- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Hidrojen,oksijen ve karbon vucudumuzu oluşturan başlıca elementlerdir.
Diğerleri de az miktarlarda olmasına rağmen yaşantımız için vazgeçilmez önemdedirler.
Bu elementler yapımızda yer aldıkları gibi onları hayatımız boyunca doğadan sağlarız.
Gerekli olmadığı halde birçok element vucudumuza girer.
Ancak onları zararsız hale getirecek özelliklerimiz vardır.
Genel olarak bakarsak yaşamamız için gereken element miktarının çok olmadığını görürüz.
Selenyum çok önemlidir.Ama gereken dozun üstündeki miktar öldürücüdür.
Canlı organizmaların,kendilerine gereken maddeleri hangi oranda alacağı evrim ile belirlenmiştir.
Aynı şekilde yararsız olan yabancı maddelere karşı direnç te gelişim sürecinde kazanılmıştır.
Bu direncin seviyesi, çevrelerindeki element çokluğu ile ilgilidir.
Başka bir ifade ile,canlılar gerekli ve gereksiz elementlerle iç içe yaşar.
Ama evrimsel birikimleri ile metebolizmaları yaşamsal ayrımı gerçekleştirir.
Elementlerin birbirleri ile birleştiklerinde bize garip gelen özellikleri vardır.
Hem oksijen hem de hidrojen ateşe karşı duyarlıdır.
Oksijenin bizzat kendisi yanıcı değildir,sadece başka maddelerin yanmasını kolaylaştırır.
Hidrojen gaz halinde iken son derece yanıcıdır.
Ama bir araya geldiklerinde ortaya çıkan özellik tam tersidir.
Ayrı ayrı yanma olayını tetikleyen bu iki element uygun oranda birleştiklerinde ateşi söndürür.
Sodyum kararsız bir elementtir.Klor ise oldukça toksiktir,yani bünyede zehirlenme etkisi yapar.
Su içerisine az miktarda bile saf sodyum atılırsa kuvvetli bir patlama olur.
Klor az yoğunlukta kullanılır ise mikroorganizmaları yok eder.
Ama yoğunluğun artması bizim için çok tehlikelidir.
Nitekim yüzme havuzlarına mikrop öldürücü olarak atılan klor çok seyreltilmiş haldedir.
Buna rağmen onun varlığını hissederiz.
Ayrı ayrı bize zararlı olan bu iki element bir araya gelince ilginç bir oluşum gerçekleşir.
Sodyum klorür.Yani yemeklerimize kattığımız sofra tuzu.
Bir element doğal yollardan bünyemize girmiyorsa ona karşı direnç sistemimiz yoktur.
Şöyle de ifade edebiliriz:
Yaşantımız için doğrudan veya dolaylı ilgisi olmayan maddeler bizim için zararlıdır.
Örneğin kurşun insan açısından zehirlidir.Zira onu zararsız hale getirecek savunmamız yoktur.
Civa ve plütonyum da böyledir.
KAYNAK
A Short History of Nearly Everything
Diğerleri de az miktarlarda olmasına rağmen yaşantımız için vazgeçilmez önemdedirler.
Bu elementler yapımızda yer aldıkları gibi onları hayatımız boyunca doğadan sağlarız.
Gerekli olmadığı halde birçok element vucudumuza girer.
Ancak onları zararsız hale getirecek özelliklerimiz vardır.
Genel olarak bakarsak yaşamamız için gereken element miktarının çok olmadığını görürüz.
Selenyum çok önemlidir.Ama gereken dozun üstündeki miktar öldürücüdür.
Canlı organizmaların,kendilerine gereken maddeleri hangi oranda alacağı evrim ile belirlenmiştir.
Aynı şekilde yararsız olan yabancı maddelere karşı direnç te gelişim sürecinde kazanılmıştır.
Bu direncin seviyesi, çevrelerindeki element çokluğu ile ilgilidir.
Başka bir ifade ile,canlılar gerekli ve gereksiz elementlerle iç içe yaşar.
Ama evrimsel birikimleri ile metebolizmaları yaşamsal ayrımı gerçekleştirir.
Elementlerin birbirleri ile birleştiklerinde bize garip gelen özellikleri vardır.
Hem oksijen hem de hidrojen ateşe karşı duyarlıdır.
Oksijenin bizzat kendisi yanıcı değildir,sadece başka maddelerin yanmasını kolaylaştırır.
Hidrojen gaz halinde iken son derece yanıcıdır.
Ama bir araya geldiklerinde ortaya çıkan özellik tam tersidir.
Ayrı ayrı yanma olayını tetikleyen bu iki element uygun oranda birleştiklerinde ateşi söndürür.
Sodyum kararsız bir elementtir.Klor ise oldukça toksiktir,yani bünyede zehirlenme etkisi yapar.
Su içerisine az miktarda bile saf sodyum atılırsa kuvvetli bir patlama olur.
Klor az yoğunlukta kullanılır ise mikroorganizmaları yok eder.
Ama yoğunluğun artması bizim için çok tehlikelidir.
Nitekim yüzme havuzlarına mikrop öldürücü olarak atılan klor çok seyreltilmiş haldedir.
Buna rağmen onun varlığını hissederiz.
Ayrı ayrı bize zararlı olan bu iki element bir araya gelince ilginç bir oluşum gerçekleşir.
Sodyum klorür.Yani yemeklerimize kattığımız sofra tuzu.
Bir element doğal yollardan bünyemize girmiyorsa ona karşı direnç sistemimiz yoktur.
Şöyle de ifade edebiliriz:
Yaşantımız için doğrudan veya dolaylı ilgisi olmayan maddeler bizim için zararlıdır.
Örneğin kurşun insan açısından zehirlidir.Zira onu zararsız hale getirecek savunmamız yoktur.
Civa ve plütonyum da böyledir.
KAYNAK
A Short History of Nearly Everything