- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
İnsan yetiştiren bir meslek.. amel defterleri hiç kapanmaz herhalde..
genelde, 'bana bak, ben 20 senelik bi öğretmenim' şeklinde önce kendilerine, sonra da tüm topluma kutsal oldukları izlemini doğurmuş anaç yaratıklardır ki erkek olanları bile ha babam de babam doğurur.
Öretmen kutsaldır ana gibi (bkz ali rıza binboğa)
öğretmen kutsaldır,sözü yerinde değil öğretmenlik kutsaldır.Yani herkes gerektiği gibi yapamaz...Bunu yıllardır yaşayarak öğrendim...'Kutsal'bir meslek ancak kutsal düşünüp,gerektiğince davranıp yerine getirilebilir.Tabi ki bütün meslekler kutsaldır ama tüm meslek erbabları kutsaldır denemez.
Belkide hayatın kendisi öğretmendir ve bize çok şey öğretir. Bazen verdiği cezalar öyle dayanılmaz acılar olurki, dünyaya geldiğinize bin pişman olursunuz. Bazen de öyle çok mükafatlandırırki sizi kendinizi çok şanslı hissedersiniz, mutluluktan adeta uçarsınız havalarda. Evet evet bence hayat bir öğretmen ve bizlerde birer öğrenciyiz. Daha öğreneceğimiz çoookk şey var kendisinden. Hayat okulu dedikleri bu olsa gerek. İnşallah hepimiz bu hayat öğretmeninin, hayat okulundan en iyi dereceyle mezun oluruz....
İlkokul öğretmenimin, (Sami AKYOL) tayininin çıktığını duyduğum zaman ne kadar çok üzülmüştüm. Ağlamıştım günlerce. Tüm okul ağlamıştık. Çünkü ben Gelibolu'nun küçük bir köyünde okuyordum ilkokulumu, bizim tek bir sınıfımız vardı ve tüm okul aynı sınıfta ders görüyordu. Birleştirilmiş sınıftık anlayacağınız. Çocukluk aklı işte, babama sen bu köyün muhtarı değil misin öğretmenimizi gönderme diye çok yalvarmıştım ama nafile. Öğretmenimiz başka bir köye gitmişti. Bize de ilkokul 3. sınıfta Abdurrahman AVCI isminde Malatyalı bir öğretmen gelmişti. Çok sert bir görünümü vardı bu yeni gelen öğretmenin. Ona hiç alışamayacağımızı düşünüyordum. Ama öyle olmadı gelen gideni bu kez aratmadı. Aratmadı belki ama Sami öğretmenimide hiç unutmadık. Aradan yıllar geçti, Sami öğretmenim emekli oldu ve Gelibolu'ya yerleşti. Allah'a çok şükürki, Öğretmenim hala yaşıyor. Gördüğüm zaman hemen elini öperim. Nasılsınız öğretmenim diye sorarım. Gözleri dolar iyiyim der. Konuşuruz ordan burdan. Eh yaşlandım artık der. Bunada şükür öğretmenim ben bile yaşlanıyorum artık derim. Allah uzun ömürler versin öğretmenime. Abdurrahman öğretmenime gelince onun ikinci görev yeriydi bizim köyümüz. Gencecik bir öğretmendi. Biraz sert bir görünüşü vardı ama Sami öğretmenim kadar iyi birisiydi. Tabi bunu zamanla anladık. Ben Abdurrahman öğretmenimden mezun oldum. Daha sonraları onun tayini Gelibolu merkeze çıktı, burada evlendi ve şu anda Gelibolu Halk Eğitim Müdürlüğü görevini sürdürmekte.
bu da türkçe değil ama yerleşmiş artık türkçemizin içine
öyle yerleşmiş ki kaldırırlması oldukça zor
öğretmen yani öğreten men ingilizce ve türkçe melez bir kelime olmuş
peki o zmn bayan öğretmenlere neden öğreten women demiyoruz? ? ? ? ?
Benim olacağım şey.İnşallah...
asıl amaçları iyi birer birey yetitirmek olmalı....
beyinlerimizi hayatımızda hiç lazım olmayacak birçok bilgiyle doldurmak değil.....
Bence öğretmenler olmamalı. Kılavuz-öğretmenler olmalı. Kitapta yazanları öğrencilere ezberleten değil, öğrencilerine öğrenmenin yolunu öğreten öğretmenler olmalı. Ama nerde! ?
