- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
deniz kazası...
Yolcu, bir gün yolunu yitirirsen, artık eski yolunu bulmaya çalışma, yeni bir yol ara kendine." (sf. 77)
"BAŞINA NE GELİRSE GELSİN, NERDE OLURSAN OL, YAŞAMINI SÜRDÜRMEYİ BİL." (sf. 83)
"ONLARI DİNLE! ONLARI DUY! " (sf. 85)
Bizim orada degil de burada dogmamız sadece kader degil mi
- Herşeyden önce olduğun yeri iyi belirle.Harita üzerinde işaretle(Hak. kenti güneydoğu.pir. köyü:2100 yeterlimi?)
2-Kimsin bunu bil. Neyin sahibisin, bunu bil. (Bu kadarını biliyorum: Bir okulum var. Ben bu okulun öğretmeni ve öğrencisiyim.
3-Düşleri bırak gerçeklere bak. (Unutayım mı denizleri eski sevgilileri eski sözcükleri dünü yarını?)
4-Yalnızlık yasak. (Denizlerde dolanırken gökyüzüyle dalgaların çalkantılarda umutsuzluklarda neredeydin?)
5-Kendine bir yurt arama. (Burada mı doğdum ben? Burada mı öleceğim?)
6-Yeni bir dil öğren yeni bir dil yarat kendine. (Başkalarının dili olamaz mı bu? Yaşama uğraşının dili? ortak bi dil?)
7-Burasını öğren burasını bil bu insanların dilini buranın iklimini bitkilerini hayvanlarını kurtlarını silahlarını ölümlerini. (Kendimi unutmak için mi? geldiğim yerleri? bildiğim insanları?)
8-TANRI'YA OLAN İNANCINI YİTİRDİNSE İNSANLARA İNAN. TANRI'YA GÜVENİN YOKSA İNSANLARA GÜVEN.(KENDİME DE GÜVENEYİM Mİ?)
9-Başına ne gelirse gelsin nerde olursan ol yaşamı sürdürmeyi bil. (ASLOLAN YALNIZA BU MU?)
10-Gereksiz sorular sorma. (MUTLULUK SORULARIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLIYOR OLMALI ÖYLE Mİ...
HAK KENTİM
Çileli gözlerin
Cüzzamlı derin
Ve-kar ile devam eder adın
İrtifa binaltıyüz metre.
Nüfus on bin
Yarısı asker.
Ne yolun var,ne suyun
Yarlar arasından akan ve yaza doğru dağlarda eriyen
karlarla birlikte taşan Zapını saymazsak
Adın gibi garip bir kentsin Hak.
Sende yaşayanlar
Ne tanrılar ne insanlar
Hiçbir iz bırakmamış gibidirler.
Ola ki tanrılar hiçbir zaman uğramadılar semtine ama
İnsanlar
Yüzyıllar boyu gelip sende yerleşenler,kaçanlar,korkanlar,
Yalçın kayalarında bir korunak bulup,çoraklığına,dayanılmaz
İklimine karşın sende karar kılanlar, seni barınak bilenler
Sende yerleşenler
Niçin bir iz bırakmadılar arkalarında
O kaçan, durmadan kaçan halklar
Kovalanan ve kovalayanlar?
Kafka, karabasanlarında gördü belki seni, ama adlandırmadı.
(ya da hiç girmedin onun düşlerine.)
tolstoy bilseydi seni
soyluluğundan bin beter utanırdı.
ve kimbilir belki yazarlığında
-şimdi benim utandığım gibi-
avvakum bilseydi yakınında senin gibi bir kent olduğunu,
kafkasları aşıp çile çekmeye sana gelir,
senin mağaralarında yaşardı.
dostoyevski sürülseydi sana
yer üstünden notlar'ı yazardı
ya da suç ve suç'u...
Bilseydi, senin gibi bir yer var yeryüzünde
En korkunç kitabının konusu sen olurdun.
