- Katılım
- 22 Nisan 2008
- Mesajlar
- 176
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 43
Ynt: burcu-tkn hd günlüğü;
teşekkürler shamanıc yine bi gözümü açtın..belkide içimden bir yerlerde onlara gitme diyorumdur.insan emek verdiği şeyden ayrılamıyor..hani garip bir benzetme ama şuç işleyen çocugunu ihbar eden anne gibi hissediyorum kendimi.aklım ayrı yüreğim ayrı haykırıyor.. ..bu yüzden gidişleri bu kadr acı oluyor..mantığım doğru olanı duygularım alışkın olduğum ve bağlandığım şeyi istiyor.ben hep hayatımın merkezine birilerini koydum bazen arkadasımı bazen sevgıilimi onlar beni kötü yapmaya başladığında ( hani vermeden almaya başladığında çünkü insan ilşkilerinde denge önemlidir.en öenmlisi mutlu oldugun anlar mutsuz oldugum anlardan çok olmaya başlayınca..) mantığım hep yol almamı söyledi.onları arkamda bıraktım duygularım sıkı sıkıya bağlı olsada..şuan yanlış mı doğrumu tasarrufu yapamıyorum.çünkü aklım evet doğrusun kalbim hayır yanlışssın diyor. %50 %50 yani
...bu nedenle sadece almış olduğum kararı taşımaya çalışıyorum.amam sonuçlarının bu kadar nefret dolu olmasını kaldıramıyorum.hayatımda ilk defa birileri benden nefret ediyor hemde öyle böyle değil..duyorum konuştuklarını.oysa ben onlara yilik yapmaya çalıştım hep yada bilmiyorum ben öyle sandım.şimdi herşeyin kaldırıpılıp atılması..dedim ya ben hiç böyle insan ilşkilerim olmadı..ayrıldığım ilşkilerim oldu ama halen bakarız birbirimizin yüzüne hatta ilk erkek arkım evlendiğini duyunca bır arkadsımın vasıtasıyla tebrık bile ettimm..19 yaşımın ilk heyecanı sagolsun oda bana selam yollamış. ben kimseden nefret etmedim..bana yapılanlara rağmen kimseyede nefret edilecek bir şey yapmadım ...şuana kadar ki hiç nefret duygusuyla karşılaşmadım..ama şimdi inasan olark değer verdiğim o kız benden nefret edıyor..canı sağolsun..ama bu haber benı sarssada yıkmadı..dün sevgili çiçegin bir meditasyonu vardı onu yaptım..onların odalarına gittim uyuorlarken pembe boluncuklar yolladım onların kalbine.. sevgili hayla ablanın meditasyonunu dinledim..ve kendime geldim eskiden olsa bu uzun zamn alırdı ;toparlanmam ama artık daha güçlü hissediyorum kendimi..bu umursammazlık yapmadan her duyguya hassas ama fazla uzatmadan yaşayan yeni halimi seviyorum ....tekrar ilgilendiğin için ve fark ettirdiğin için tesekkur ederim...
teşekkürler shamanıc yine bi gözümü açtın..belkide içimden bir yerlerde onlara gitme diyorumdur.insan emek verdiği şeyden ayrılamıyor..hani garip bir benzetme ama şuç işleyen çocugunu ihbar eden anne gibi hissediyorum kendimi.aklım ayrı yüreğim ayrı haykırıyor.. ..bu yüzden gidişleri bu kadr acı oluyor..mantığım doğru olanı duygularım alışkın olduğum ve bağlandığım şeyi istiyor.ben hep hayatımın merkezine birilerini koydum bazen arkadasımı bazen sevgıilimi onlar beni kötü yapmaya başladığında ( hani vermeden almaya başladığında çünkü insan ilşkilerinde denge önemlidir.en öenmlisi mutlu oldugun anlar mutsuz oldugum anlardan çok olmaya başlayınca..) mantığım hep yol almamı söyledi.onları arkamda bıraktım duygularım sıkı sıkıya bağlı olsada..şuan yanlış mı doğrumu tasarrufu yapamıyorum.çünkü aklım evet doğrusun kalbim hayır yanlışssın diyor. %50 %50 yani
...bu nedenle sadece almış olduğum kararı taşımaya çalışıyorum.amam sonuçlarının bu kadar nefret dolu olmasını kaldıramıyorum.hayatımda ilk defa birileri benden nefret ediyor hemde öyle böyle değil..duyorum konuştuklarını.oysa ben onlara yilik yapmaya çalıştım hep yada bilmiyorum ben öyle sandım.şimdi herşeyin kaldırıpılıp atılması..dedim ya ben hiç böyle insan ilşkilerim olmadı..ayrıldığım ilşkilerim oldu ama halen bakarız birbirimizin yüzüne hatta ilk erkek arkım evlendiğini duyunca bır arkadsımın vasıtasıyla tebrık bile ettimm..19 yaşımın ilk heyecanı sagolsun oda bana selam yollamış. ben kimseden nefret etmedim..bana yapılanlara rağmen kimseyede nefret edilecek bir şey yapmadım ...şuana kadar ki hiç nefret duygusuyla karşılaşmadım..ama şimdi inasan olark değer verdiğim o kız benden nefret edıyor..canı sağolsun..ama bu haber benı sarssada yıkmadı..dün sevgili çiçegin bir meditasyonu vardı onu yaptım..onların odalarına gittim uyuorlarken pembe boluncuklar yolladım onların kalbine.. sevgili hayla ablanın meditasyonunu dinledim..ve kendime geldim eskiden olsa bu uzun zamn alırdı ;toparlanmam ama artık daha güçlü hissediyorum kendimi..bu umursammazlık yapmadan her duyguya hassas ama fazla uzatmadan yaşayan yeni halimi seviyorum ....tekrar ilgilendiğin için ve fark ettirdiğin için tesekkur ederim...
