- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Her kıpırtı kanserli bir hayal ‘
Bir hastane odasındaydın.
Küvezde! Nefes almakta zorluk çekiyormuşsun.
Adını sordum. Bilmiyorlarmış.
Belki de adın yok. Konmadı henüz!
Leyla olsun mu? Ya da Mecnun?
Isolde olsun, hani şu bıkıp usanmadan sevdiğinin yolunu gözleyen Isolde!
Ya da Isolde'nin sevgilisi Tristan.
Romeo ya da! Ya da Juliet.
Kerem, Aslı, Şirin, Demirdağ'ı delen Ferhat!
En iyisi ‘‘Güzellik diyelim sana, Şeyh Galib'in dediği gibi.
Ya da aşk.
Evet, Aşk olsun senin adın.
Güzellik'e aşık olan Aşk.
Merhaba Aşk.
Hoşgeldin Aşk.
Kanlı bir şafağa doğan ve henüz açmaya fırsat bulamadan küveze konan gül goncası.
Sana kim olduğunu anlatmaya gerek yok. Nasıl bir dünyaya doğduğunu bilmen yeterli.
Sanki cehennemden ödünç alınmış bir gün var dışarda. Duman karası bulutlar öylesine alçalmış ki, yerle bir olmuş gökyüzü.
Gün ışığı donmuş...
Her görüntü her kıpırtı kanserli bir hayal. Her ses bir inilti, bir yakarış, bir yanış...
Bir keman alev almış, çığlıklar atıyor. Kulaklarsa anlayıştan yoksun.
Can yakan müzik, alevlerin hışırtısı içinde erimiş
Yitip gitmiş söz. Söze can veren sanat susmuş.
Matem rengine bürünmüş bütün aynalar.
Aynadaki bütün suretler kör ve sağır. Bütün suretler birbirine uydurulmuş...
Yağmalanmış gül bahçesi... Feryat figan örselemiş kendini bülbül,
gagası kanlı. Gül yaprakları ile birlikte savrulurken rüzgarda, son çırpınışlarında hala aşkı söylüyor.
Bütün kuşlar kuytulara sığınmış ne ses, ne nefes!
Uzak siren sesleri yalnızca...
Birazdan tiner kokusu karışacak seslere ve sesler çıldıracak... Öfkelere, öçlere, ölümlere açılacak bütün kapılar.
Sen kal orda güzel bebek. Sen kal ve nefes almaya bak. Açılsın ciğerlerin, daha da açılsın.
Sen yaşamalısın, güzel bebek! Daha yolun başındasın, masumsun.
Aşk en çok yolun başında masumdur saftır.
Dayan Aşk.
Bir gül yaratacaksın yeniden. Bir gül bahçesi. Bir bülbül, Aşk'ı anlatan bir ötüş...
Bir keman yaratacaksın yeniden.
Yeni bir güneş sunacaksın dünyaya.
Mavi bir gökyüzü sunacaksın.
Göçmen kuşları sunacaksın, göçmen kuşların uyumlu kanat vuruşlarını.
Ay'ı sunacaksın yeniden. Işığını sevdalılara armağan etsin diye...
Dayan Aşk!
Dayan ki, aşkı anlatan sözler yeniden kavuşsun eski şiirine.
Siyah göze dair elma yanağa, kiraz dudağa, yasemin kokulu göğüslere, sırma saça, ipek tene yakuta, firuzeye, inci tanelerine, elmas kırıklarına güle, bülbüle dair.
Kavuşmaya, ayrılığa, hasrete dair.
Dumanlı Ah'a!
Ah! Aşk...
Aşk...
2000 yılının sonunda yeni bir yüzyılın henüz başlangıcında ölme ne olur!
Yarını yeniden inşa edecek olan sensin! Umudu, yaşama sevincini...
Dayan Aşk, ölme.
Aşk adına ölme Aşk.
Ölmek daha kolaydır sevmekten...
Kenan Işık..
' konuş
konuş sevdiğim
yüreğinin şarkısını söyle bana
gece karanlık
yıldızlar bulutların arkasında yitip gitmiş
rüzgar iç çekiyor yaprakların arasında
bırak çözeyim saçlarını
kulaklarımı göğsüne bastırayım
ve orada o tatlı yalnızlıkta
gözlerimi kapatıp kalbinin mırıltılarını dinleyeyim
yüzüne hiç bakmadan.'
zerrin özerle yaptığı düette okuduğu şiir mükemmel.
önceden,'emin misiniz,son kararınız mı' diye defalarca sorup sorup ne çok uzatırdı.sinirlenir,izleyemezdim.
bibiş yanaklı, sevimli, mütevazi, donanımlı, adam gibi adam...keşke daha önce tanısaydık...
Bir tiyatro oyuncusu olsun da...Türkçeyi bu kadar katletsin...Pes!