Ve genzimi yakan koku, benzin değil, koyunların kokusuydu.
İnce, uzun, sarışın kadınlarla sevişiyordum, rahat sıcak otel
Odalarında.
Ama her sevişmede, sende konakladığım günlerin, gecelerin
Yatakları,
O yataklarda yaşanan yalnızlığın kara düşleri çıkageliyordu.
Senin yüksekliklerinden deniz kıyılarına indim.
Denizde, dağların, sarp kayaların, toprak evlerin, derin mağaraların yansıyordu.
Denizin çakılları, dağ kekliği, yaban nanesi kokuyordu.
Kentleri kentlere götüren, geniş, asfalt, ya da beton yollarda
Arabamı sürerken senin kısraklarından birinin üstünden dolu
Dizgin ilerleyen bir atlıydım, yüreğim, tipili bir günde bir
Dağını, bir tepeni tırmandığım andaki gibi atıyordu.
Soluk soluğaydım.
Ve sıcak günlerde soğuk terliyordum.
Sende, gurbette duymuştum kendimi, kentim Hak.
Senden uzakta yaşadım gerçek gurbeti.
Bu satırları gene bir deniz kıyısından yazıyorum sana.
Az önce kızgın çakılların üstüne uzanmış, uzaktan geçen bir
Yelkenliye bakıyordum.
Sonra karnım acıktı, kıyıda bir aşevine gittim, bir balık istedim,
Bir kadeh de rakı.
Rakı rakı değildi,
Önüme konan balıksa
İnanır mısın, senin otlu peynirinin tadında.
Aylardan temmuz
Gene erken kalkıyorum sabahları.
Gene ilk işim, penceremi açıp gökyüzüne bakmak.
Gene sessizliği yaşıyorum
senin sessizliğini, kendi sessizliğimi.
Bakıyorum, güneş uçsuz bucaksız karların üstünde yansıyor.
Hiçbir iz yok, hiçbir iz yok, hiçbir iz-kurtlar inmemiş bu
Gece, köpekleri salmamışlar.
Sonra, birden (ne oluyorsa, yaşamını değiştiren
Ne oluyorsa, ne olduysa, hep birden oluyor) bir atlı, karlara bata çıka ilerliyor
Bana mı geliyor, benden mi uzaklaşıyor, belli değil.
Sonra öyle bir yaklaşıyor, öyle bir yaklaşıyor ki
Bakıyorum pupa yelken bir tekne bu.
İşte o zaman geçmişimi ve sende geçirdiğim günleri ansıyıp,
Oturuyorum masamın başına
Bir insanın başından geçenleri anlatmak için
Başka insanlara.
FERİD EDGÜ
ne alakası var şehrin içinde terör yok heralde, salaklaşmayın orda yaşayan insanlara sorun ne yaşandığını kendi halinde ufacık bir şehir veya gidin görün türkiyenin en temiz yeri insan anlamında
iç seslerin gölgesindeki dış seslerin romanı
Ferit Edgü, askerliğini Hakkari'de yedek subay olarak yapmış. Mürekkep yalamış bir insan olduğu için de ona öğretmenlik görevi vermişler. O kısacık dönem, Edgü'nün öykülerine ve romanlarına sinmiştir. Oradaki hayatın durağanlığını, koşulların zorluğunu, insanların bilgece duruşlarını anlatıyor. Okunması önerilir.
terör ve kan kokan bir mezsim olsa gerek...ha bide kacakcılık ve şemdinli tütünü kokusu var ki vazgeçilmez hakkari enstantanesidir...
diğer bir ismi
'o'
bu kitaba bir çok anı doldu...
elimizdeki yıpranmış 2. basım
inanmadığımız tesadüf kavramının içinde güzel bir tesadüf gibiydi )
lise.. portakallar..dostluk..
Ferit Edgü'nün romanı ve Erden Kıral'ın bu romandan uyarladığı film.
Kaynak:Antropoloji
deniz kazası...
