- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
su dolu bardağın içindeki karınca misali
kurtulmak için
boğulmamak için
yaşamak için depreşmek..
işte insanın yeryüzü macerası..
rahatsız insanların işidir.. bir farkla
bu tip insanlar rahatsız oldukları zamanlar diğerlerini de rahatsız ederler.
ben böyle diyorum.. niye öyle bakıyosunuzki
Sıkışık ortamlarda (otobüs vs.) depreşerek milleti rahatsız etmek, için için küfür yemek
))
unutulan 'an' ların bir vesileyle tekrar ortaya çıkması.....o 'an' ların tekrar etmesi duygularda...
makber'i dinlerken annemle olan............
(
sabah tramvayla işe geliyorum..dışarısı bi harika..aklımdan ilgisiz bir durakta kendimi dışarı atmak, yürümek yürümek yürümek geçiyor, yapamıyorum..işe gitmeliyim..
o sırada gözüm, tekir soysuzu dişi bir kediye takılıyor, belli ki mest olmuş havaya o da benim gibi, sabah güneşiyle cilveleşiyor, göğe kırıtarak bakıyor..gözler desen başka bi edalı..
ah dedim aaahhh..sen benim olacaktın, ben seni nasıl severdim nasıl okşardım..
evet epeydir kedi sevemediğimi fark ettim..eğer tramvay hareket etmemiş olsaydı bu depreşiklikle iş miş hak getire atardım kendimi dışarılara..
var olan bir duygunun bir süre sonra tekrar ortaya çıkması..
Kaynak:Antropoloji
su dolu bardağın içindeki karınca misali
kurtulmak için
boğulmamak için
yaşamak için depreşmek..
işte insanın yeryüzü macerası..
rahatsız insanların işidir.. bir farkla
bu tip insanlar rahatsız oldukları zamanlar diğerlerini de rahatsız ederler.
ben böyle diyorum.. niye öyle bakıyosunuzki
Sıkışık ortamlarda (otobüs vs.) depreşerek milleti rahatsız etmek, için için küfür yemek
unutulan 'an' ların bir vesileyle tekrar ortaya çıkması.....o 'an' ların tekrar etmesi duygularda...
makber'i dinlerken annemle olan............
sabah tramvayla işe geliyorum..dışarısı bi harika..aklımdan ilgisiz bir durakta kendimi dışarı atmak, yürümek yürümek yürümek geçiyor, yapamıyorum..işe gitmeliyim..
o sırada gözüm, tekir soysuzu dişi bir kediye takılıyor, belli ki mest olmuş havaya o da benim gibi, sabah güneşiyle cilveleşiyor, göğe kırıtarak bakıyor..gözler desen başka bi edalı..
ah dedim aaahhh..sen benim olacaktın, ben seni nasıl severdim nasıl okşardım..
evet epeydir kedi sevemediğimi fark ettim..eğer tramvay hareket etmemiş olsaydı bu depreşiklikle iş miş hak getire atardım kendimi dışarılara..
var olan bir duygunun bir süre sonra tekrar ortaya çıkması..
Kaynak:Antropoloji
