- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
tashih:
yapışkan sıvının değil adı üzerinde olduğu gibi suyun üzerine yağlı boya ile yapılır. nakş-ber-âb de denir ki suyun üzerine iğnesiz nakış atmanın adıdır.
kişinin iradesi bu santta söz konusudur...zira kaza fırçası kulun elindedir...ancak resmin kaderinin Allah yazdığı için irade kısıtlanır...bu yüzden doğaldır kelimesini de reddediyorum...
sanat..
evet bir sanattır ebrû...
zira suyun sathını tutan olmasa tersim mümkün değildir...
-Ebru sanatı yapışkan sıvı üzerinde resim yapma sanatıdır.
-Ebru sanatında sanatçı herşeyi kendisi kontrol edemez şekilerin çoğu doğal oluşur.
-Sanatçı damlaların temiz ve net açılmasını sağlar boyanın akmamasını sağlar fakat gerisi doğal oluşur.
Ebru sanatındadamlayı sanatçı atar fakat damlaların tamolarak nereye kaç damla düşeceğini ayarlayamaz.
Ve hayat, suya düştü!
Ve su, hayat buldu!
renklerin kardeşliği
insanlığa örnek olurcasına hemde
arkadaşım iyi bi ebrûzen...
bi kere çağırdı,yardımına gittim ben...
sonra herşeyi mahvettim
tekneye veda ettim
__________
bi de cin lale yaptı,şişko bişe olmuştu...
aldı getirdi kıymetlisini eve,anneye gösterdi:anne bak sen!
diye
anne tabii çok kızdı cine
Bir diğer rivayette Farsça ber&
Ortaya çıkış yeri ve tarihine ilişkin kesin bir delil bulunmamaktadır. Ancak, köklerinin 9. ve 10. yüzyıla kadar uzandığı varsayılmaktadır.
Çin'de lin-şa-şien, XII. asırdan itibaren Japonya'da suminagaşi ve beninagaşi isimleriyle sulu vasatta yapılan bir takım çalışmaların mevcudiyeti, daha sonraki asırlarda Çağatay Türkçesi'yle ebre adını alarak Türkistan'da ortaya çıkan bu sanatın tarihi gelişimi hakkında, müphem de olsa bir fikir vermektedir. Türkistan'dan en geç XVI. asır başlarında İpekyolu'nu takiben İran'a geçişinde ebri olarak isimlendirilen bu sanat, görünüşüyle gerçekten bulut kümelerine
benzer şekiller taşıdığından, buluta nisbet ifade eden bu Farsça ismi doğrulamaktadır.
Osmanlı ülkesinde de revaç bulan aynı isim, telaffuz zorluğundan son yüzyılda Türkçe'de ebru'ya dönüşmüştür. Galat olmakla beraber, kaş gibi şekiller de ihtiva ettiğinden, bu sanata ebru denilmesi bir çelişki sayılmamalıdır çünkü ebru kelimesi Farsça'da kaş manasına gelmektedir. XVI. asır ortalarında Mir Muhammed Tahir tarafından Hindistan'da yapılmaya başlandığı rivayet olunan ebruculuk, buradan İran'a ve sonra da İstanbul'a kadar yayılmıştır.Aynı yüzyılın sonlarında, İstanbul'dan Avrupalı seyyahlar tarafından kendi memleketlerine götürülen ebru kağıtları önce Almanya'da,
sonra da Fransa ve İtalya'da mermer kağıdı veya Türk mermer kağıdı, hatta sadece Türk kağıdı adıyla tanınıp benimsenmiş ve oralarda da yapılmaya başlanmıştır. Zaman içinde İngiltere ve Amerika'ya da yayılan ebru kağıdı, her ülkenin sanat anlayışına göre bir başkalık gösterir. Bunda, kullanılan değişik malzemenin de rolü olmalıdır.
Belgelenen en eski ebru örneği 16. yüzyıla aittir. Kağıdın süslenmesinde, kıt'a ve levhaların iç ve dış pervazlarında, yazma ciltlerinde yan kağıdı olarak sıkça kullanılmıştır.
icra ederken huzur ve dinginlik bulabileceğiniz bir sanat.
meşgul olduğunuz anlarda (bana göre) dinlediğiniz müzik bile önemli.
dinlendirici ve sâkin müzikler tercih edilmeli fakat bazı aklı evveller türk halk müziği eşliğinde çalışmak istediğinde ve halk müziğini belli zamanlar haricinde dinlerse efkarlanan benim gibiler yanlarında götürdükleri cd içindeki mercan dede, loreena, fahir atakoğlu, dahfer youssef vb.müziklerini zat-ı muhteremlere beğendiremeyince sınıfta gergin bir ortam oluşuyor.
bir'e karşı çoğunluk galip gelince azınlıkta kalan bana düşen de telefona depolanan ilaç gibi mp3'leri dinleyerek sakinleşmeye çalışmak oluyor.
ne haliniz varsa görün demek en doğrusu ama arka planda vızıldayan ağlak sesli türkücüler eşliğinde de adapte olunmuyor ki konuya.
Hayaller dökülür sayfalara. Ruhlardaki incelik ortaya çıkar.
