- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Ne kalbimin hüzünlerini insanların mutluluklarına değişirim ne de gamın âzâlarımdan akıttığı gözyaşlarının, kahkahaya dönüşmesine çevrilmesine râzı olurum.
Hayatımın ' gözyaşı ve gülümseyiş' olarak kalmasını diliyorum
Cibran dinsel hakikatın
Deneye değil
İçgörü dediğimiz Vicdan ve Sezgiye dayanması gerektiğini
Dinin kurallar getirici ve toplumu düzenleyici bir kurum olarak değil
Kişiyi özgürleştirici bir ‘ Ruhi yükseliş sistemi ‘ olarak algılaması gerektiğini savunuryor
Cibrana göre genç insanın kendini bulması
Kendi dünya görüşünü oluşturabilmesi için bütün eğitim dayatmalarından ve kalıplaşmış geleneklerden kurtulması gerekir
İşte insan ancak o zaman kendini ve içindeki inancı bulabilir
Cibranın fikirlerimde Sühreverdi gibi İşrâkıye ekolünden gelen müslüman filozofların izi vardır
Ancak kimi zaman Nietzsehenin panteist bir versiyonu olarakta algılanabilir
Ancak en çok Emersonın fikirleri açıkça izini belli eder onda…
Sessizce bekledim. İnsanlar sessizliğin anlattıklarını anlayabilselerdi, orman vahşilerine değil, tanrıya daha yakın olurlardı.
h. c.
lübnan doğumlu olduğu doğrudur. küçük yaşta ailesiyle birlikte amerikaya göç etmiş, üniversite yıllarına kadar burada ya$amı$tır.özellikle babasının baskısı sonucu, eğitim için beyruttaki bir okulu seçmek durumunda kalır. 1900lerin ba$ında arkasına bile bakmadan beyrut'u terk eder ve bir daha da bu $ehre ayak basmaz. hayatının son 20 yılını amerika'da geçiren cibran, bir süre fransa'da da bulunmu$, rodinin öğrenciliğini yapmı$tır. yurtdı$ında khalil gibran olarak bilinir.
dostum, göründüğüm gibi değilim. görünüş sadece giydiğim bir elbisedir. senin sorgularından beni, benim kayıtsızlığımdan seni koruyan, özenle örülmüş bir elbise.
benim içimdeki ‘ben, dostum, sessizlik içinde oturur, sonsuzluğa dek kalacak orada, doyulmaz, erişilmez.
ne söylediklerime inanmanı, ne de yaptıklarıma güvenmeni isterim- çünkü sözlerim senin aklından geçenlerin dile getirilmesinden, yaptıklarımsa umutlarının eylemleştirilmesinden başka bir şey değildir.
‘rüzgar doğuya esiyor dediğin zaman ‘evet, doğuya esiyor derim: çünkü düşüncelerimin rüzgarda değil, deniz üzerinde dolaştığını bilesin istemem.
denizlerde gezen düşüncelerimi anlayamazsın, zaten anlamanı da istemem. bırak denizimle başbaşa kalayım.
senin için gündüz olduğu zaman dostum, benim için gecedir: böyle olsa da ben yeşil tepelere değerek oynayan öyle vaktini, vadiden süzülen mor gölgeleri anlatırım çünkü sen ne karanlığımın türkülerini duyabilir, ne de yıldızlara çarpan kanatlarımı görebilirsin-görmemenden, duymamandan hoşnudum ben. bırak gecemle başbaşa kalayım.
sen cennetine yükselirken ben cehennemime inerim- o zaman bile bu ulaşılmaz uçurumu ötesinden bana seslenirsin,arkadaşım, yoldaşım ben de sana seslenirim, ‘yoldaşım, arkadaşım-çünkü cehennemimi görmeni istemem. alevler görüşünü yakacak, duman burnuna dolacaktı. senin gelmeni istemeyecek kadar çok severim cehennemimi.bırak, cehennemimle başbaşa kalayım.
sen gerçeği, güzeli, doğruluğu seversin ben de sen hoşnut olasın diye bunları sevmenin yerinde ve iyi olduğunu söylerim ama içimden senin sevgine gülerim. gene de gülüşümü göresin istemem. bırak kahkahalarımla başbaşa kalayım.
dostum, sen iyi, ihtiyatlı, akıllısın hayır sen eksiksizsin- ben de seninle ölçülü ve düşünerek konuşurum. oysa ben deliyim. ama gizliyorum deliliğimi. bırak deliliğimle başbaşa kalayım.
dostum, sen benim dostum değilsin, ama ben bunu sana nasıl anlatacağım?
nietzche'nin dindar hali.
Asi Ruhlar...
çok güzel bir kitap..
cibran..
halil...
cibran...
biraz çoK...
pinhan..
(canım hatırlar mısın,o kitabı ben aldığım için bozulmuştunuz,ikiniZ
))
yuppiiii ama kitabı ben aldım...
^^Ölümden sonra da yaşayacağım, ve kulaklarınızda şarkı söyleyeceğim. Koca dalgalar beni geri çektikten sonra bile denizin engin derinliklerine^^
halil cibran
aslen lübnan lıdır...romancı şair..okuyorum okuyorum sonra düşünüyorum sonra yine okuyorum...sonra yine yine ve yine..
Nisan mı,evet dönecek.Ama nisanı kışın şamarı olmaksızın isteyen onu asla elde edemez.
