- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
İÇİMDEN ŞEHİRLER GEÇİYOR sizce ne demek, İÇİMDEN ŞEHİRLER GEÇİYOR size neyi çağrıştırıyor?
*
O
Şehri
Özlememe
Sebeb
Tek
Neden
Kabristanına
Gözlerimi
Gömmüş
Olmam...
anlamsız f.d. şarkısı var mıdır ki,bu anlamsız olsun...
heralde değişemeyeceğim şarkılardan biridir...
'içimden şehirler geçiyor,her durakta duruyor ama sen inmiyorsn...seni en....'
içimden şehirler geçiyor,
her durakta duruyor inmiyorsun,
seni en sıcak ben öperdim kim bilir,
ama sen bilmiyorsun....
senin için olduğu asla bilinmeyecek
yapraklarını birden dökecek dutlar
şafak sökerken sekiz on kadar şimşek
balkonda işlemeli müstesna bulutlar
ayak bastığın an şehir de değişebilir
yoksa Moskova mı
belki berlin belki dakar
belki 30'lardan mehtap yorgunu izmir..........
paris'e gelince müsait bir yerde deyip inmek istiyorumm
Icinden gectigim sehirlerde, bir dahaki bulusmamizda, kendime ait olani secip taniyorum...
Biraktigim izleri yakalamak gizli bir oyun sanki.
'Sehre' ait olan orada meskun sehirlilere, 'bana' ait olansa bana..
(Cünkü bu Isa`dan beri en adil olanidir)
Bana ait olani yükleyip/ekleyip hatirama, dönerim yolculugun daha da 'evim' kildigi yasadigim sehre...
Hatiralar depresip katar gibi düzüldüklerinde, baslar sehrayini icimde sehirlerin.
(Bir tutam duygusallik nasil da efsunluyor hafizayi
)
şehirler sadece meskun olduğumuz mekanlar değildir...onlar canlıdırlar...sakit taşlar üst üste yanyana gelip bina ediyor olsalar da bir şehri ona ruhunu üfleyen bir 'şey' vardır...(Allah kuluna ruhundan üflemiştir...ama şehre üflenen şey bizatihi ruhtur...insana verilen algıdan dermiyan olmuş tecessümlerdir...kubbeler,köprüler,sebiller,hayrat lar ve ve ve...)
ve içimizden her zaman şehirler geçer..ufuktaki kıyısına denizler vurmuş şehirler...şehirlerde esarı sütre edinmiş nev-bahar renkleri,yağmur katreleri,kurşuni sürmeler...
her zaman olguluğumuzu yaşadığımız bir şehir vardır...içimizden hep orada kalmak geçer...
Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan
istanbul istanbul ve istanbul..
Sonsuz yolculuğuma seni son durak sandım
Şarkılardan mirastı aşk: inandım
Ararsam bulurum sandım
Bulunca durulurum
Durulmuyor denizim
Gelirsen diner sandığım bu yalnızlık
Durulmuyor durulmuyor
Kaoslarım girdaplarım labirentlerim
Nice nice dertlerim var
İçimden şehirler geçiyor
Her durakta duruyor
İnmiyorsun
Seni en sıcak ben öperdim
Kim bilir ama sen bilmiyorsun
Feridun Düzağaç, 'Tüm Hakları Yalnızlığıma Aittir' albümünden güzel bir parça.
Kaynak:Antropoloji
*
O
Şehri
Özlememe
Sebeb
Tek
Neden
Kabristanına
Gözlerimi
Gömmüş
Olmam...
anlamsız f.d. şarkısı var mıdır ki,bu anlamsız olsun...
heralde değişemeyeceğim şarkılardan biridir...
'içimden şehirler geçiyor,her durakta duruyor ama sen inmiyorsn...seni en....'
içimden şehirler geçiyor,
her durakta duruyor inmiyorsun,
seni en sıcak ben öperdim kim bilir,
ama sen bilmiyorsun....
senin için olduğu asla bilinmeyecek
yapraklarını birden dökecek dutlar
şafak sökerken sekiz on kadar şimşek
balkonda işlemeli müstesna bulutlar
ayak bastığın an şehir de değişebilir
yoksa Moskova mı
belki berlin belki dakar
belki 30'lardan mehtap yorgunu izmir..........
paris'e gelince müsait bir yerde deyip inmek istiyorumm
Icinden gectigim sehirlerde, bir dahaki bulusmamizda, kendime ait olani secip taniyorum...
Biraktigim izleri yakalamak gizli bir oyun sanki.
'Sehre' ait olan orada meskun sehirlilere, 'bana' ait olansa bana..
(Cünkü bu Isa`dan beri en adil olanidir)
Bana ait olani yükleyip/ekleyip hatirama, dönerim yolculugun daha da 'evim' kildigi yasadigim sehre...
Hatiralar depresip katar gibi düzüldüklerinde, baslar sehrayini icimde sehirlerin.
(Bir tutam duygusallik nasil da efsunluyor hafizayi
şehirler sadece meskun olduğumuz mekanlar değildir...onlar canlıdırlar...sakit taşlar üst üste yanyana gelip bina ediyor olsalar da bir şehri ona ruhunu üfleyen bir 'şey' vardır...(Allah kuluna ruhundan üflemiştir...ama şehre üflenen şey bizatihi ruhtur...insana verilen algıdan dermiyan olmuş tecessümlerdir...kubbeler,köprüler,sebiller,hayrat lar ve ve ve...)
ve içimizden her zaman şehirler geçer..ufuktaki kıyısına denizler vurmuş şehirler...şehirlerde esarı sütre edinmiş nev-bahar renkleri,yağmur katreleri,kurşuni sürmeler...
her zaman olguluğumuzu yaşadığımız bir şehir vardır...içimizden hep orada kalmak geçer...
Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan
istanbul istanbul ve istanbul..
Sonsuz yolculuğuma seni son durak sandım
Şarkılardan mirastı aşk: inandım
Ararsam bulurum sandım
Bulunca durulurum
Durulmuyor denizim
Gelirsen diner sandığım bu yalnızlık
Durulmuyor durulmuyor
Kaoslarım girdaplarım labirentlerim
Nice nice dertlerim var
İçimden şehirler geçiyor
Her durakta duruyor
İnmiyorsun
Seni en sıcak ben öperdim
Kim bilir ama sen bilmiyorsun
Feridun Düzağaç, 'Tüm Hakları Yalnızlığıma Aittir' albümünden güzel bir parça.
Kaynak:Antropoloji