- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
ahhh yorgun adam bana uyusuklugu ögreten sensin....yinede güzel bir roman..
oblomov hayatımda okuduğum en güzel roman...oblomov uyuşuk değil 'düşünceli
okuduğunda çoğu zaman insanı çileden çıkarıyor. ama okudukça oblomovun içindeki o saflığın, o dinginliğin, o gizemin insanı çeken yanlarını keşfediyorsunuz. ayrıca kitapta hayatın keskin, acı yönlerinin bir şamar gibi nasıl yüzüne çarpıldığını görebiliyorsunuz.
Aşka, hayata ve mutluluğa dair oblomovun bazı düşünceleri kesinlikle yabana atılmayacak cinstendir. o kadar kalın olmasına rağmen bir kenara atmadan her fırsatta zekle okuduğum, hatta işten erken dönüp okumak için heves ettiğim bir kitaptı.
dünyayı boşverip yatarak tembellik ederek çocukluğuna gidiş gelişler yaşamaya karar veren uykucu rus
uşağı bile ciddiye almaz olmuştu bu tembel adamı..ee ne de olsa uşağını kovmak için bile yerinden kıpırdamayı düşünmüyordu.
arkadaşı shtoltz'un ödleklikle karışık komik saflığı ise ayrı bir alemdi.
gerçek oblomovluk, 'oblomov' u hiç bitirememektir
edebiyat ögretmeninin verdigi kompozisyon sınavını
)
nevrotik insan
keşke içimizdekileri böyle Oblomov gibi yaşayabilecek bi durumda olsak...........
Ben Oblomovu çok sevmiştim....
sanırım herkesin hayatında vardır böyle dönemler, yaşadığı buhranlardan dolayı kılını bile kıpırdatamadığı rehavet, atalet anları, ayları günleri belki...
Kaynak:Antropoloji
ahhh yorgun adam bana uyusuklugu ögreten sensin....yinede güzel bir roman..
oblomov hayatımda okuduğum en güzel roman...oblomov uyuşuk değil 'düşünceli
okuduğunda çoğu zaman insanı çileden çıkarıyor. ama okudukça oblomovun içindeki o saflığın, o dinginliğin, o gizemin insanı çeken yanlarını keşfediyorsunuz. ayrıca kitapta hayatın keskin, acı yönlerinin bir şamar gibi nasıl yüzüne çarpıldığını görebiliyorsunuz.
Aşka, hayata ve mutluluğa dair oblomovun bazı düşünceleri kesinlikle yabana atılmayacak cinstendir. o kadar kalın olmasına rağmen bir kenara atmadan her fırsatta zekle okuduğum, hatta işten erken dönüp okumak için heves ettiğim bir kitaptı.
dünyayı boşverip yatarak tembellik ederek çocukluğuna gidiş gelişler yaşamaya karar veren uykucu rus
uşağı bile ciddiye almaz olmuştu bu tembel adamı..ee ne de olsa uşağını kovmak için bile yerinden kıpırdamayı düşünmüyordu.
arkadaşı shtoltz'un ödleklikle karışık komik saflığı ise ayrı bir alemdi.
gerçek oblomovluk, 'oblomov' u hiç bitirememektir
edebiyat ögretmeninin verdigi kompozisyon sınavını
nevrotik insan
keşke içimizdekileri böyle Oblomov gibi yaşayabilecek bi durumda olsak...........
Ben Oblomovu çok sevmiştim....
sanırım herkesin hayatında vardır böyle dönemler, yaşadığı buhranlardan dolayı kılını bile kıpırdatamadığı rehavet, atalet anları, ayları günleri belki...
Kaynak:Antropoloji