Kaynak:Antropoloji
Ne kalbimin hüzünlerini insanların mutluluklarına değişirim ne de gamın âzâlarımdan akıttığı gözyaşlarının, kahkahaya dönüşmesine çevrilmesine râzı olurum.
Hayatımın ' gözyaşı ve gülümseyiş' olarak kalmasını diliyorum
Cibran dinsel hakikatın
Deneye değil
İçgörü dediğimiz Vicdan ve Sezgiye dayanması gerektiğini
Dinin kurallar getirici ve toplumu düzenleyici bir kurum olarak değil
Kişiyi özgürleştirici bir ‘ Ruhi yükseliş sistemi ‘ olarak algılaması gerektiğini savunuryor
Cibrana göre genç insanın kendini bulması
Kendi dünya görüşünü oluşturabilmesi için bütün eğitim dayatmalarından ve kalıplaşmış geleneklerden kurtulması gerekir
İşte insan ancak o zaman kendini ve içindeki inancı bulabilir
Cibranın fikirlerimde Sühreverdi gibi İşrâkıye ekolünden gelen müslüman filozofların izi vardır
Ancak kimi zaman Nietzsehenin panteist bir versiyonu olarakta algılanabilir
Ancak en çok Emersonın fikirleri açıkça izini belli eder onda…
Sessizce bekledim. İnsanlar sessizliğin anlattıklarını anlayabilselerdi, orman vahşilerine değil, tanrıya daha yakın olurlardı.
h. c.
lübnan doğumlu olduğu doğrudur. küçük yaşta ailesiyle birlikte amerikaya göç etmiş, üniversite yıllarına kadar burada ya$amı$tır.özellikle babasının baskısı sonucu, eğitim için beyruttaki bir okulu seçmek durumunda kalır. 1900lerin ba$ında arkasına bile bakmadan beyrut'u terk eder ve bir daha da bu $ehre ayak basmaz. hayatının son 20 yılını amerika'da geçiren cibran, bir süre fransa'da da bulunmu$, rodinin öğrenciliğini yapmı$tır. yurtdı$ında khalil gibran olarak bilinir.
dostum, göründüğüm gibi değilim. görünüş sadece giydiğim bir elbisedir. senin sorgularından beni, benim kayıtsızlığımdan seni koruyan, özenle örülmüş bir elbise.
benim içimdeki ‘ben, dostum, sessizlik içinde oturur, sonsuzluğa dek kalacak orada, doyulmaz, erişilmez.
ne söylediklerime inanmanı, ne de yaptıklarıma güvenmeni isterim- çünkü sözlerim senin aklından geçenlerin dile getirilmesinden, yaptıklarımsa umutlarının eylemleştirilmesinden başka bir şey değildir.
‘rüzgar doğuya esiyor dediğin zaman ‘evet, doğuya esiyor derim: çünkü düşüncelerimin rüzgarda değil, deniz üzerinde dolaştığını bilesin istemem.
denizlerde gezen düşüncelerimi anlayamazsın, zaten anlamanı da istemem. bırak denizimle başbaşa kalayım.
senin için gündüz olduğu zaman dostum, benim için gecedir: böyle olsa da ben yeşil tepelere değerek oynayan öyle vaktini, vadiden süzülen mor gölgeleri anlatırım çünkü sen ne karanlığımın türkülerini duyabilir, ne de yıldızlara çarpan kanatlarımı görebilirsin-görmemenden, duymamandan hoşnudum ben. bırak gecemle başbaşa kalayım.
sen cennetine yükselirken ben cehennemime inerim- o zaman bile bu ulaşılmaz uçurumu ötesinden bana seslenirsin,arkadaşım, yoldaşım ben de sana seslenirim, ‘yoldaşım, arkadaşım-çünkü cehennemimi görmeni istemem. alevler görüşünü yakacak, duman burnuna dolacaktı. senin gelmeni istemeyecek kadar çok severim cehennemimi.bırak, cehennemimle başbaşa kalayım.
sen gerçeği, güzeli, doğruluğu seversin ben de sen hoşnut olasın diye bunları sevmenin yerinde ve iyi olduğunu söylerim ama içimden senin sevgine gülerim. gene de gülüşümü göresin istemem. bırak kahkahalarımla başbaşa kalayım.
dostum, sen iyi, ihtiyatlı, akıllısın hayır sen eksiksizsin- ben de seninle ölçülü ve düşünerek konuşurum. oysa ben deliyim. ama gizliyorum deliliğimi. bırak deliliğimle başbaşa kalayım.
dostum, sen benim dostum değilsin, ama ben bunu sana nasıl anlatacağım?
nietzche'nin dindar hali.
Asi Ruhlar...
çok güzel bir kitap..
cibran..
halil...
cibran...
biraz çoK...
pinhan..
(canım hatırlar mısın,o kitabı ben aldığım için bozulmuştunuz,ikiniZ
yuppiiii ama kitabı ben aldım...
^^Ölümden sonra da yaşayacağım, ve kulaklarınızda şarkı söyleyeceğim. Koca dalgalar beni geri çektikten sonra bile denizin engin derinliklerine^^
halil cibran
aslen lübnan lıdır...romancı şair..okuyorum okuyorum sonra düşünüyorum sonra yine okuyorum...sonra yine yine ve yine..
Nisan mı,evet dönecek.Ama nisanı kışın şamarı olmaksızın isteyen onu asla elde edemez.
Kaynak:Antropoloji