- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
* geçmiş cumhurbaşkanını sahiplenen şahsın söylemi.
edit: başlık başa giyilir.
* o.
benim.
di.
evet.
öyle mi ?
muhalefet.
hm..
belki.
evet.
36 parça güral porselen.
ya siz ?
yılmaz özdil
* affedilen pkk teröristlerinin şu günlerde türk şehitlerinin kanıyla gabar dağına yazmak istedikleri tek yazıdır herhalde.
* "laik sistemi kesinlikle değiştirmek istiyoruz" diyenleri cumhurbaşkanı olarak görmek istemeyen insanların söylediği sözdür.
* sevenlerinin değil sevmeyenlerinin çığırtkanlık yaptığı cumhurbaşkanıydı anayasa mahkemesinin başkanlığını yaparken ve kuvvetle muhtemel hiç aklında yokken bir anda köşke çıktı, ama sadece görev icabıyla. gariptir ki kendisini cumhurbaşkanlığı için önerenlere bile "tamam, gel dediğin gibi olsun. nasılsa senin sayende oldu bu." demeyip anayasayı işaret etti. oysa şu aralar çoğumuzun hayalindeki an itibariyle cumhurbaşkanlığı ve başbakanlık makamlarındaki kişiler arasındaki diyalogların şekli bundan tamamen farklı.
devleti için çalıştı, yanlı davranmadı, anayasa ne diyorsa onu uyguladı.
o halktan biriydi...
o benim cumhurbaşkanımdı...
* Saat, Halı, Kilim, Kalem seti, Gümüş tepsi, Takı, Şifoniyer, Kaftan, Vazo, Madalyon, Heykel, Biblo, Tablo...
Hepsini bırakmış ahmet necdet sezer.
Kendisine verilen 1243 parça hediyenin, 1243ünü de bırakmış. Götürmemiş. Bu benim cumhurbaşkanım olamaz!
Zaten, kırmızı ışıkta durmasından belliydi. Bugüne kadar hiçbir cumhurbaşkanı durmadı ki o niye duruyor? isvec mi burası?
Bakıyorum gazetelere 94 parça gümüş, 22 vazo, 9 takı, 27 hatıra para, 4 tabanca, 83 parça değerli süs eşyası, 55 tablo, 86 porselen, 7 madalyon, 4 saat.
insanın içi gidiyor! Al, götür di mi?! Bırakmış, gidiyor.
Üstelik, liste eksik abi !
Kendisine tahsis edilen "kafana göre harca" denilen ödeneği de harcamadı.
Hediyeleri bıraktığı gibi, Papelleri de bıraktı: 46 trilyon liracık!
Ye! yemedi. Gez! gezmedi.
O zaman bırak biz yiyelim! Ona da izin vermedi. "Yetim hakkıdır" dedi, görevi boyunca tasarruf ettiği 46 trilyonu, maliyeye iade etti.
Kemal Abiye. *
Çocukları hálá memur...
first lady desen. bi atil kutoglunu bile tanımıyor.
Belediyeler, bizim paramızla simitçilere cemil ipekci den köstüm hazırlattı o hálá kendi cebinden giyiniyor.
Aşçıyı, garsonu azalttı. "Suyla çalışmıyor bunlar" dedi, 14 makam aracını geri verdi.
okluktaki yazlık köşke hiç gitmedi.
Oğlunu evlendirdi, elektrik parasına kadar cebinden ödedi.
Eşi düştü, bileğini kırdı hastaneye sivil araçla götürdü, röntgen için kuyruğa girdi, sıra bekledi.
Annesi vefat etti, gene sivil plakayla gitti 'flap flap flap' fors
yapmadı.
Resmi yemekler hariç, kimseye davet vermedi. Mutfakta yerli ürün kullandırttı.
Şatafattan uzak durdu.
Yeminini tuttu. Hukuku üstün kıldı.
haliyle Sevilmedi. Sevilmez..
"Güle güle Cumhurbaşkanım." diyor sayın yilmaz ozdil onun için..
Devlet adamı "gelişinden" değil "gidişinden" bellidir. Bir manevi yolun iki yanına dizilmiş insanlar, dudaklarında dua, gözlerinde yaşla uğurluyorlarsa
devlet adamını
Yüreğinde yurtseverlik olan herkes "teşekkür" ediyorsa
Eller sallanıyorsa arkasından
Fısıltılar onun gidişinin ülkemiz için bir güven kaybı olduğunu durmadan tekrarlıyorsa
Çocuklar onu seviyorsa
Trafik polisi kendisine ve kırmızı ışığına saygı gösteren bu devlet adamına son selamını verirken burnunu çekiyorsa
Bu ülkenin tüm zenginliklerine sahip çıkmış adamsa o
Bir misal diyelim ki o manevi yolun iki yanındaki ağaçlar, ağaçlardaki
kuşlar dahi
* huzurlarını ona
borçlularsa
Yüzü ak...
Alnı açık...
Vicdanı rahat...
Başı dikse gidenin...
"o benim cumhurbaskanimdi"...
Yenisi de sizin cumhurbaşkanınız olsun.
selam ederim.
* su durumda kenan evren icin edemeyecegim sozdur.
ne zamandan beri hiyanet ozlem unsuru oluyor?
cemaat lideri olsam baska tabi. amerikadan falan. evrencigim! derdim, o benim cumhurbaskanimdi babamdi diye seslenirdim te oralardan... fetva hukumlu.
edit: başlık başa giyilir.