Kim 500 bin ister sunucusu...yakışıyorda
)
Kaynak:Antropoloji
Her kıpırtı kanserli bir hayal ‘
Bir hastane odasındaydın.
Küvezde! Nefes almakta zorluk çekiyormuşsun.
Adını sordum. Bilmiyorlarmış.
Belki de adın yok. Konmadı henüz!
Leyla olsun mu? Ya da Mecnun?
Isolde olsun, hani şu bıkıp usanmadan sevdiğinin yolunu gözleyen Isolde!
Ya da Isolde'nin sevgilisi Tristan.
Romeo ya da! Ya da Juliet.
Kerem, Aslı, Şirin, Demirdağ'ı delen Ferhat!
En iyisi ‘‘Güzellik diyelim sana, Şeyh Galib'in dediği gibi.
Ya da aşk.
Evet, Aşk olsun senin adın.
Güzellik'e aşık olan Aşk.
Merhaba Aşk.
Hoşgeldin Aşk.
Kanlı bir şafağa doğan ve henüz açmaya fırsat bulamadan küveze konan gül goncası.
Sana kim olduğunu anlatmaya gerek yok. Nasıl bir dünyaya doğduğunu bilmen yeterli.
Sanki cehennemden ödünç alınmış bir gün var dışarda. Duman karası bulutlar öylesine alçalmış ki, yerle bir olmuş gökyüzü.
Gün ışığı donmuş...
Her görüntü her kıpırtı kanserli bir hayal. Her ses bir inilti, bir yakarış, bir yanış...
Bir keman alev almış, çığlıklar atıyor. Kulaklarsa anlayıştan yoksun.
Can yakan müzik, alevlerin hışırtısı içinde erimiş
Yitip gitmiş söz. Söze can veren sanat susmuş.
Matem rengine bürünmüş bütün aynalar.
Aynadaki bütün suretler kör ve sağır. Bütün suretler birbirine uydurulmuş...
Yağmalanmış gül bahçesi... Feryat figan örselemiş kendini bülbül,
gagası kanlı. Gül yaprakları ile birlikte savrulurken rüzgarda, son çırpınışlarında hala aşkı söylüyor.
Bütün kuşlar kuytulara sığınmış ne ses, ne nefes!
Uzak siren sesleri yalnızca...
Birazdan tiner kokusu karışacak seslere ve sesler çıldıracak... Öfkelere, öçlere, ölümlere açılacak bütün kapılar.
Sen kal orda güzel bebek. Sen kal ve nefes almaya bak. Açılsın ciğerlerin, daha da açılsın.
Sen yaşamalısın, güzel bebek! Daha yolun başındasın, masumsun.
Aşk en çok yolun başında masumdur saftır.
Dayan Aşk.
Bir gül yaratacaksın yeniden. Bir gül bahçesi. Bir bülbül, Aşk'ı anlatan bir ötüş...
Bir keman yaratacaksın yeniden.
Yeni bir güneş sunacaksın dünyaya.
Mavi bir gökyüzü sunacaksın.
Göçmen kuşları sunacaksın, göçmen kuşların uyumlu kanat vuruşlarını.
Ay'ı sunacaksın yeniden. Işığını sevdalılara armağan etsin diye...
Dayan Aşk!
Dayan ki, aşkı anlatan sözler yeniden kavuşsun eski şiirine.
Siyah göze dair elma yanağa, kiraz dudağa, yasemin kokulu göğüslere, sırma saça, ipek tene yakuta, firuzeye, inci tanelerine, elmas kırıklarına güle, bülbüle dair.
Kavuşmaya, ayrılığa, hasrete dair.
Dumanlı Ah'a!
Ah! Aşk...
Aşk...
2000 yılının sonunda yeni bir yüzyılın henüz başlangıcında ölme ne olur!
Yarını yeniden inşa edecek olan sensin! Umudu, yaşama sevincini...
Dayan Aşk, ölme.
Aşk adına ölme Aşk.
Ölmek daha kolaydır sevmekten...
Kenan Işık..
' konuş
konuş sevdiğim
yüreğinin şarkısını söyle bana
gece karanlık
yıldızlar bulutların arkasında yitip gitmiş
rüzgar iç çekiyor yaprakların arasında
bırak çözeyim saçlarını
kulaklarımı göğsüne bastırayım
ve orada o tatlı yalnızlıkta
gözlerimi kapatıp kalbinin mırıltılarını dinleyeyim
yüzüne hiç bakmadan.'
zerrin özerle yaptığı düette okuduğu şiir mükemmel.
önceden,'emin misiniz,son kararınız mı' diye defalarca sorup sorup ne çok uzatırdı.sinirlenir,izleyemezdim.
bibiş yanaklı, sevimli, mütevazi, donanımlı, adam gibi adam...keşke daha önce tanısaydık...
Bir tiyatro oyuncusu olsun da...Türkçeyi bu kadar katletsin...Pes!
Kim 500 bin ister sunucusu...yakışıyorda
Kaynak:Antropoloji