- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
'Dosta erişmek için durmadan koşuyorum,
Ömrüm sona yaklaştı ben hâlâ uykudayım.
Diyelim ki kavuştum nihayet sevgiliye
Ya o geçen günleri ben nerede bulayım..'
Ah Efendim..
Bu ne haldir böyle..?
..
'Hayatınızdan bir şeyin kaybolması daha iyisinin gelmekte olduğuna işaret eder...' diye söylemiş Catherine Ponder bir kitabında
Galiba yaşamımızda bazen kaybettiklerimize sıkı sıkı sarılmaktansa, onları bir nehrin akıntısına bırakıp hayatımızdan uzaklaşmasını sağlamalıyız.
Hayatımızda yaşadığımız her gün, yeni bir sayfa.
O zaman yaşadığımız olayların etkisinden kurtulmak için o sayfaya bağlanmaya ne gerek var..
Bırakalım yeni bir sayfa açılsın,
Bırakın yeni bembeyaz sayfada yenilikler size göz kırpsın..
Yeni bir hayal kaleminizden oraya yansısın.
Gönlünüzün derinliklerinde bir melek hep sizin yanınızda...
Çünkü o melek sizsiniz..
İyi akşamlar..
arkadaşımı gaybettim görenlerin bi zahmet görmezlikten gelmeleri reca olunur
bir zamanlar üç arkadaş varmış...
Aşk, Dostluk ve Güven...
üçü birarada oldu mu harikaymış herşey...
gün gelmiş aşkın işi çıkmış...
eh meslek bu kolay mı? ama dostlarından ayrılmadan önce
söz vermiş onlara.
beni özlediğinizde gelin demiş uzaklarda olmayacağım...
nerde gözleri arzuyla dolu birbirlerine bakan bir
çift görürseniz ben ordayım...
ve ayrılmış yanlarından...
peki, demiş, dostluk güvene madem öyle ben de yoluma düşeyim...
görev çağırır...
ama merak etme, nerde birlikte ağlayan iki insan
görürsen işte beni orada bulursun...
güven ağzını açmış veda etmek için ama dostluk arkadaşının
yanından onun son sözünü dinlemeden ayrılmış...
ve gitmiş uzaklara...
güven sessizce içinden geçirmiş elinde olmadan...
'ama siz beni kaybederseniz, bir daha asla bulamazsınız...'
yıkım dediğin yıkım değil
bir tip çöküntü belki
yüzlerimiz çökmüşlerin altında kalmış
bedenlerimiz dolaşıor sevgilerimiz kayıp
masallarımızıda kaybettik boyama hikayelrimizi
yalancı bebeklerimizi
sen sevmezdin onları ztn
bu yüzden bnmle doğru orantılı bu deprem
yitik...
insan önce cennetini yitirdi...
ardından sahillerini...
kıymetini daha iyi bildiğimiz şeylerimiz her daim bizde var olup,önce kaybettiklerimiz sonra tekrar bulduklarımızdır...
kayıplarda olan insanlar ise daha hazin....
kendini kaybetmemek için sıkıca belinden urganlarla bağlayanları bilirim en sabit gördükleri eşyalara....
neyi kayıp ettiğine bağlı...eğer kayıp ettiğin şey çok sevdiğin biri ise çok acı....
aslında din konusunda buralara bişiler yazmaktan pek hoşaalnmıyorum
fakat geçenlerde antolojide uzun süre Hz. Muhammed hakkında bir sürü atışmalar yazıldı
bu karikatür krizi olduğunda neredeydiniz eyy savunucular
bir işe başladıysanız üstünüze düşeni yapınız....! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
ya kaybolmak istediyse kayıp olan? ? ? ? ? ? ?
Kaynak:Antropoloji
'Dosta erişmek için durmadan koşuyorum,
Ömrüm sona yaklaştı ben hâlâ uykudayım.
Diyelim ki kavuştum nihayet sevgiliye
Ya o geçen günleri ben nerede bulayım..'
Ah Efendim..
Bu ne haldir böyle..?
..
'Hayatınızdan bir şeyin kaybolması daha iyisinin gelmekte olduğuna işaret eder...' diye söylemiş Catherine Ponder bir kitabında
Galiba yaşamımızda bazen kaybettiklerimize sıkı sıkı sarılmaktansa, onları bir nehrin akıntısına bırakıp hayatımızdan uzaklaşmasını sağlamalıyız.
Hayatımızda yaşadığımız her gün, yeni bir sayfa.
O zaman yaşadığımız olayların etkisinden kurtulmak için o sayfaya bağlanmaya ne gerek var..
Bırakalım yeni bir sayfa açılsın,
Bırakın yeni bembeyaz sayfada yenilikler size göz kırpsın..
Yeni bir hayal kaleminizden oraya yansısın.
Gönlünüzün derinliklerinde bir melek hep sizin yanınızda...
Çünkü o melek sizsiniz..
İyi akşamlar..
arkadaşımı gaybettim görenlerin bi zahmet görmezlikten gelmeleri reca olunur
bir zamanlar üç arkadaş varmış...
Aşk, Dostluk ve Güven...
üçü birarada oldu mu harikaymış herşey...
gün gelmiş aşkın işi çıkmış...
eh meslek bu kolay mı? ama dostlarından ayrılmadan önce
söz vermiş onlara.
beni özlediğinizde gelin demiş uzaklarda olmayacağım...
nerde gözleri arzuyla dolu birbirlerine bakan bir
çift görürseniz ben ordayım...
ve ayrılmış yanlarından...
peki, demiş, dostluk güvene madem öyle ben de yoluma düşeyim...
görev çağırır...
ama merak etme, nerde birlikte ağlayan iki insan
görürsen işte beni orada bulursun...
güven ağzını açmış veda etmek için ama dostluk arkadaşının
yanından onun son sözünü dinlemeden ayrılmış...
ve gitmiş uzaklara...
güven sessizce içinden geçirmiş elinde olmadan...
'ama siz beni kaybederseniz, bir daha asla bulamazsınız...'
yıkım dediğin yıkım değil
bir tip çöküntü belki
yüzlerimiz çökmüşlerin altında kalmış
bedenlerimiz dolaşıor sevgilerimiz kayıp
masallarımızıda kaybettik boyama hikayelrimizi
yalancı bebeklerimizi
sen sevmezdin onları ztn
bu yüzden bnmle doğru orantılı bu deprem
yitik...
insan önce cennetini yitirdi...
ardından sahillerini...
kıymetini daha iyi bildiğimiz şeylerimiz her daim bizde var olup,önce kaybettiklerimiz sonra tekrar bulduklarımızdır...
kayıplarda olan insanlar ise daha hazin....
kendini kaybetmemek için sıkıca belinden urganlarla bağlayanları bilirim en sabit gördükleri eşyalara....
neyi kayıp ettiğine bağlı...eğer kayıp ettiğin şey çok sevdiğin biri ise çok acı....
aslında din konusunda buralara bişiler yazmaktan pek hoşaalnmıyorum
fakat geçenlerde antolojide uzun süre Hz. Muhammed hakkında bir sürü atışmalar yazıldı
bu karikatür krizi olduğunda neredeydiniz eyy savunucular
bir işe başladıysanız üstünüze düşeni yapınız....! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
ya kaybolmak istediyse kayıp olan? ? ? ? ? ? ?
Kaynak:Antropoloji