- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Göğüs Travmaları[/b]Dr.Yener YÖRÜK
Travma 40 yaş altı grubunda ölüm nedenlerinin başında gelmektedir. Trafik kazaları özellikle ülkemizde çok büyük can kayıplarına neden olmaktadır. Trafik kazası ölümlerinin dörtte biri toraks travmalarına bağlıdır. Diğer ölümlerin yarısında da toraks travmasının etkisi vardır. Trafik kazaları çoğunlukla künt travma oluşturmaktadır. Diğer künt travma nedenlerini yüksekten düşme, darp, ezilme sıkışma oluşturmaktadır. Penetran yaralanmalar kesici-delici alet ve ateşli silahla meydana gelmektedir. Künt travmalarda birden çok organ hasarı olduğundan, penetran travmalara göre genelde daha yüksek morbidite ve mortalite gelişmektedir. Penetran yaralanmalarda ampiyem gelişme riski daha yüksektir.
Moleküler Hasar
Travma sonrası gelişen karışık hücresel ve moleküler cevap multiorgan yetmezliğine sebeb olmaktadır. Bu cevap akciğerin hassas ve bağışlamaz yapısı nedeniyle daha erken görülmekte ve akut respiratuar distres sendromu (ARDS) şeklinde ortaya çıkmaktadır. Travma sonrası hasar nötrofillerin aktivasyonu ile başlamaktadır. Nötrofiller endotel hücresine yapışmakta ve daha sonra endoteli aşarak ekstravaze olmaktadır. Bu göçle beraber aktive olan hümoral mediatörler, salınan oksijen serbest radikaller, sitokinler ve proteazlar endotel ve epitel hücrelerinde kalıcı hasar oluşturmaktadır. Bazal membran parçalanmakta, pıhtılaşma ve geçirgenlik artmakta , nitrik asit yapımı azalmaktadır. Travma sonrası sürfaktan yapımının azaldığı gösterilmiştir. Alveollerin açıklığını sağlayan kapilller permabiliteyi azaltan sürfaktanın azalması ile intersitisyel ve alveoler ödem belirginleşmektedir. Bu oluşumlar ile yaygın doku ve organ hasarı gelişmektedir. Majör travma sonrası gelişen permeabilite artışı ile sistemik ve pulmuner ödem oluşumu iatrojenik fazla sıvı verilmesi ile daha da artacaktır. Kan volumu ile hidrasyon farklı kavramlardır. Son yıllarda yapılan çalışmalarda 80 mmHg sistolik tansiyon ile resüsitasyon sonrası daha iyi sonuçlar alındığı gösterilmiştir. Travma sonrası pıhtılaşma ile duran primer kanama, fazla sıvı verilmesi ve artan tansiyonla birlikte sekonder kanamaya neden olabilmekte ve bu durum tükenen pıhtılaşma faktörleri ve ödemle birlikte daha tehlikeli olmaktadır.
Travmalı olguya yaklaşım Anamnez yani kazanın oluşumu mümkünse hastadan veya olayı bilen kişilerden alınmaya çalışılır. Hasta tüm vücut çıplak olarak muayene edilmelidir. Fizik muayene sonrası hastanın durumu stabil ise, radyolojik inceleme yapılır. Durumu instabil olan hastalarda muayene bulgularına göre tüp torakostomi gibi gerekli acil girişimler yapıldıktan sonra radyolojik tetkike alınır.
İçindekiler
Kaynak: toraks.org.tr
Travma 40 yaş altı grubunda ölüm nedenlerinin başında gelmektedir. Trafik kazaları özellikle ülkemizde çok büyük can kayıplarına neden olmaktadır. Trafik kazası ölümlerinin dörtte biri toraks travmalarına bağlıdır. Diğer ölümlerin yarısında da toraks travmasının etkisi vardır. Trafik kazaları çoğunlukla künt travma oluşturmaktadır. Diğer künt travma nedenlerini yüksekten düşme, darp, ezilme sıkışma oluşturmaktadır. Penetran yaralanmalar kesici-delici alet ve ateşli silahla meydana gelmektedir. Künt travmalarda birden çok organ hasarı olduğundan, penetran travmalara göre genelde daha yüksek morbidite ve mortalite gelişmektedir. Penetran yaralanmalarda ampiyem gelişme riski daha yüksektir.
Moleküler Hasar
Travma sonrası gelişen karışık hücresel ve moleküler cevap multiorgan yetmezliğine sebeb olmaktadır. Bu cevap akciğerin hassas ve bağışlamaz yapısı nedeniyle daha erken görülmekte ve akut respiratuar distres sendromu (ARDS) şeklinde ortaya çıkmaktadır. Travma sonrası hasar nötrofillerin aktivasyonu ile başlamaktadır. Nötrofiller endotel hücresine yapışmakta ve daha sonra endoteli aşarak ekstravaze olmaktadır. Bu göçle beraber aktive olan hümoral mediatörler, salınan oksijen serbest radikaller, sitokinler ve proteazlar endotel ve epitel hücrelerinde kalıcı hasar oluşturmaktadır. Bazal membran parçalanmakta, pıhtılaşma ve geçirgenlik artmakta , nitrik asit yapımı azalmaktadır. Travma sonrası sürfaktan yapımının azaldığı gösterilmiştir. Alveollerin açıklığını sağlayan kapilller permabiliteyi azaltan sürfaktanın azalması ile intersitisyel ve alveoler ödem belirginleşmektedir. Bu oluşumlar ile yaygın doku ve organ hasarı gelişmektedir. Majör travma sonrası gelişen permeabilite artışı ile sistemik ve pulmuner ödem oluşumu iatrojenik fazla sıvı verilmesi ile daha da artacaktır. Kan volumu ile hidrasyon farklı kavramlardır. Son yıllarda yapılan çalışmalarda 80 mmHg sistolik tansiyon ile resüsitasyon sonrası daha iyi sonuçlar alındığı gösterilmiştir. Travma sonrası pıhtılaşma ile duran primer kanama, fazla sıvı verilmesi ve artan tansiyonla birlikte sekonder kanamaya neden olabilmekte ve bu durum tükenen pıhtılaşma faktörleri ve ödemle birlikte daha tehlikeli olmaktadır.
Travmalı olguya yaklaşım Anamnez yani kazanın oluşumu mümkünse hastadan veya olayı bilen kişilerden alınmaya çalışılır. Hasta tüm vücut çıplak olarak muayene edilmelidir. Fizik muayene sonrası hastanın durumu stabil ise, radyolojik inceleme yapılır. Durumu instabil olan hastalarda muayene bulgularına göre tüp torakostomi gibi gerekli acil girişimler yapıldıktan sonra radyolojik tetkike alınır.
İçindekiler
Kaynak: toraks.org.tr