- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Renkli bir fotoğrafa,bir tabloya ya da diğer görsellere bakarken duyduğum zevk,sanırım çoğumuzun ortak duygusudur.
Renk armonisi,genel kabul görmüş sanatsal formlara uygunsa hoşlanma oranım yükselir.
Ama renk uyumu kişisel tercihlerimi yansıtıyorsa beğeni katsayım daha da çoğalır.
Genel kabul görmüş uyum formlarından olsun,kişisel tercihlerim olsun ön planda tuttuğum birkaç tane renk kompozisyonu vardır.
Buna rağmen bir görsel birime bakarken önyargılı değilimdir.
Beğenimime sunulan renkleri,bana anlatılmak istenen şekliyle incelerim.
Elbette şu rengin yerine şu olsaydı diye düşünürüm.
Ama o eseri hazırlayan kişinin kendi düşüncesini de anlamaya çalışırım.
Ancak siyah-beyaz görseller benim için daha değişik oluyor.
Karşıma çıkan birkaç tane fotoğraf içinde bir tane bile siyah-beyaz olsa gözüm hemen ona kayar.
Çoğu kişi siyah-beyaza renksiz der.Oysa her ikisi de birer renktir.
Siyah renk ışığı yansıtmaz yutar,beyaz renk ise yansıtır.
Beyaz olarak algıladığımız gün ışığı tüm renkleri içerir.
Aslında bütün renkler,insanlarca görünebilen elektromanyetik ışınımın belirli dalga boylarıdır.
Koyu bir fon üzerinde belirli doku oluşturan açık renk çizgiler,ya da açık bir fon üzerinde koyu çizgiler,ışığın (renklerin) belirli dalga uzunluklarında atomlarca soğurulması (absorbisyon) ya da yayılmasının (emisyon) işaretidir.
Elektromanyetik spektrumun görünür bölgesindeki mor renk en kısa,kırmızı renk en uzun dalga boyuna sahiptir.
Kırmızı,yeşil ve mavi gözümüzün algıladığı beyaz ışığın üç ana renk bileşenidir.
İşte gözümüzün görebildiği her renk,bu üç rengin farklı oranlarda karışımıdır.
Özetle, fizik yasalarıyla da uyumluyum.
Bütün bu olguları bildiğim için görsele bakışımı doğa kuralları ile paralel yürütürüm.
Benim için siyah ve beyaz diğer renkleri gizliyor,sanki yorumumu bekliyor gibidir.
Siyahsa siyahtan başka,beyazsa beyazdan başka renkleri gönlümün istediği gibi düşünürüm.
Kurgularımda kendimi özgür hissederim.
Kısacası renkli görseller hayal gücümü okşuyor.
Siyah-beyaz ise kurgularımı kamçılıyor
Renk armonisi,genel kabul görmüş sanatsal formlara uygunsa hoşlanma oranım yükselir.
Ama renk uyumu kişisel tercihlerimi yansıtıyorsa beğeni katsayım daha da çoğalır.
Genel kabul görmüş uyum formlarından olsun,kişisel tercihlerim olsun ön planda tuttuğum birkaç tane renk kompozisyonu vardır.
Buna rağmen bir görsel birime bakarken önyargılı değilimdir.
Beğenimime sunulan renkleri,bana anlatılmak istenen şekliyle incelerim.
Elbette şu rengin yerine şu olsaydı diye düşünürüm.
Ama o eseri hazırlayan kişinin kendi düşüncesini de anlamaya çalışırım.
Ancak siyah-beyaz görseller benim için daha değişik oluyor.
Karşıma çıkan birkaç tane fotoğraf içinde bir tane bile siyah-beyaz olsa gözüm hemen ona kayar.
Çoğu kişi siyah-beyaza renksiz der.Oysa her ikisi de birer renktir.
Siyah renk ışığı yansıtmaz yutar,beyaz renk ise yansıtır.
Beyaz olarak algıladığımız gün ışığı tüm renkleri içerir.
Aslında bütün renkler,insanlarca görünebilen elektromanyetik ışınımın belirli dalga boylarıdır.
Koyu bir fon üzerinde belirli doku oluşturan açık renk çizgiler,ya da açık bir fon üzerinde koyu çizgiler,ışığın (renklerin) belirli dalga uzunluklarında atomlarca soğurulması (absorbisyon) ya da yayılmasının (emisyon) işaretidir.
Elektromanyetik spektrumun görünür bölgesindeki mor renk en kısa,kırmızı renk en uzun dalga boyuna sahiptir.
Kırmızı,yeşil ve mavi gözümüzün algıladığı beyaz ışığın üç ana renk bileşenidir.
İşte gözümüzün görebildiği her renk,bu üç rengin farklı oranlarda karışımıdır.
Özetle, fizik yasalarıyla da uyumluyum.
Bütün bu olguları bildiğim için görsele bakışımı doğa kuralları ile paralel yürütürüm.
Benim için siyah ve beyaz diğer renkleri gizliyor,sanki yorumumu bekliyor gibidir.
Siyahsa siyahtan başka,beyazsa beyazdan başka renkleri gönlümün istediği gibi düşünürüm.
Kurgularımda kendimi özgür hissederim.
Kısacası renkli görseller hayal gücümü okşuyor.
Siyah-beyaz ise kurgularımı kamçılıyor