- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
hala bi hediye eden bulunmadı
Daktilografi derslerinde en çok da hoşuma giden, yazarken şaryo sona geldiğinde duyulan zil sesiydi. Bu size satır sonuna geldiğinizi ve kol atmak zorunda olduğunuzu belirtmektedir.
Daktilografi derslerinde en çok zorlandığım, serçe parmağımla büyük harf tuşuna basmaktı. Serçe parmağım bir türlü ermezdi o tuşa. Bende çaktırmadan işaret parmağımla basardım. Fatma Hanım, kusura bakmayın artık siz hep yazarken gözleriniz daima kitapta olacak, daktiloya bakmak yok diyordunuz ama ben hep büyüktür tuşuna işaret parmağımla bastım. Dolayısıylada daktiloya bakmış oldum. Hem biz taa o zamanlar daktilonun tarih olduğunu çoktan anlamıştık. Bizlere daktilo dersleri yerine bilgisayar dersleri verilseydi daha iyi olmaz mıydı?
Bize akü akü, tak tak, akütakem akütakem, akütakemiluyş akütakemiluyş yerine, daha faydalı bilgiler verilemez miydi? Yıllar önce tarih olmuş bir makineyi bize ders diye okutmaları ne kadar mantıklıydı acaba?
ses.tuşlar. daktilo dündü... bilgisayar bugündü
daktilo dündü..bu günümüz bilgisayar, yarınımız bizden sonrakiler görecek.. tuşları kuş ötüşü gibi sevecen ve samimiydi..
çok çalıştı dünyayı taşıdı devir teslim töreniyle nöbetini bilgisayarlara teslim etti...mezar taşına ' çok çalıştı görevini başarıyla sürdürdü ruhu şad olsun''
bize on parmak yazmadan sınıfı geçemeyeceğimizi söyleyen pek sayın hocama sevgilerimle..
ben hiç on parmak yazmadım
daktiloyla roman yazmanın zevkini aldım ya artık ölsem de gam yemem. daha zevkli oluyor evet, ama aynı zamanda da daha ilham verici, samimi oluyor. e tabi eksi yönleri de var ama daktilo ile edebiyat birbirine yakışıyor gerçekten.
lisedeyken görmüştük daktilografi dersi
o kadar çok ses çıkarıyordu ki takoz gibi daktilolar! ,bir de tüm sınıf aynı anda yazardık,imkanı yok başka ses duyulmazdı,
o her sayfadan sonra kolu atmalar,ak kartal kara kartallar falan ) ah be ne nostalfik geliyor şimdi,pc nin yanından bakınca.
gramafon-müzik seti olayı gibi,tabe daktilo nadirde olsa hala kullanılıyor ama ömrünün sonbaharında belki kışında..
tık tık ta tık tk
(arada bozuluyo ve)
tak tuk taakk tukkk gibi sesler çıkaran pc varken kullanılması gereksiz alet..silme tuşunu öğrenememiştim neydi acaba..
Ticaret lisesinde okurken haftanın 6 saatini başında geçirdiğimiz, mekanik harikası bir makina..
Sürekli tak, tak, tak seslerinden iyice başımız ağrır ve eve geldiğim vakit, odama kendimi zor atmama sebep olan teknoloji harikası (!)
Nankör olmamak lazım, şu anda 10 parmak yazıyorsam daktiloya borçluyum..
Kaynak:Antropoloji
hala bi hediye eden bulunmadı
Daktilografi derslerinde en çok da hoşuma giden, yazarken şaryo sona geldiğinde duyulan zil sesiydi. Bu size satır sonuna geldiğinizi ve kol atmak zorunda olduğunuzu belirtmektedir.
Daktilografi derslerinde en çok zorlandığım, serçe parmağımla büyük harf tuşuna basmaktı. Serçe parmağım bir türlü ermezdi o tuşa. Bende çaktırmadan işaret parmağımla basardım. Fatma Hanım, kusura bakmayın artık siz hep yazarken gözleriniz daima kitapta olacak, daktiloya bakmak yok diyordunuz ama ben hep büyüktür tuşuna işaret parmağımla bastım. Dolayısıylada daktiloya bakmış oldum. Hem biz taa o zamanlar daktilonun tarih olduğunu çoktan anlamıştık. Bizlere daktilo dersleri yerine bilgisayar dersleri verilseydi daha iyi olmaz mıydı?
Bize akü akü, tak tak, akütakem akütakem, akütakemiluyş akütakemiluyş yerine, daha faydalı bilgiler verilemez miydi? Yıllar önce tarih olmuş bir makineyi bize ders diye okutmaları ne kadar mantıklıydı acaba?
ses.tuşlar. daktilo dündü... bilgisayar bugündü
daktilo dündü..bu günümüz bilgisayar, yarınımız bizden sonrakiler görecek.. tuşları kuş ötüşü gibi sevecen ve samimiydi..
çok çalıştı dünyayı taşıdı devir teslim töreniyle nöbetini bilgisayarlara teslim etti...mezar taşına ' çok çalıştı görevini başarıyla sürdürdü ruhu şad olsun''
bize on parmak yazmadan sınıfı geçemeyeceğimizi söyleyen pek sayın hocama sevgilerimle..
ben hiç on parmak yazmadım
daktiloyla roman yazmanın zevkini aldım ya artık ölsem de gam yemem. daha zevkli oluyor evet, ama aynı zamanda da daha ilham verici, samimi oluyor. e tabi eksi yönleri de var ama daktilo ile edebiyat birbirine yakışıyor gerçekten.
lisedeyken görmüştük daktilografi dersi
o kadar çok ses çıkarıyordu ki takoz gibi daktilolar! ,bir de tüm sınıf aynı anda yazardık,imkanı yok başka ses duyulmazdı,
o her sayfadan sonra kolu atmalar,ak kartal kara kartallar falan ) ah be ne nostalfik geliyor şimdi,pc nin yanından bakınca.
gramafon-müzik seti olayı gibi,tabe daktilo nadirde olsa hala kullanılıyor ama ömrünün sonbaharında belki kışında..
tık tık ta tık tk
(arada bozuluyo ve)
tak tuk taakk tukkk gibi sesler çıkaran pc varken kullanılması gereksiz alet..silme tuşunu öğrenememiştim neydi acaba..
Ticaret lisesinde okurken haftanın 6 saatini başında geçirdiğimiz, mekanik harikası bir makina..
Sürekli tak, tak, tak seslerinden iyice başımız ağrır ve eve geldiğim vakit, odama kendimi zor atmama sebep olan teknoloji harikası (!)
Nankör olmamak lazım, şu anda 10 parmak yazıyorsam daktiloya borçluyum..
Kaynak:Antropoloji