- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Çocuk bakımında büyükanne ve büyükbaba[/b]
Doç. Dr. Selahattin Şenol, çocuk gelişiminde büyükanne ve büyükbabaların hem olumlu hem de olumsuz etkileri olduğunu söylüyor. Olumlu sonuçlar elde edebilmek ebeveynlerle büyüklerin tavırlarına bağlı kalıyor. Çocuklarını annelerine bırakan ebeveynler
sıcak ilginin yanında disiplin çatışması da yaşayabiliyorlar. Çocukların psikolojik gelişiminde anne-babanın olduğu kadar büyükanne ve büyükbabaların da rolünün varlığı inkar edilemez. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen
Psikiyatrisi Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Selahattin Şenol, bebek ya da çocukların psiko–sosyal gelişiminde büyükanne ve büyükbabaların rolleri ile ilgili araştırma sonuçlarının hem olumlu hem de olumsuz yönleri olduğunu belirtiyor. Şenol, dede ve
ninelerin işe karışmaları ile gelişim üzerine olumlu etki olduğunu bildiren sonuçların yanı sıra, hiçbir etkinin olmadığını, hatta olumsuz etkilerin olabileceğini bildiren araştırma sonuçlarının da var olduğunu kaydediyor. Çalışan anne
babaların giderek arttığı günümüzde kreşe kadar olan dönemde çocuğun bakımı ile ilgili sorun ortaya çıktığını ve bu sorunun bakıcı anne ya da ablaların devreye sokularak çözülmeye çalışıldığını bildiren Şenol, sıklıkla yaşanan kaza ve yaralanmaların
da bu dönemde olduğunu, çocuğun dil ve motor gelişim gibi birçok alandaki gelişiminin bu bakıcılar tarafından karşılanamadığı gibi, çeşitli ihmal ve istismarlarla da karşılaşıldığını vurguluyor. Kendini koruma ve ifade etmeden yoksun olan bu yaş
grubu çocuklarda ara bakımın çocuğu sevebilecek kan bağı olan kişilerce verilmesini önerdiklerini anlatan Şenol, "Sosyalleşmeye geçmede büyükanne ve büyükbabalar bu dönemde önemlidir. Anne–babadan çok yabancı olmayan, tanık yüzlere geçme çocuğun
uyumunu artıracaktır." diyor. Boşanma sonucu dağılan ailelerde anne–babadan birinin çocukla yaşadığını ve diğer ebeveynin aralıklı olarak çocuğu gördüğünü hatırlatan Şenol, sıklıkla ayrılan eşlerin, anne ya da babaları ile birlikte yaşamaya
başladığını, bu durumda, olmayan ebeveynin yerine büyükanne ya da büyükbabanın girerek, anne ya da baba rolü üstlendiğini vurguluyor.
Doç. Dr. Selahattin Şenol, çocuk gelişiminde büyükanne ve büyükbabaların hem olumlu hem de olumsuz etkileri olduğunu söylüyor. Olumlu sonuçlar elde edebilmek ebeveynlerle büyüklerin tavırlarına bağlı kalıyor. Çocuklarını annelerine bırakan ebeveynler
sıcak ilginin yanında disiplin çatışması da yaşayabiliyorlar. Çocukların psikolojik gelişiminde anne-babanın olduğu kadar büyükanne ve büyükbabaların da rolünün varlığı inkar edilemez. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen
Psikiyatrisi Bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Selahattin Şenol, bebek ya da çocukların psiko–sosyal gelişiminde büyükanne ve büyükbabaların rolleri ile ilgili araştırma sonuçlarının hem olumlu hem de olumsuz yönleri olduğunu belirtiyor. Şenol, dede ve
ninelerin işe karışmaları ile gelişim üzerine olumlu etki olduğunu bildiren sonuçların yanı sıra, hiçbir etkinin olmadığını, hatta olumsuz etkilerin olabileceğini bildiren araştırma sonuçlarının da var olduğunu kaydediyor. Çalışan anne
babaların giderek arttığı günümüzde kreşe kadar olan dönemde çocuğun bakımı ile ilgili sorun ortaya çıktığını ve bu sorunun bakıcı anne ya da ablaların devreye sokularak çözülmeye çalışıldığını bildiren Şenol, sıklıkla yaşanan kaza ve yaralanmaların
da bu dönemde olduğunu, çocuğun dil ve motor gelişim gibi birçok alandaki gelişiminin bu bakıcılar tarafından karşılanamadığı gibi, çeşitli ihmal ve istismarlarla da karşılaşıldığını vurguluyor. Kendini koruma ve ifade etmeden yoksun olan bu yaş
grubu çocuklarda ara bakımın çocuğu sevebilecek kan bağı olan kişilerce verilmesini önerdiklerini anlatan Şenol, "Sosyalleşmeye geçmede büyükanne ve büyükbabalar bu dönemde önemlidir. Anne–babadan çok yabancı olmayan, tanık yüzlere geçme çocuğun
uyumunu artıracaktır." diyor. Boşanma sonucu dağılan ailelerde anne–babadan birinin çocukla yaşadığını ve diğer ebeveynin aralıklı olarak çocuğu gördüğünü hatırlatan Şenol, sıklıkla ayrılan eşlerin, anne ya da babaları ile birlikte yaşamaya
başladığını, bu durumda, olmayan ebeveynin yerine büyükanne ya da büyükbabanın girerek, anne ya da baba rolü üstlendiğini vurguluyor.