sahiplenilmediğini bilmesidir kanımca. ha buna üzülür mü? umursamaz belki ya da bilir gizlemeyi bedeninin ardında.
önünde yürüyen bir adamın yanlışlıkla yere düşürdüğü tesbihi atabilir cebine mesela. hırsız değil sokak çocuğu bu. sahiplenebilir iri boncukları. sallamayı bilir iki döndürür bazen ama kaybetmez hani.o, onundur artık. düşürene müteşekkir değildir, malı olmayıp mala en çok değer verenlerdir bu sokak çocukları..
'bu benim' diyebileceği çok şey vardır yaşamında. sokaklar onundur en başta. sokak lambalarını o yakar, unutulan kaybedilen onun olur.. kirlidir, sümüklüdür, pantolonunu göğsüne kadar çeker nitekim bilekleri donar. mendil satar, laf atar, kırmızı ışıkta durmuş arabaların camına 'yapma' dense de köpüklü suyu basar..
sahiplenilmediğini, kollanmadığını ayaklarındaki kir daha derisine işlemeden farketmiştir. aklınca başıboş olan herşeyin efendisi olur.
sokaklar onundur, kaldırımlar tapusu, yokuşlar kabusudur. sokak köpekleri onundur. çevresindeki her bir köpeğe isim koymuştur.fiyakalı isimlerden değil o bildiğimiz..
tasmasıyla köpeğini gezdiren adamlara söver, yeri koklamaya tenezzül etmeyen süs köğeğine alaycı bir gülüş savurur.
onun karabaş'ı vardır, garip'i , dost'u, çomar'ı vardır .karabaş can yoldaşı olur. bağladığı ip, tasma mahiyetinde değil sadece o iple aralarındaki bağı düğümlediğini sandığındandır..