- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Sovyet
Rusya, bu durumu fırsat bilerek komünizm propagandasını şiddetlendirmişti.
Komünizm propagandası, fakirliğin müsait zemininde çok etkili olmaktaydı.
Sovyetler, komünist partilerinin bilhassa kuvvetli olduğu Fransa ve İtalya'yı
seçmişlerdi. Bu iki ülkede komünist partilerinin kışkırtmasıyla çıkan grevler,
bu ülkelerin ekonomisini felce uğratmıştı. Bu grevlerle komünist partilerinin
iktidara gelmeleri amaçlanmıştı. Bu bakımdan, 1947 Eylülündeki Kominform
Toplantısı'na Fransa ve İtalya Komünist Partilerinin katılması ilgi
çekicidir.Amerika, Batı Avrupa'nın bu ekonomik sıkıntılarına yardımcı
olmak için her şeyi yaptı. Amerika'nın 1945 Haziranı ile 1946 sonu arasında Batı
Avrupa'ya yaptığı ekonomik yardım 15 milyar dolar olmuş, fakat bu yardım, bütçe
açıklarının kapanması, ithalat için kullanılması gibi, paranın verimli olmayan
ve gidip de gelmeyeceği alanlara harcanmıştı. Bu işin sonu yoktu.Bu
sebeple Amerika, Avrupa'ya yapacağı yardım için başka bir formül aradı ve bu
formül Dışişleri Bakanı George Marshall'ın 5 Haziran 1947 günü Harvard
Üniversitesi'nde verdiği bir nutukta açıklandı. Buna göre, Avrupa ülkeleri her
şeyden önce kendi aralarında bir ekonomik işbirliğine girişmeliler ve
birbirlerinin eksikliklerini kendileri tamamlamalılar. Bu genel işbirliği
sonunda bir açık ortaya çıktığında Amerika, bu açığın kapatılması için yardım
etmeli. Bunun için de önce bir işbirliği programı yapılmalıydı.Marshall
Planı adını alan bu teklifi görüşmek üzere 27 Haziran 1947'de Paris'te bir
toplantı yapıldı. George Marshall, bu planına Sovyetlerle uydularını da dahil
ettiği için, Paris Toplantısı'na Sovyetler de katıldılar. ANcak yapıcı bir
katkıda bulunmak için değil, sabote etmek için. Sovyetler bunu da başaramayınca
2 Temmuzda konferansı terkettiler.12 Temmuzda İngiltere, Fransa,
Belçika, İtalya, Portekiz, İrlanda, Yunanistan, Türkiye, Hollanda, Lüksenmburg,
İsviçre, İzlanda, Avusturya, Norveç, Danimarka ve İsveç'in katılmasıyla toplanan
16'lar Konferansı 22 Eylülde, Amerika'ya sunulmak üzere bir Avrupa Ekonomik
Kalkınma Programı hazırladı. Bu program üzerine Amerika, 3 Nisan 1948'de Dış
Yardım Kanunu'nu çıkardı. Amerika, bu kanuna dayanarak daha ilk yılında 16'lara
6 milyar dolarlık bir ekonomik yardım yaptı. Bu yardımlar daha sonraki yıllarda
da devam edecekti.Dış Yardım Kanunu'nun çıkması üzerine 16 Avrupa
ülkesi, 16 Nisan 1948'de Avrupa İktisadi İşbirliği Teşkilatı'nı kurdular.
Marshall Planı'na karşılık Sovyetler de, uyduları ile kendileri arasındaki
ekonomik münasebetleri ve işbirliğini sıkılaştırmak için Molotov Planı adını
verdikleri ikili ticaret sistemini kurmuşlardır. Zira, bazı uydular ve bilhassa
Çekoslovakya, Marshall Planı'na katılmak için büyük istek göstermiştir. 1948
Şubatındaki Çekoslovak darbesinde bunun da büyük rolü olduğundan şüphe
yoktur.Amerika Dışişleri Bakanı George Marshall'ın ismine karşılık,
Sovyet Dışişleri Bakanı Molotov'un adını alan yeni ekonomik işbirliği sistemi,
komünist uydularının Sovyet kontrolü altına daha fazla girmesinden başka bir şey
değildi.
