- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Zamanında ünv. sınavını kazanmamla beraber,hemen çöpe yolladıgım ve odamda meğer bir traktör kadar yer kapladıgını çöpe yolladıgımda farkettigim...emektar masam..
kitaplar,ajandalar ve kalemler dağınık olursa gözüm ve beynim daha çok yoruluyor.
korkumdan düzenli tutmaya çalışıyorum...
ah ben bu simetri hastalığını aşamamaya ne diyeyim
cdler, dün çıkarılmış yeşil küpeler, bir adet pil şarj makinası, ve yanında fotğraf makinası, bugün eve gelinip öylece atılmış güneş gözlüğü, takılar çıkarılıp yerine konmaya üşenilmiş takı kutusu, boş bir çay fincanı, kalemlik, takvim, ve bir adet cep telefonu..
)
Tamamen bana ait hissettigim tek alan... Misafir cocuklar bilgisayar ya da benim canim kirtasiye malzemelerimle oynamak istediklerinde, kabim güm güm- gözlerim dürbün!
eskiden var olanı alırdım kafama esince pencere kenarına,yok olmadı odanın başka köşesine..olmazsa balkona..taşınır dururduk..şimdi ışık geliş yönü mühim olduğundan fazla oynatamıyorum kendilerini yerinden..sabitledik..ama Mâi hala geziyor masadan masaya.... )
ancak masa tasvirlerimin baş müneccimi olarak bir ben çıkartabilirim belki de bir masa üstü dağınıklığından hayatımın fotokopisini
gelecek denen zamparaya ithafen gözlerim çalışma masamın ayrıntılarıyla, tuhaf bir zevkle meşgul olur. panaromalar çıkartır bir ömür öncelik bir kaç ömür sonralık. bir de ömürsüzlük senaryoları kurar.
darmadağındır kendi içinde dağılmışlığın düzenini yaşar. bir bana çaktırır başkalarına çaktırmaz.
Kucak açmış beni bekliyor..
Bense gitmemek için direniyorum..
öss ye hazırlanırken 'oynarayaklı' bir masam vardı. oynarayak tan kastım tekerlekli olması değil benim istedigim zaman masanın bulundugu yeri değiştirebilmem. O kadar uzun saatler onun başında otururdum ki bazen yerini değiştirmek hem bana hem de ona iyi gelirdi.
Bana çom hizmet etti, burdan sevgi ve hürmetle anıyorum. Şimdi burda olmamın destekçilerinden ya da bana emegi geçenlerden biri kendileridir.
Sevgilerim biricik ve artik unutulmuş masama
Kaynak:Antropoloji
Zamanında ünv. sınavını kazanmamla beraber,hemen çöpe yolladıgım ve odamda meğer bir traktör kadar yer kapladıgını çöpe yolladıgımda farkettigim...emektar masam..
kitaplar,ajandalar ve kalemler dağınık olursa gözüm ve beynim daha çok yoruluyor.
korkumdan düzenli tutmaya çalışıyorum...
ah ben bu simetri hastalığını aşamamaya ne diyeyim
cdler, dün çıkarılmış yeşil küpeler, bir adet pil şarj makinası, ve yanında fotğraf makinası, bugün eve gelinip öylece atılmış güneş gözlüğü, takılar çıkarılıp yerine konmaya üşenilmiş takı kutusu, boş bir çay fincanı, kalemlik, takvim, ve bir adet cep telefonu..
Tamamen bana ait hissettigim tek alan... Misafir cocuklar bilgisayar ya da benim canim kirtasiye malzemelerimle oynamak istediklerinde, kabim güm güm- gözlerim dürbün!
eskiden var olanı alırdım kafama esince pencere kenarına,yok olmadı odanın başka köşesine..olmazsa balkona..taşınır dururduk..şimdi ışık geliş yönü mühim olduğundan fazla oynatamıyorum kendilerini yerinden..sabitledik..ama Mâi hala geziyor masadan masaya.... )
ancak masa tasvirlerimin baş müneccimi olarak bir ben çıkartabilirim belki de bir masa üstü dağınıklığından hayatımın fotokopisini
gelecek denen zamparaya ithafen gözlerim çalışma masamın ayrıntılarıyla, tuhaf bir zevkle meşgul olur. panaromalar çıkartır bir ömür öncelik bir kaç ömür sonralık. bir de ömürsüzlük senaryoları kurar.
darmadağındır kendi içinde dağılmışlığın düzenini yaşar. bir bana çaktırır başkalarına çaktırmaz.
Kucak açmış beni bekliyor..
Bense gitmemek için direniyorum..
öss ye hazırlanırken 'oynarayaklı' bir masam vardı. oynarayak tan kastım tekerlekli olması değil benim istedigim zaman masanın bulundugu yeri değiştirebilmem. O kadar uzun saatler onun başında otururdum ki bazen yerini değiştirmek hem bana hem de ona iyi gelirdi.
Bana çom hizmet etti, burdan sevgi ve hürmetle anıyorum. Şimdi burda olmamın destekçilerinden ya da bana emegi geçenlerden biri kendileridir.
Sevgilerim biricik ve artik unutulmuş masama
Kaynak:Antropoloji