- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
'...aralarında bir günden bir güne bütün kalbiyle aynaya, bir su birikintisine, vitrine düşen aksine bakan yoktur... Şuursuzluk bu illet hepsinin yakasına yapışmış...'
o halde
fill in the blanks yahu...
zaten doğa boşluk kabul etmez...
bknz:çok dejenere gördüm kendimi..
kendimi kendime açıklamaktan korkmuşumdur..
boşluk deyincesi aklıma geldi:
öldük, olumden bir seyler umarak.
bir buyuk boslukta bozuldu buyu
nasil hatirlamasin o turkuyu,
gok parcasi, dal demeti, kus tuyu,
alistigimiz bir seydi yasamak.
simdi o dunyadan hicbir haber yok
yok bizi arayan, soran kimsemiz.
öylesine karanlik ki gecemiz,
ha olmus ha olmamis penceremiz
akarsuda aksimizden eser yok.............demiş cahit sıtkı amcamız...zavallı nasıl da korkarmış....
önce leyla söylesin...
sonra derim ben...
Kıl'dan
İnce
Uçurum...
boşluk kendini konumlandıramayışının garip saplantısı...
boşluk nerdeyim ben deyip deyip dimağın zorlanması...
çok sesli bir evrende kimseye ulaşamayan bir çığlık....
ben boşluktayım!
aniden hayatınıza davetsiz ve habersiz girdigi halde kısacık zamanda alıstıgınız, gordugunuz anda kopamayacagınızı hissettiginiz ve fakat kısacık bir uyku sonrasında yasamınızdan tumuyle kaybettiginiz varlıgın giderken icinize bıraktıgı tarifsiz aci...
o sizin boşluk dediğiniz biliniz derinliğiniz...
Kaynak:Antropoloji
'...aralarında bir günden bir güne bütün kalbiyle aynaya, bir su birikintisine, vitrine düşen aksine bakan yoktur... Şuursuzluk bu illet hepsinin yakasına yapışmış...'
o halde
fill in the blanks yahu...
zaten doğa boşluk kabul etmez...
bknz:çok dejenere gördüm kendimi..
kendimi kendime açıklamaktan korkmuşumdur..
boşluk deyincesi aklıma geldi:
öldük, olumden bir seyler umarak.
bir buyuk boslukta bozuldu buyu
nasil hatirlamasin o turkuyu,
gok parcasi, dal demeti, kus tuyu,
alistigimiz bir seydi yasamak.
simdi o dunyadan hicbir haber yok
yok bizi arayan, soran kimsemiz.
öylesine karanlik ki gecemiz,
ha olmus ha olmamis penceremiz
akarsuda aksimizden eser yok.............demiş cahit sıtkı amcamız...zavallı nasıl da korkarmış....
önce leyla söylesin...
sonra derim ben...
Kıl'dan
İnce
Uçurum...
boşluk kendini konumlandıramayışının garip saplantısı...
boşluk nerdeyim ben deyip deyip dimağın zorlanması...
çok sesli bir evrende kimseye ulaşamayan bir çığlık....
ben boşluktayım!
aniden hayatınıza davetsiz ve habersiz girdigi halde kısacık zamanda alıstıgınız, gordugunuz anda kopamayacagınızı hissettiginiz ve fakat kısacık bir uyku sonrasında yasamınızdan tumuyle kaybettiginiz varlıgın giderken icinize bıraktıgı tarifsiz aci...
o sizin boşluk dediğiniz biliniz derinliğiniz...
Kaynak:Antropoloji