Yolcu, bir gün yolunu yitirirsen, artık eski yolunu bulmaya çalışma, yeni bir yol ara kendine." (sf. 77)
"BAŞINA NE GELİRSE GELSİN, NERDE OLURSAN OL, YAŞAMINI SÜRDÜRMEYİ BİL." (sf. 83)
"ONLARI DİNLE! ONLARI DUY! " (sf. 85)
Bizim orada degil de burada dogmamız sadece kader degil mi
- Herşeyden önce olduğun yeri iyi belirle.Harita üzerinde işaretle(Hak. kenti güneydoğu.pir. köyü:2100 yeterlimi?)
2-Kimsin bunu bil. Neyin sahibisin, bunu bil. (Bu kadarını biliyorum: Bir okulum var. Ben bu okulun öğretmeni ve öğrencisiyim.
3-Düşleri bırak gerçeklere bak. (Unutayım mı denizleri eski sevgilileri eski sözcükleri dünü yarını?)
4-Yalnızlık yasak. (Denizlerde dolanırken gökyüzüyle dalgaların çalkantılarda umutsuzluklarda neredeydin?)
5-Kendine bir yurt arama. (Burada mı doğdum ben? Burada mı öleceğim?)
6-Yeni bir dil öğren yeni bir dil yarat kendine. (Başkalarının dili olamaz mı bu? Yaşama uğraşının dili? ortak bi dil?)
7-Burasını öğren burasını bil bu insanların dilini buranın iklimini bitkilerini hayvanlarını kurtlarını silahlarını ölümlerini. (Kendimi unutmak için mi? geldiğim yerleri? bildiğim insanları?)
8-TANRI'YA OLAN İNANCINI YİTİRDİNSE İNSANLARA İNAN. TANRI'YA GÜVENİN YOKSA İNSANLARA GÜVEN.(KENDİME DE GÜVENEYİM Mİ?)
9-Başına ne gelirse gelsin nerde olursan ol yaşamı sürdürmeyi bil. (ASLOLAN YALNIZA BU MU?)
10-Gereksiz sorular sorma. (MUTLULUK SORULARIN BİTTİĞİ YERDE BAŞLIYOR OLMALI ÖYLE Mİ...
HAK KENTİM
Çileli gözlerin
Cüzzamlı derin
Ve-kar ile devam eder adın
İrtifa binaltıyüz metre.
Nüfus on bin
Yarısı asker.
Ne yolun var,ne suyun
Yarlar arasından akan ve yaza doğru dağlarda eriyen
karlarla birlikte taşan Zapını saymazsak
Adın gibi garip bir kentsin Hak.
Sende yaşayanlar
Ne tanrılar ne insanlar
Hiçbir iz bırakmamış gibidirler.
Ola ki tanrılar hiçbir zaman uğramadılar semtine ama
İnsanlar
Yüzyıllar boyu gelip sende yerleşenler,kaçanlar,korkanlar,
Yalçın kayalarında bir korunak bulup,çoraklığına,dayanılmaz
İklimine karşın sende karar kılanlar, seni barınak bilenler
Sende yerleşenler
Niçin bir iz bırakmadılar arkalarında
O kaçan, durmadan kaçan halklar
Kovalanan ve kovalayanlar?
Kafka, karabasanlarında gördü belki seni, ama adlandırmadı.
(ya da hiç girmedin onun düşlerine.)
tolstoy bilseydi seni
soyluluğundan bin beter utanırdı.
ve kimbilir belki yazarlığında
-şimdi benim utandığım gibi-
avvakum bilseydi yakınında senin gibi bir kent olduğunu,
kafkasları aşıp çile çekmeye sana gelir,
senin mağaralarında yaşardı.
dostoyevski sürülseydi sana
yer üstünden notlar'ı yazardı
ya da suç ve suç'u...
Bilseydi, senin gibi bir yer var yeryüzünde
En korkunç kitabının konusu sen olurdun.
