- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
nakş-ber-âb...
su üzerinde nakş...
yırtılmaz kumaş...
nakkaş...ebru-zen...
ab-ı muharrik üzre renk....
su kiri sadelikten ayıran...
su içimizdeki mihang....
arabçanın bu özelliğini pek severim...
yani ki bir kelimeden onlarcasını söyleyebilmek...
üç harften bir hazine oluşturmağı...
nakış derim mef'ul olur...
nakkaş derim fail olur...
ef'al ile eşhası beraber zikretmek vardır...
kişileri ef'ali işle tavsif etmek...
nakşı yaptık..görüp de nakkaşı tahayyül etmek kadar zevklisi var mıdır...
nakış yapan demek...kullandığı düzlemin adı değişebilir...(genel de barok- rokoko-rumi ya da oryantal motif uygulaması) ...yani benim yaptığım iş...kalemişi de denilir...eskidir....bildiğim kadarıyla 500 yıllık bir tarihi vardır...bazen tramp oil ya da muralizm ile içiçe girebilir,yada aynı şey olarak ta geçebilir...ama başkadır...bizim olan bölümleri de vardır...osmanlılar camiler de bu süsleme tarzını hep uygulamışlardır...osmanlının kendi motifi yoktur...hep oryantali kullanmışlardır...(bakınız selimiye camii v.s) selçuklular da yok yoktur bu tip nakış işlemeleri.................
ruh ikliminin bendesiydi..firakın resmini nakşeyledi duruşuyla dünyaya...
Seminer konumdu. Oldukça zevkli ve güzel bir araştırmaydı.
Nakkaş şu kimselere denilir:
Müzehhibler. Tezhib yapan nakkaşlar
Musavvirler: Tasvir eden, suret yapan manasındadır
Şebihnüvisler: Portre yapan nakkaşlar
Tarrah: Bahçe resmi yapan nakkaşlar
Renkzenler: Nakışlara renk veren, renk atan nakkaşlar
Cetvelkeşler: Özellikle tezhiplerdeki cetvelleri çeken nakkaşlar
Dıvarnakkaşları: Kalemişi denilen ve duvarlara yapılan nakışları bu nakkaşlar yapar
Yani minyatürden tutun da, kitap, duvar, portre, çiçek ressamlığına kadar pekçok dal ki, birbirleriyle iç içedirler.
Osmanlıda ehl-i hiref teşkilatına bağlı saray nakkaşları veya serbest olarak çalışan çarşı ressamları bulunurdu.
Bu nakkaşlar nakışhanelerde kolektif olarak çalışırlardı. Mesela, cetveli biri çeker, altını veya boyayı başkası çeker, kimisi zerefşan atar...
Çeşitli devirlerin ekolleri vardır. (Mesela Şahkulu, İran tesirini türk sanatına sokan bir nakkaştır.)
Sernakkaş ismi verilen usta bir nakkaş, nakışhanenin başında bulunur.
Nakışhanelerde usta-kalfa-çırak hiyerarşisi vardır ve bu metodla çıraklar ustalığa kadar yetişirdi. Yani buralar, hem bir okul, hem sanat evi hizmeti görürdü. Bu manada güzel sanatlar akedemisi görevi sayılabilir.
Bugün kütüphanedeki nefis-orta nevinden yazma eserlerdeki süslemeler, müzeyyen mushaflar, camilerin tavanlarındaki kalemişleri, dolap ve kapı kapaklarındaki çiçek motifleri, yine çiçek albümü veya çiçeknameler -ki botanikte kullanılabilecek derecede natüral uslupla yapılmış çiçeklerdir.- hep nakkaşların eserleridir.
1) renkli resim ve süsleme yapan sanatkâr,ressam
2) nakış yapan
3) boyacı bina boyayan kimse.
Kaynak:Antropoloji
nakş-ber-âb...
su üzerinde nakş...
yırtılmaz kumaş...
nakkaş...ebru-zen...
ab-ı muharrik üzre renk....
su kiri sadelikten ayıran...
su içimizdeki mihang....
arabçanın bu özelliğini pek severim...
yani ki bir kelimeden onlarcasını söyleyebilmek...
üç harften bir hazine oluşturmağı...
nakış derim mef'ul olur...
nakkaş derim fail olur...
ef'al ile eşhası beraber zikretmek vardır...
kişileri ef'ali işle tavsif etmek...
nakşı yaptık..görüp de nakkaşı tahayyül etmek kadar zevklisi var mıdır...
nakış yapan demek...kullandığı düzlemin adı değişebilir...(genel de barok- rokoko-rumi ya da oryantal motif uygulaması) ...yani benim yaptığım iş...kalemişi de denilir...eskidir....bildiğim kadarıyla 500 yıllık bir tarihi vardır...bazen tramp oil ya da muralizm ile içiçe girebilir,yada aynı şey olarak ta geçebilir...ama başkadır...bizim olan bölümleri de vardır...osmanlılar camiler de bu süsleme tarzını hep uygulamışlardır...osmanlının kendi motifi yoktur...hep oryantali kullanmışlardır...(bakınız selimiye camii v.s) selçuklular da yok yoktur bu tip nakış işlemeleri.................
ruh ikliminin bendesiydi..firakın resmini nakşeyledi duruşuyla dünyaya...
Seminer konumdu. Oldukça zevkli ve güzel bir araştırmaydı.
Nakkaş şu kimselere denilir:
Müzehhibler. Tezhib yapan nakkaşlar
Musavvirler: Tasvir eden, suret yapan manasındadır
Şebihnüvisler: Portre yapan nakkaşlar
Tarrah: Bahçe resmi yapan nakkaşlar
Renkzenler: Nakışlara renk veren, renk atan nakkaşlar
Cetvelkeşler: Özellikle tezhiplerdeki cetvelleri çeken nakkaşlar
Dıvarnakkaşları: Kalemişi denilen ve duvarlara yapılan nakışları bu nakkaşlar yapar
Yani minyatürden tutun da, kitap, duvar, portre, çiçek ressamlığına kadar pekçok dal ki, birbirleriyle iç içedirler.
Osmanlıda ehl-i hiref teşkilatına bağlı saray nakkaşları veya serbest olarak çalışan çarşı ressamları bulunurdu.
Bu nakkaşlar nakışhanelerde kolektif olarak çalışırlardı. Mesela, cetveli biri çeker, altını veya boyayı başkası çeker, kimisi zerefşan atar...
Çeşitli devirlerin ekolleri vardır. (Mesela Şahkulu, İran tesirini türk sanatına sokan bir nakkaştır.)
Sernakkaş ismi verilen usta bir nakkaş, nakışhanenin başında bulunur.
Nakışhanelerde usta-kalfa-çırak hiyerarşisi vardır ve bu metodla çıraklar ustalığa kadar yetişirdi. Yani buralar, hem bir okul, hem sanat evi hizmeti görürdü. Bu manada güzel sanatlar akedemisi görevi sayılabilir.
Bugün kütüphanedeki nefis-orta nevinden yazma eserlerdeki süslemeler, müzeyyen mushaflar, camilerin tavanlarındaki kalemişleri, dolap ve kapı kapaklarındaki çiçek motifleri, yine çiçek albümü veya çiçeknameler -ki botanikte kullanılabilecek derecede natüral uslupla yapılmış çiçeklerdir.- hep nakkaşların eserleridir.
1) renkli resim ve süsleme yapan sanatkâr,ressam
2) nakış yapan
3) boyacı bina boyayan kimse.
Kaynak:Antropoloji