- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Bir N.F.K şiiri. Şöyle ki
zamanın tık-tıkları,
güder yaratıkları.
kan sızan pençesinde
beynimin yırtıkları.
hayal, dalgıç ki arar,
denizde batıkları.
bu ne dünya ne dünya,
çerçöpten çattıkları! ..
bak şu maymun soyuna,
ortaya attıkları!
aziz ekmek, fikirde,
teneke artıkları.
ve evlerde baş köşe,
batının pırtıkları,
görünmezi görmeye
eremez mantıkları.
ya şu sözde müminler,
şiltenin kıtıkları?
yetmez mi bunca zaman
yan gelip yattıkları?
bir nesil özlüyorum,
doğrultsun yatıkları!
somunları taş olsun,
zehir de katıkları!
yorganları devirsin,
dişlesin yastıkları!
bir damla gözyaşına,
sonsuzluk, sattıkları.
hakka dönünüz hakka,
hakkın yarattıkları!
uykunun
batınıdır...
bâlâsında ne...
umkunda neler var...
uykumu görenlere sual...
hangi katında benimle berabersin uykumun...
dün gece sabaha kadar ağladım rüyamda...
rüya denirse tabi...
abim ölmüşmüş...'o yok mu oldu şimdi' diyerek haykırıyordum rüyam boyunca...bir önceki cenaze repliklerimin hepsini sıralıyordum abim için....
ve saat 7.16...uyandım...uyudugumdan da bişe anlamadım...Allah'ım çok feci bişeydi ya...
Ne yaşamak bana göre,ne ölmek...
Bazen diorum da kaç git buralardan...herşeyini değiştir...bulamasınlar beni...Ne öldüğümde üzülcek biri olsun,ne de ölümüne üzüleceğim biri...
Özgürlük nedir diye nitelendirmek gerekirse benim açımdan işte budur...Aslında o kadar da güzel bişey değil...
uyanıkken görüleni uyuyorken görülenden kat be kat daha acıtıcı, korkutucu, yorucu olan,her sabah uyanıldığında tüh be gene kabus değil, gerçekmiş dedirten.
olumlu yönde değişim sürecindeki bir insanın kabusları ve karabasanları artar. bu noktadan bakılınca her kabus bir müjdedir. zihinde bilinçsiz düzeydeki ustalaşmış problematiğin çözülme aşamasındaki ilk sinyaller... atılan ağırlıkların yere düşerken ses çıkarması gibi. dirençle yüzlesme.
Kabus huzursuzluk yaratan olaylar akımıdır.
Kabus yaşamın nacize anlam yükleme kaygısıdır.
Kabus insanlığın mutsuz yaşantısını düş kırıklıklarıyla donatan rüyalardır.
Farkındalıkla
kabus'umun melekleri kuşum aydın/yılmaz morgül/cemil ipekçi/fatih ürek ve saz ekipleri...
Ünal sen bence geceleri yatma da gündüz uyu
Dün gece korkunç bir kabus gördüm.Peygamberimiz olduğu anlaşılan uzun boylu heybetli biri,giysileri ile yüzü kapalı bir şekilde önce beni ayaklarımdan başlayarak masaj yaparak yukarı doğru çıktı.Dahasonra kaçmaya çalıştığımda arabanın içerisinde çok süratli gittiğimiz halde koşarak bize yetişti geri dönmek zorunda kaldık.Uyandığımda bütün tüylerimin diken,diken olduğunu çok korktuğumu gördüm.Bu konuda bir açıklama yaparmısınız?
Kaynak:Antropoloji
Bir N.F.K şiiri. Şöyle ki
zamanın tık-tıkları,
güder yaratıkları.
kan sızan pençesinde
beynimin yırtıkları.
hayal, dalgıç ki arar,
denizde batıkları.
bu ne dünya ne dünya,
çerçöpten çattıkları! ..
bak şu maymun soyuna,
ortaya attıkları!
aziz ekmek, fikirde,
teneke artıkları.
ve evlerde baş köşe,
batının pırtıkları,
görünmezi görmeye
eremez mantıkları.
ya şu sözde müminler,
şiltenin kıtıkları?
yetmez mi bunca zaman
yan gelip yattıkları?
bir nesil özlüyorum,
doğrultsun yatıkları!
somunları taş olsun,
zehir de katıkları!
yorganları devirsin,
dişlesin yastıkları!
bir damla gözyaşına,
sonsuzluk, sattıkları.
hakka dönünüz hakka,
hakkın yarattıkları!
uykunun
batınıdır...
bâlâsında ne...
umkunda neler var...
uykumu görenlere sual...
hangi katında benimle berabersin uykumun...
dün gece sabaha kadar ağladım rüyamda...
rüya denirse tabi...
abim ölmüşmüş...'o yok mu oldu şimdi' diyerek haykırıyordum rüyam boyunca...bir önceki cenaze repliklerimin hepsini sıralıyordum abim için....
ve saat 7.16...uyandım...uyudugumdan da bişe anlamadım...Allah'ım çok feci bişeydi ya...
Ne yaşamak bana göre,ne ölmek...
Bazen diorum da kaç git buralardan...herşeyini değiştir...bulamasınlar beni...Ne öldüğümde üzülcek biri olsun,ne de ölümüne üzüleceğim biri...
Özgürlük nedir diye nitelendirmek gerekirse benim açımdan işte budur...Aslında o kadar da güzel bişey değil...
uyanıkken görüleni uyuyorken görülenden kat be kat daha acıtıcı, korkutucu, yorucu olan,her sabah uyanıldığında tüh be gene kabus değil, gerçekmiş dedirten.
olumlu yönde değişim sürecindeki bir insanın kabusları ve karabasanları artar. bu noktadan bakılınca her kabus bir müjdedir. zihinde bilinçsiz düzeydeki ustalaşmış problematiğin çözülme aşamasındaki ilk sinyaller... atılan ağırlıkların yere düşerken ses çıkarması gibi. dirençle yüzlesme.
Kabus huzursuzluk yaratan olaylar akımıdır.
Kabus yaşamın nacize anlam yükleme kaygısıdır.
Kabus insanlığın mutsuz yaşantısını düş kırıklıklarıyla donatan rüyalardır.
Farkındalıkla
kabus'umun melekleri kuşum aydın/yılmaz morgül/cemil ipekçi/fatih ürek ve saz ekipleri...
Ünal sen bence geceleri yatma da gündüz uyu
Dün gece korkunç bir kabus gördüm.Peygamberimiz olduğu anlaşılan uzun boylu heybetli biri,giysileri ile yüzü kapalı bir şekilde önce beni ayaklarımdan başlayarak masaj yaparak yukarı doğru çıktı.Dahasonra kaçmaya çalıştığımda arabanın içerisinde çok süratli gittiğimiz halde koşarak bize yetişti geri dönmek zorunda kaldık.Uyandığımda bütün tüylerimin diken,diken olduğunu çok korktuğumu gördüm.Bu konuda bir açıklama yaparmısınız?
Kaynak:Antropoloji