- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Eşo (Erzurumlu Eşref) , efsane buya. Tarih hep bir rivayet üzere yol almıştır. Bazen kaftan kafa hükmeden hükümdarlar, bazen bir dağdan diğer dağa kılıç çalarak on küffarın kellesini uçuran kahramanlar, bazen de vücudunda sağlam yer kalmadığı halde yinede gelen oklara aldırmadan bayrağı burçlara diken yiğitler. İşte Eşo da bu böyle bir kervandan. Asıl adı Eşreftir. Ancak Erzurumda kültürünün derinliğinin ve yüreklerdeki sıcaklığın dillerdeki samimiyete yansımasıyla oluşan bir ahenkle Eşo denmiştir. Erzurumda Üç Kümbetler mevkiinde ikamet etmekteydi. Kendisi hiç evlenmemiş ailesiyle birlikte oturmuştur. İlk bakıldığında hasta olduğu izlenimi bırakan Eşo, ancak gerçekte dünyaya ve onun nimetlerine meyletmeyen bir saki, bir Allah dostudur. Sürekli ağlardı. Evet sürekli ağları, ancak kimse onun neden ağladığını bilemezdi. Bazen, halk ağzıyla "Eşo yine acıkmış yada bir şey istiyorki ağlıyor" denilip geçilirdi. Ancak o hiçbir zaman isteyeceği yada alamadığı şeylere ağlamazdı. Ancak bir gerçek vardı ki o hep ağlardı, hep ağlardı. Elbetteki güldüğüde olmuştur. Ancak görenler pek nadirdir. Belkide hiç yoktur. Çünkü o hep geceleri sokağa çıkardı. Kim bilir, dünyanın ışığıyla ayan beyan ortaya çıkan ve görülmemesi gereken şeyleri görmektem korkardı ki hep gece çıkardı. Dedim ya elbette güldüğüde olmuştur. Ancak onu güldüren şeylerin ne olduğunu ancak onunla beraber gülen simalar fark eder ve onunla beraber gülen gözler görürdü. Taki yine bir akşam vakti onu görünce üzerine atlayıp, boynuna sarılıp yüzünü gözünü öpen subayın bu hareketiyle ortalığı saran karanlık gibi. Bu hareketinin nedeninin ne olduğu sorulduğunda subay, Korede nam-ı diyar yedi kat çemberin yarılmasında onun en ön saflarda yer aldığını söylemesiyle bu karanlık aydınlanmıştır. Evet demek ki o meşhur yedi kat çember, o meşhur kuşatma ve o meşhur sarılma, yanı anlayacağınız o Türk Tugayı henüz 10-12 günlük bir zamandır gitmişken içine düştüğü ve takvimlerin 7 Kasım 1950 yi gösterdiği o meşhur Kunuri Savaşları. İşte Erzurumun dışında ki türbe ve ziyaretgahlarda namaza durduğu görülüp aynı anda başka başka yerlerde görülen Eşo, Kunuride Allah için masumiyet için kılıç çekme kerameti.
Kaynak:Antropoloji
Eşo (Erzurumlu Eşref) , efsane buya. Tarih hep bir rivayet üzere yol almıştır. Bazen kaftan kafa hükmeden hükümdarlar, bazen bir dağdan diğer dağa kılıç çalarak on küffarın kellesini uçuran kahramanlar, bazen de vücudunda sağlam yer kalmadığı halde yinede gelen oklara aldırmadan bayrağı burçlara diken yiğitler. İşte Eşo da bu böyle bir kervandan. Asıl adı Eşreftir. Ancak Erzurumda kültürünün derinliğinin ve yüreklerdeki sıcaklığın dillerdeki samimiyete yansımasıyla oluşan bir ahenkle Eşo denmiştir. Erzurumda Üç Kümbetler mevkiinde ikamet etmekteydi. Kendisi hiç evlenmemiş ailesiyle birlikte oturmuştur. İlk bakıldığında hasta olduğu izlenimi bırakan Eşo, ancak gerçekte dünyaya ve onun nimetlerine meyletmeyen bir saki, bir Allah dostudur. Sürekli ağlardı. Evet sürekli ağları, ancak kimse onun neden ağladığını bilemezdi. Bazen, halk ağzıyla "Eşo yine acıkmış yada bir şey istiyorki ağlıyor" denilip geçilirdi. Ancak o hiçbir zaman isteyeceği yada alamadığı şeylere ağlamazdı. Ancak bir gerçek vardı ki o hep ağlardı, hep ağlardı. Elbetteki güldüğüde olmuştur. Ancak görenler pek nadirdir. Belkide hiç yoktur. Çünkü o hep geceleri sokağa çıkardı. Kim bilir, dünyanın ışığıyla ayan beyan ortaya çıkan ve görülmemesi gereken şeyleri görmektem korkardı ki hep gece çıkardı. Dedim ya elbette güldüğüde olmuştur. Ancak onu güldüren şeylerin ne olduğunu ancak onunla beraber gülen simalar fark eder ve onunla beraber gülen gözler görürdü. Taki yine bir akşam vakti onu görünce üzerine atlayıp, boynuna sarılıp yüzünü gözünü öpen subayın bu hareketiyle ortalığı saran karanlık gibi. Bu hareketinin nedeninin ne olduğu sorulduğunda subay, Korede nam-ı diyar yedi kat çemberin yarılmasında onun en ön saflarda yer aldığını söylemesiyle bu karanlık aydınlanmıştır. Evet demek ki o meşhur yedi kat çember, o meşhur kuşatma ve o meşhur sarılma, yanı anlayacağınız o Türk Tugayı henüz 10-12 günlük bir zamandır gitmişken içine düştüğü ve takvimlerin 7 Kasım 1950 yi gösterdiği o meşhur Kunuri Savaşları. İşte Erzurumun dışında ki türbe ve ziyaretgahlarda namaza durduğu görülüp aynı anda başka başka yerlerde görülen Eşo, Kunuride Allah için masumiyet için kılıç çekme kerameti.
Kaynak:Antropoloji