- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
İlk Ayrıntılı Diabet Monografimizde Şişmanlık ve DiabetBizdeki ilk diabet monografisi sayılabilecek eser olan "Şeker Hastalığı ve Tedavisi" adlı kitap, Dr. İhsan Aksan, Dr. Hayat Okan, Dr. Saliha Yalçın tarafından hazırlanmıştır. Dr. Aksan ve arkadaşlarının monografisinde (1961) şişmanlık ve diabet ilişkileri konusunda şu bilgiler verilmektedir;
"Diabetin manifestasyonunda en önemli metabolizma stresinin şişmanlık olduğunda herkes müttefiktir. Büyük ölçüde yapılmış bütün ciddi diabet istatistikleri bunu teyid etmektedir. Umberin vakalarının 1/3ü şişmandır. Joslinin vakalarında bu oran %80e çıkmaktadır. Bizim komplikasyonsuz gelen vakalarımızın %43ünde,
komplikasyonlu vakalarımızın %63ünde diabeti hazırlayan bir şişmanlık görülmüştür. Böylece, şişmanlık yalnız diabetin zuhuruna değil, gelişmesindeki özelliklere de hakim görünmektedir. Hastalar vardır ki, vücutça muayyen bir kiloyu aştıkları zaman şeker çıkar. Beden ağırlığı bu seviyeden aşağı düştüğü zaman glikozüri kaybolur. Diyabet, yağlanmanın bir cezasıdır. Joslin, hatta şişmanlamayı önleyerek diyabete yakalanmamanın da kabil olduğuna kanidir.
Eksojen sebepler arasında fazla beslenme hali ve itiyadına ayrıca önem verilmiştir. Harp senelerinde ve kuşatmalarda, şeker hastalığından ölümün aşikar şekilde azalışı da bu noktaya dikkati çekmiştir. Son 30 sene zarfında hızla yükselmekte olan diabet nispetinin, İkinci Dünya Savaşına katılmadığımız halde besin eksikliğine maruz kalan ülkemizde, savaş yıllarında duraklamış olması, bu bakımdan dikkat çekicidir."
"Diabetin manifestasyonunda en önemli metabolizma stresinin şişmanlık olduğunda herkes müttefiktir. Büyük ölçüde yapılmış bütün ciddi diabet istatistikleri bunu teyid etmektedir. Umberin vakalarının 1/3ü şişmandır. Joslinin vakalarında bu oran %80e çıkmaktadır. Bizim komplikasyonsuz gelen vakalarımızın %43ünde,
komplikasyonlu vakalarımızın %63ünde diabeti hazırlayan bir şişmanlık görülmüştür. Böylece, şişmanlık yalnız diabetin zuhuruna değil, gelişmesindeki özelliklere de hakim görünmektedir. Hastalar vardır ki, vücutça muayyen bir kiloyu aştıkları zaman şeker çıkar. Beden ağırlığı bu seviyeden aşağı düştüğü zaman glikozüri kaybolur. Diyabet, yağlanmanın bir cezasıdır. Joslin, hatta şişmanlamayı önleyerek diyabete yakalanmamanın da kabil olduğuna kanidir.
Eksojen sebepler arasında fazla beslenme hali ve itiyadına ayrıca önem verilmiştir. Harp senelerinde ve kuşatmalarda, şeker hastalığından ölümün aşikar şekilde azalışı da bu noktaya dikkati çekmiştir. Son 30 sene zarfında hızla yükselmekte olan diabet nispetinin, İkinci Dünya Savaşına katılmadığımız halde besin eksikliğine maruz kalan ülkemizde, savaş yıllarında duraklamış olması, bu bakımdan dikkat çekicidir."