Kaynak:Antropoloji
İnsan yetiştiren bir meslek.. amel defterleri hiç kapanmaz herhalde..
genelde, 'bana bak, ben 20 senelik bi öğretmenim' şeklinde önce kendilerine, sonra da tüm topluma kutsal oldukları izlemini doğurmuş anaç yaratıklardır ki erkek olanları bile ha babam de babam doğurur.
Öretmen kutsaldır ana gibi (bkz ali rıza binboğa)
öğretmen kutsaldır,sözü yerinde değil öğretmenlik kutsaldır.Yani herkes gerektiği gibi yapamaz...Bunu yıllardır yaşayarak öğrendim...'Kutsal'bir meslek ancak kutsal düşünüp,gerektiğince davranıp yerine getirilebilir.Tabi ki bütün meslekler kutsaldır ama tüm meslek erbabları kutsaldır denemez.
Belkide hayatın kendisi öğretmendir ve bize çok şey öğretir. Bazen verdiği cezalar öyle dayanılmaz acılar olurki, dünyaya geldiğinize bin pişman olursunuz. Bazen de öyle çok mükafatlandırırki sizi kendinizi çok şanslı hissedersiniz, mutluluktan adeta uçarsınız havalarda. Evet evet bence hayat bir öğretmen ve bizlerde birer öğrenciyiz. Daha öğreneceğimiz çoookk şey var kendisinden. Hayat okulu dedikleri bu olsa gerek. İnşallah hepimiz bu hayat öğretmeninin, hayat okulundan en iyi dereceyle mezun oluruz....
İlkokul öğretmenimin, (Sami AKYOL) tayininin çıktığını duyduğum zaman ne kadar çok üzülmüştüm. Ağlamıştım günlerce. Tüm okul ağlamıştık. Çünkü ben Gelibolu'nun küçük bir köyünde okuyordum ilkokulumu, bizim tek bir sınıfımız vardı ve tüm okul aynı sınıfta ders görüyordu. Birleştirilmiş sınıftık anlayacağınız. Çocukluk aklı işte, babama sen bu köyün muhtarı değil misin öğretmenimizi gönderme diye çok yalvarmıştım ama nafile. Öğretmenimiz başka bir köye gitmişti. Bize de ilkokul 3. sınıfta Abdurrahman AVCI isminde Malatyalı bir öğretmen gelmişti. Çok sert bir görünümü vardı bu yeni gelen öğretmenin. Ona hiç alışamayacağımızı düşünüyordum. Ama öyle olmadı gelen gideni bu kez aratmadı. Aratmadı belki ama Sami öğretmenimide hiç unutmadık. Aradan yıllar geçti, Sami öğretmenim emekli oldu ve Gelibolu'ya yerleşti. Allah'a çok şükürki, Öğretmenim hala yaşıyor. Gördüğüm zaman hemen elini öperim. Nasılsınız öğretmenim diye sorarım. Gözleri dolar iyiyim der. Konuşuruz ordan burdan. Eh yaşlandım artık der. Bunada şükür öğretmenim ben bile yaşlanıyorum artık derim. Allah uzun ömürler versin öğretmenime. Abdurrahman öğretmenime gelince onun ikinci görev yeriydi bizim köyümüz. Gencecik bir öğretmendi. Biraz sert bir görünüşü vardı ama Sami öğretmenim kadar iyi birisiydi. Tabi bunu zamanla anladık. Ben Abdurrahman öğretmenimden mezun oldum. Daha sonraları onun tayini Gelibolu merkeze çıktı, burada evlendi ve şu anda Gelibolu Halk Eğitim Müdürlüğü görevini sürdürmekte.
bu da türkçe değil ama yerleşmiş artık türkçemizin içine
öyle yerleşmiş ki kaldırırlması oldukça zor
öğretmen yani öğreten men ingilizce ve türkçe melez bir kelime olmuş
peki o zmn bayan öğretmenlere neden öğreten women demiyoruz? ? ? ? ?
Benim olacağım şey.İnşallah...
asıl amaçları iyi birer birey yetitirmek olmalı....
beyinlerimizi hayatımızda hiç lazım olmayacak birçok bilgiyle doldurmak değil.....
Bence öğretmenler olmamalı. Kılavuz-öğretmenler olmalı. Kitapta yazanları öğrencilere ezberleten değil, öğrencilerine öğrenmenin yolunu öğreten öğretmenler olmalı. Ama nerde! ?
Kaynak:Antropoloji