Kaynak:Antropoloji
tashih:
yapışkan sıvının değil adı üzerinde olduğu gibi suyun üzerine yağlı boya ile yapılır. nakş-ber-âb de denir ki suyun üzerine iğnesiz nakış atmanın adıdır.
kişinin iradesi bu santta söz konusudur...zira kaza fırçası kulun elindedir...ancak resmin kaderinin Allah yazdığı için irade kısıtlanır...bu yüzden doğaldır kelimesini de reddediyorum...
sanat..
evet bir sanattır ebrû...
zira suyun sathını tutan olmasa tersim mümkün değildir...
-Ebru sanatı yapışkan sıvı üzerinde resim yapma sanatıdır.
-Ebru sanatında sanatçı herşeyi kendisi kontrol edemez şekilerin çoğu doğal oluşur.
-Sanatçı damlaların temiz ve net açılmasını sağlar boyanın akmamasını sağlar fakat gerisi doğal oluşur.
Ebru sanatındadamlayı sanatçı atar fakat damlaların tamolarak nereye kaç damla düşeceğini ayarlayamaz.
Ve hayat, suya düştü!
Ve su, hayat buldu!
renklerin kardeşliği
insanlığa örnek olurcasına hemde
arkadaşım iyi bi ebrûzen...
bi kere çağırdı,yardımına gittim ben...
sonra herşeyi mahvettim
tekneye veda ettim
__________
bi de cin lale yaptı,şişko bişe olmuştu...
aldı getirdi kıymetlisini eve,anneye gösterdi:anne bak sen!
anne tabii çok kızdı cine
Bir diğer rivayette Farsça ber&
Ortaya çıkış yeri ve tarihine ilişkin kesin bir delil bulunmamaktadır. Ancak, köklerinin 9. ve 10. yüzyıla kadar uzandığı varsayılmaktadır.
Çin'de lin-şa-şien, XII. asırdan itibaren Japonya'da suminagaşi ve beninagaşi isimleriyle sulu vasatta yapılan bir takım çalışmaların mevcudiyeti, daha sonraki asırlarda Çağatay Türkçesi'yle ebre adını alarak Türkistan'da ortaya çıkan bu sanatın tarihi gelişimi hakkında, müphem de olsa bir fikir vermektedir. Türkistan'dan en geç XVI. asır başlarında İpekyolu'nu takiben İran'a geçişinde ebri olarak isimlendirilen bu sanat, görünüşüyle gerçekten bulut kümelerine
benzer şekiller taşıdığından, buluta nisbet ifade eden bu Farsça ismi doğrulamaktadır.
Osmanlı ülkesinde de revaç bulan aynı isim, telaffuz zorluğundan son yüzyılda Türkçe'de ebru'ya dönüşmüştür. Galat olmakla beraber, kaş gibi şekiller de ihtiva ettiğinden, bu sanata ebru denilmesi bir çelişki sayılmamalıdır çünkü ebru kelimesi Farsça'da kaş manasına gelmektedir. XVI. asır ortalarında Mir Muhammed Tahir tarafından Hindistan'da yapılmaya başlandığı rivayet olunan ebruculuk, buradan İran'a ve sonra da İstanbul'a kadar yayılmıştır.Aynı yüzyılın sonlarında, İstanbul'dan Avrupalı seyyahlar tarafından kendi memleketlerine götürülen ebru kağıtları önce Almanya'da,
sonra da Fransa ve İtalya'da mermer kağıdı veya Türk mermer kağıdı, hatta sadece Türk kağıdı adıyla tanınıp benimsenmiş ve oralarda da yapılmaya başlanmıştır. Zaman içinde İngiltere ve Amerika'ya da yayılan ebru kağıdı, her ülkenin sanat anlayışına göre bir başkalık gösterir. Bunda, kullanılan değişik malzemenin de rolü olmalıdır.
Belgelenen en eski ebru örneği 16. yüzyıla aittir. Kağıdın süslenmesinde, kıt'a ve levhaların iç ve dış pervazlarında, yazma ciltlerinde yan kağıdı olarak sıkça kullanılmıştır.
icra ederken huzur ve dinginlik bulabileceğiniz bir sanat.
meşgul olduğunuz anlarda (bana göre) dinlediğiniz müzik bile önemli.
dinlendirici ve sâkin müzikler tercih edilmeli fakat bazı aklı evveller türk halk müziği eşliğinde çalışmak istediğinde ve halk müziğini belli zamanlar haricinde dinlerse efkarlanan benim gibiler yanlarında götürdükleri cd içindeki mercan dede, loreena, fahir atakoğlu, dahfer youssef vb.müziklerini zat-ı muhteremlere beğendiremeyince sınıfta gergin bir ortam oluşuyor.
bir'e karşı çoğunluk galip gelince azınlıkta kalan bana düşen de telefona depolanan ilaç gibi mp3'leri dinleyerek sakinleşmeye çalışmak oluyor.
ne haliniz varsa görün demek en doğrusu ama arka planda vızıldayan ağlak sesli türkücüler eşliğinde de adapte olunmuyor ki konuya.
Hayaller dökülür sayfalara. Ruhlardaki incelik ortaya çıkar.
Kaynak:Antropoloji