- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Bir şeyler eksik bir çogu yarım, ağlardım! kırılsaydı OYUNCAK larım
ameliyat odasına
alındığında bir çocuk
kapıda
ağlaşarak onu beklerler
yaşamın
kolay bozulan
bir oyun olduğunu bilen
oyuncakları
akgün akova
nesilden nesile dolaşan telefonuuuuuum
))))
Oyuncak
Bırak beni çocuk
Oynama artık
Avuçların çok büyük, kayboldum
Işığa hasret kaldım
Kaldır oyuncağı ortadan
Başkalrını alacak baban
Bırak beni çocuk
Bırak
Ellerin çok soğuk
Bekir Tekoğlu
eğlenmeye çalışırken minik kuşların oyuncağı olmuşsun ama hiç farkında değilsin..
biliyorsumusun hala yılın en embesil,embesil kurtarma opresayonunu sürdürüyorsun..
zeka espiri yeteneğine gelince sen giderken ben onuncu seferden dönüyordum.. olgun kuşum...!
SUNAY AKIN geliyor aklıma
çocukluğumda sahip olamadığım hayallerimi süsleyen çeşitli tekerlekleri olan bir araba olabilir
Kandırın kandırın çocukları.
tek bi kamyonum oldu oyuncak olarak hep elimde...kasası kırık tekeri patlak geldi zaten oda elime...ne yarıştıra bildim kamyonumu diğer çocuklarla, nede kum taşıyabildim kasasında...
bi işçi kamyonuydu benimki burjuvadan uzak,altı delik ayakkabılarımdan bile eskiydi...hep 3 teker gider, ucuna ip takıp çekmeye kalksam yan devrilirdi...sevmiştim...onun için hep tek başıma oynamak zorunda kalsamda bırakmadım sevmiştim...diğer kamyonların yanlarına gitsem gülerlerdi önce kamyonuma sonra ayakkabıma...kumlardan uzaklaşır salıncağın direğine ağlardım hep...taa ozamandan saklardım gözümdeki yaşları...o güzelim kamyonlarıyla oynamaktan sıkılıp taşa tuttuklarında başladım ilk isyanıma,altı delik ayakkıbılarımı fırlatıp ayağımdan koşarken yağmur altında...dizlerimi ilk parçalayışım,ilk çaresiz düşüşümdü o çamurlu sokakta koşarken...toprağı ilk pençeleyişimdi tırnaklarım çıkarcasına...
aynı bu zaman avuçlarımın arasından kayan hayat gibi...kendi hayatlarından sıkılıp benimkini taşlamaya başladıkları gibi...ben hep uzakken onlardan,hep salıncağın direğinde ağlarken...
hep bi dejavuydu bu hayat...hep tekrar...hep tekrar...
hep tekrar edecek...
Kaynak:Antropoloji
Bir şeyler eksik bir çogu yarım, ağlardım! kırılsaydı OYUNCAK larım
ameliyat odasına
alındığında bir çocuk
kapıda
ağlaşarak onu beklerler
yaşamın
kolay bozulan
bir oyun olduğunu bilen
oyuncakları
akgün akova
nesilden nesile dolaşan telefonuuuuuum
Oyuncak
Bırak beni çocuk
Oynama artık
Avuçların çok büyük, kayboldum
Işığa hasret kaldım
Kaldır oyuncağı ortadan
Başkalrını alacak baban
Bırak beni çocuk
Bırak
Ellerin çok soğuk
Bekir Tekoğlu
eğlenmeye çalışırken minik kuşların oyuncağı olmuşsun ama hiç farkında değilsin..
biliyorsumusun hala yılın en embesil,embesil kurtarma opresayonunu sürdürüyorsun..
zeka espiri yeteneğine gelince sen giderken ben onuncu seferden dönüyordum.. olgun kuşum...!
SUNAY AKIN geliyor aklıma
çocukluğumda sahip olamadığım hayallerimi süsleyen çeşitli tekerlekleri olan bir araba olabilir
Kandırın kandırın çocukları.
tek bi kamyonum oldu oyuncak olarak hep elimde...kasası kırık tekeri patlak geldi zaten oda elime...ne yarıştıra bildim kamyonumu diğer çocuklarla, nede kum taşıyabildim kasasında...
bi işçi kamyonuydu benimki burjuvadan uzak,altı delik ayakkabılarımdan bile eskiydi...hep 3 teker gider, ucuna ip takıp çekmeye kalksam yan devrilirdi...sevmiştim...onun için hep tek başıma oynamak zorunda kalsamda bırakmadım sevmiştim...diğer kamyonların yanlarına gitsem gülerlerdi önce kamyonuma sonra ayakkabıma...kumlardan uzaklaşır salıncağın direğine ağlardım hep...taa ozamandan saklardım gözümdeki yaşları...o güzelim kamyonlarıyla oynamaktan sıkılıp taşa tuttuklarında başladım ilk isyanıma,altı delik ayakkıbılarımı fırlatıp ayağımdan koşarken yağmur altında...dizlerimi ilk parçalayışım,ilk çaresiz düşüşümdü o çamurlu sokakta koşarken...toprağı ilk pençeleyişimdi tırnaklarım çıkarcasına...
aynı bu zaman avuçlarımın arasından kayan hayat gibi...kendi hayatlarından sıkılıp benimkini taşlamaya başladıkları gibi...ben hep uzakken onlardan,hep salıncağın direğinde ağlarken...
hep bi dejavuydu bu hayat...hep tekrar...hep tekrar...
hep tekrar edecek...
Kaynak:Antropoloji