Ve genzimi yakan koku, benzin değil, koyunların kokusuydu.
İnce, uzun, sarışın kadınlarla sevişiyordum, rahat sıcak otel
Odalarında.
Ama her sevişmede, sende konakladığım günlerin, gecelerin
Yatakları,
O yataklarda yaşanan yalnızlığın kara düşleri çıkageliyordu.
Senin yüksekliklerinden deniz kıyılarına indim.
Denizde, dağların, sarp kayaların, toprak evlerin, derin mağaraların yansıyordu.
Denizin çakılları, dağ kekliği, yaban nanesi kokuyordu.
Kentleri kentlere götüren, geniş, asfalt, ya da beton yollarda
Arabamı sürerken senin kısraklarından birinin üstünden dolu
Dizgin ilerleyen bir atlıydım, yüreğim, tipili bir günde bir
Dağını, bir tepeni tırmandığım andaki gibi atıyordu.
Soluk soluğaydım.
Ve sıcak günlerde soğuk terliyordum.
Sende, gurbette duymuştum kendimi, kentim Hak.
Senden uzakta yaşadım gerçek gurbeti.
Bu satırları gene bir deniz kıyısından yazıyorum sana.
Az önce kızgın çakılların üstüne uzanmış, uzaktan geçen bir
Yelkenliye bakıyordum.
Sonra karnım acıktı, kıyıda bir aşevine gittim, bir balık istedim,
Bir kadeh de rakı.
Rakı rakı değildi,
Önüme konan balıksa
İnanır mısın, senin otlu peynirinin tadında.
Aylardan temmuz
Gene erken kalkıyorum sabahları.
Gene ilk işim, penceremi açıp gökyüzüne bakmak.
Gene sessizliği yaşıyorum
senin sessizliğini, kendi sessizliğimi.
Bakıyorum, güneş uçsuz bucaksız karların üstünde yansıyor.
Hiçbir iz yok, hiçbir iz yok, hiçbir iz-kurtlar inmemiş bu
Gece, köpekleri salmamışlar.
Sonra, birden (ne oluyorsa, yaşamını değiştiren
Ne oluyorsa, ne olduysa, hep birden oluyor) bir atlı, karlara bata çıka ilerliyor
Bana mı geliyor, benden mi uzaklaşıyor, belli değil.
Sonra öyle bir yaklaşıyor, öyle bir yaklaşıyor ki
Bakıyorum pupa yelken bir tekne bu.
İşte o zaman geçmişimi ve sende geçirdiğim günleri ansıyıp,
Oturuyorum masamın başına
Bir insanın başından geçenleri anlatmak için
Başka insanlara.
FERİD EDGÜ
ne alakası var şehrin içinde terör yok heralde, salaklaşmayın orda yaşayan insanlara sorun ne yaşandığını kendi halinde ufacık bir şehir veya gidin görün türkiyenin en temiz yeri insan anlamında
iç seslerin gölgesindeki dış seslerin romanı
Ferit Edgü, askerliğini Hakkari'de yedek subay olarak yapmış. Mürekkep yalamış bir insan olduğu için de ona öğretmenlik görevi vermişler. O kısacık dönem, Edgü'nün öykülerine ve romanlarına sinmiştir. Oradaki hayatın durağanlığını, koşulların zorluğunu, insanların bilgece duruşlarını anlatıyor. Okunması önerilir.
terör ve kan kokan bir mezsim olsa gerek...ha bide kacakcılık ve şemdinli tütünü kokusu var ki vazgeçilmez hakkari enstantanesidir...
diğer bir ismi
'o'
bu kitaba bir çok anı doldu...
elimizdeki yıpranmış 2. basım
inanmadığımız tesadüf kavramının içinde güzel bir tesadüf gibiydi )
lise.. portakallar..dostluk..
Ferit Edgü'nün romanı ve Erden Kıral'ın bu romandan uyarladığı film.
Kaynak:Antropoloji