* o.
benim.
di.
evet.
öyle mi ?
muhalefet.
hm..
belki.
evet.
36 parça güral porselen.
ya siz ?
yılmaz özdil
* affedilen pkk teröristlerinin şu günlerde türk şehitlerinin kanıyla gabar dağına yazmak istedikleri tek yazıdır herhalde.
* "laik sistemi kesinlikle değiştirmek istiyoruz" diyenleri cumhurbaşkanı olarak görmek istemeyen insanların söylediği sözdür.
* sevenlerinin değil sevmeyenlerinin çığırtkanlık yaptığı cumhurbaşkanıydı anayasa mahkemesinin başkanlığını yaparken ve kuvvetle muhtemel hiç aklında yokken bir anda köşke çıktı, ama sadece görev icabıyla. gariptir ki kendisini cumhurbaşkanlığı için önerenlere bile "tamam, gel dediğin gibi olsun. nasılsa senin sayende oldu bu." demeyip anayasayı işaret etti. oysa şu aralar çoğumuzun hayalindeki an itibariyle cumhurbaşkanlığı ve başbakanlık makamlarındaki kişiler arasındaki diyalogların şekli bundan tamamen farklı.
devleti için çalıştı, yanlı davranmadı, anayasa ne diyorsa onu uyguladı.
o halktan biriydi...
o benim cumhurbaşkanımdı...
* Saat, Halı, Kilim, Kalem seti, Gümüş tepsi, Takı, Şifoniyer, Kaftan, Vazo, Madalyon, Heykel, Biblo, Tablo...
Hepsini bırakmış ahmet necdet sezer.
Kendisine verilen 1243 parça hediyenin, 1243ünü de bırakmış. Götürmemiş. Bu benim cumhurbaşkanım olamaz!
Zaten, kırmızı ışıkta durmasından belliydi. Bugüne kadar hiçbir cumhurbaşkanı durmadı ki o niye duruyor? isvec mi burası?
Bakıyorum gazetelere 94 parça gümüş, 22 vazo, 9 takı, 27 hatıra para, 4 tabanca, 83 parça değerli süs eşyası, 55 tablo, 86 porselen, 7 madalyon, 4 saat.
insanın içi gidiyor! Al, götür di mi?! Bırakmış, gidiyor.
Üstelik, liste eksik abi !
Kendisine tahsis edilen "kafana göre harca" denilen ödeneği de harcamadı.
Hediyeleri bıraktığı gibi, Papelleri de bıraktı: 46 trilyon liracık!
Ye! yemedi. Gez! gezmedi.
O zaman bırak biz yiyelim! Ona da izin vermedi. "Yetim hakkıdır" dedi, görevi boyunca tasarruf ettiği 46 trilyonu, maliyeye iade etti.
Kemal Abiye. *
Çocukları hálá memur...
first lady desen. bi atil kutoglunu bile tanımıyor.
Belediyeler, bizim paramızla simitçilere cemil ipekci den köstüm hazırlattı o hálá kendi cebinden giyiniyor.
Aşçıyı, garsonu azalttı. "Suyla çalışmıyor bunlar" dedi, 14 makam aracını geri verdi.
okluktaki yazlık köşke hiç gitmedi.
Oğlunu evlendirdi, elektrik parasına kadar cebinden ödedi.
Eşi düştü, bileğini kırdı hastaneye sivil araçla götürdü, röntgen için kuyruğa girdi, sıra bekledi.
Annesi vefat etti, gene sivil plakayla gitti 'flap flap flap' fors
yapmadı.
Resmi yemekler hariç, kimseye davet vermedi. Mutfakta yerli ürün kullandırttı.
Şatafattan uzak durdu.
Yeminini tuttu. Hukuku üstün kıldı.
haliyle Sevilmedi. Sevilmez..
"Güle güle Cumhurbaşkanım." diyor sayın yilmaz ozdil onun için..
Devlet adamı "gelişinden" değil "gidişinden" bellidir. Bir manevi yolun iki yanına dizilmiş insanlar, dudaklarında dua, gözlerinde yaşla uğurluyorlarsa
devlet adamını
Yüreğinde yurtseverlik olan herkes "teşekkür" ediyorsa
Eller sallanıyorsa arkasından
Fısıltılar onun gidişinin ülkemiz için bir güven kaybı olduğunu durmadan tekrarlıyorsa
Çocuklar onu seviyorsa
Trafik polisi kendisine ve kırmızı ışığına saygı gösteren bu devlet adamına son selamını verirken burnunu çekiyorsa
Bu ülkenin tüm zenginliklerine sahip çıkmış adamsa o
Bir misal diyelim ki o manevi yolun iki yanındaki ağaçlar, ağaçlardaki
kuşlar dahi
* huzurlarını ona
borçlularsa
Yüzü ak...
Alnı açık...
Vicdanı rahat...
Başı dikse gidenin...
"o benim cumhurbaskanimdi"...
Yenisi de sizin cumhurbaşkanınız olsun.
selam ederim.
* su durumda kenan evren icin edemeyecegim sozdur.
ne zamandan beri hiyanet ozlem unsuru oluyor?
cemaat lideri olsam baska tabi. amerikadan falan. evrencigim! derdim, o benim cumhurbaskanimdi babamdi diye seslenirdim te oralardan... fetva hukumlu.