Rusya, bu durumu fırsat bilerek komünizm propagandasını şiddetlendirmişti.
Komünizm propagandası, fakirliğin müsait zemininde çok etkili olmaktaydı.
Sovyetler, komünist partilerinin bilhassa kuvvetli olduğu Fransa ve İtalya'yı
seçmişlerdi. Bu iki ülkede komünist partilerinin kışkırtmasıyla çıkan grevler,
bu ülkelerin ekonomisini felce uğratmıştı. Bu grevlerle komünist partilerinin
iktidara gelmeleri amaçlanmıştı. Bu bakımdan, 1947 Eylülündeki Kominform
Toplantısı'na Fransa ve İtalya Komünist Partilerinin katılması ilgi
çekicidir.Amerika, Batı Avrupa'nın bu ekonomik sıkıntılarına yardımcı
olmak için her şeyi yaptı. Amerika'nın 1945 Haziranı ile 1946 sonu arasında Batı
Avrupa'ya yaptığı ekonomik yardım 15 milyar dolar olmuş, fakat bu yardım, bütçe
açıklarının kapanması, ithalat için kullanılması gibi, paranın verimli olmayan
ve gidip de gelmeyeceği alanlara harcanmıştı. Bu işin sonu yoktu.Bu
sebeple Amerika, Avrupa'ya yapacağı yardım için başka bir formül aradı ve bu
formül Dışişleri Bakanı George Marshall'ın 5 Haziran 1947 günü Harvard
Üniversitesi'nde verdiği bir nutukta açıklandı. Buna göre, Avrupa ülkeleri her
şeyden önce kendi aralarında bir ekonomik işbirliğine girişmeliler ve
birbirlerinin eksikliklerini kendileri tamamlamalılar. Bu genel işbirliği
sonunda bir açık ortaya çıktığında Amerika, bu açığın kapatılması için yardım
etmeli. Bunun için de önce bir işbirliği programı yapılmalıydı.Marshall
Planı adını alan bu teklifi görüşmek üzere 27 Haziran 1947'de Paris'te bir
toplantı yapıldı. George Marshall, bu planına Sovyetlerle uydularını da dahil
ettiği için, Paris Toplantısı'na Sovyetler de katıldılar. ANcak yapıcı bir
katkıda bulunmak için değil, sabote etmek için. Sovyetler bunu da başaramayınca
2 Temmuzda konferansı terkettiler.12 Temmuzda İngiltere, Fransa,
Belçika, İtalya, Portekiz, İrlanda, Yunanistan, Türkiye, Hollanda, Lüksenmburg,
İsviçre, İzlanda, Avusturya, Norveç, Danimarka ve İsveç'in katılmasıyla toplanan
16'lar Konferansı 22 Eylülde, Amerika'ya sunulmak üzere bir Avrupa Ekonomik
Kalkınma Programı hazırladı. Bu program üzerine Amerika, 3 Nisan 1948'de Dış
Yardım Kanunu'nu çıkardı. Amerika, bu kanuna dayanarak daha ilk yılında 16'lara
6 milyar dolarlık bir ekonomik yardım yaptı. Bu yardımlar daha sonraki yıllarda
da devam edecekti.Dış Yardım Kanunu'nun çıkması üzerine 16 Avrupa
ülkesi, 16 Nisan 1948'de Avrupa İktisadi İşbirliği Teşkilatı'nı kurdular.
Marshall Planı'na karşılık Sovyetler de, uyduları ile kendileri arasındaki
ekonomik münasebetleri ve işbirliğini sıkılaştırmak için Molotov Planı adını
verdikleri ikili ticaret sistemini kurmuşlardır. Zira, bazı uydular ve bilhassa
Çekoslovakya, Marshall Planı'na katılmak için büyük istek göstermiştir. 1948
Şubatındaki Çekoslovak darbesinde bunun da büyük rolü olduğundan şüphe
yoktur.Amerika Dışişleri Bakanı George Marshall'ın ismine karşılık,
Sovyet Dışişleri Bakanı Molotov'un adını alan yeni ekonomik işbirliği sistemi,
komünist uydularının Sovyet kontrolü altına daha fazla girmesinden başka bir şey
değildi.
