- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
MazohizmKendine acı verdirerek cinsel doyum sağlama, sadizm ise başkasına eziyet ederek, acı çektirerek cinsel hazza ulaşmaktır. Pedofilia, çocuklarla cinsel ilişki tutkusu, nekrofilia ölü bir bedenle cinsel ilişkiden haz almaktır. Bunların hepsi, tüm kişiliğin bozukluğudur. Toplumsal açıdan çok büyük bir baskı karşısında kalmamışsa bu kişiler tedavi için doktora başvurmaz, değişmeye karşı direnç gösterirler. Bu nedenle bu bozuklukların tedavsi, kişi tedaviyi istemedikçe, belkide olanaksızdır.
Cinsiyet kimliğinin çekirdeği çocukluğun ilk üç-dört yılında, cinsel kimlik duygusu da erken çocukluk yaşlarında yerleşmektedir. Bu yaştan sonra cinsel kimlikte değişim belki de olanaksızdır. Şu halde çocukluk çağındaki öğrenmeler, ilişkiler ve benimsemeler çocuğun cinsel kimliğine biçim vermekte son derece önemlidir. Örneğin olumsuz koşullarda bir erkek çocuk, kız gibi yetiştirilirse, kendi cinsi yerine kız cinsinin davranışlarını benimseyebilir, kadın cinsiyle özdeşleşerek tüm benliği ile bir kız gibi gelişebilir.
Çocuğun yaşamında ilk doyurucu ilişki anne, daha sonra da baba ve kardeşlerle, yani ailenin öteki bireyleriyle kurulur. Bu ilişki çocuğun ilerde olumlu sevgi ilişkileri kurabilmesi, güven duygusunun ve kişiliğinin sağlıklı gelişebilnmesi için çok önemlidir. Ayrıca, erkek çocuğun baba ile (veya baba yerine geçebilecek ağabey, dayı, amca, öğretmen gibi erkekle), kız çocuğun ise anne ile (veya anne yerine geçen teyze, büyükanne, hala, abla, öğretmen gibi bir kadınla) özdeşim yapabilme olanağı bulması, onu benimsemesi, onun özelliklerini benliğine sindirmesi, mal etmesi sağlıklı cinsel kimlik gelişimi için çok önemlidir, hatta zorunludur. Birçok cinsel korkular, saplantılar, sapmalar bu özdeşimin yapılamamasından kaynağını alır.
Aile içinde ve toplumda cinsel konulara karşı devamlı ve aşırı suçlamalar, ağır günah duyguları, anne babanın gelişen çocuğun cinsel organlarıyla aşırı ilgilenmeleri, aşırı denetlemeleri, yanlış bilgilendirmeler, çocuğu kışkırtıcı tutumlar ilerde cinsel kimlik gelişiminde çeşitli sorunlara yol açabilir.
Cinsiyet kimliğinin çekirdeği çocukluğun ilk üç-dört yılında, cinsel kimlik duygusu da erken çocukluk yaşlarında yerleşmektedir. Bu yaştan sonra cinsel kimlikte değişim belki de olanaksızdır. Şu halde çocukluk çağındaki öğrenmeler, ilişkiler ve benimsemeler çocuğun cinsel kimliğine biçim vermekte son derece önemlidir. Örneğin olumsuz koşullarda bir erkek çocuk, kız gibi yetiştirilirse, kendi cinsi yerine kız cinsinin davranışlarını benimseyebilir, kadın cinsiyle özdeşleşerek tüm benliği ile bir kız gibi gelişebilir.
Çocuğun yaşamında ilk doyurucu ilişki anne, daha sonra da baba ve kardeşlerle, yani ailenin öteki bireyleriyle kurulur. Bu ilişki çocuğun ilerde olumlu sevgi ilişkileri kurabilmesi, güven duygusunun ve kişiliğinin sağlıklı gelişebilnmesi için çok önemlidir. Ayrıca, erkek çocuğun baba ile (veya baba yerine geçebilecek ağabey, dayı, amca, öğretmen gibi erkekle), kız çocuğun ise anne ile (veya anne yerine geçen teyze, büyükanne, hala, abla, öğretmen gibi bir kadınla) özdeşim yapabilme olanağı bulması, onu benimsemesi, onun özelliklerini benliğine sindirmesi, mal etmesi sağlıklı cinsel kimlik gelişimi için çok önemlidir, hatta zorunludur. Birçok cinsel korkular, saplantılar, sapmalar bu özdeşimin yapılamamasından kaynağını alır.
Aile içinde ve toplumda cinsel konulara karşı devamlı ve aşırı suçlamalar, ağır günah duyguları, anne babanın gelişen çocuğun cinsel organlarıyla aşırı ilgilenmeleri, aşırı denetlemeleri, yanlış bilgilendirmeler, çocuğu kışkırtıcı tutumlar ilerde cinsel kimlik gelişiminde çeşitli sorunlara yol açabilir.