- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Bam Teli
Yayın Tarihi:
2007-03-24
Bam Teli
Bam Teli
Cumartesi 10.10 Yol öykücüsü Tayfun Talipoğlu, Bitlis E Tipi Kapalı Cezaevi'ndeki izlenimlerini aktarmaya devam ediyor. Bu hafta Bam Teli görüş günü ile başlıyor. Kapandığında cezaevinin demir kapıları mahkumların üzerine bedenleri içerde, yürekleri dışarda kalıyor. İstediklerinde sarılıp dokunamıyorlar sevdiklerine, bu nedenle adı ceza olsa da farketmiyor, saray olsa da farketmiyor bulundukları yerin. Bir anlık ya da tüm yanlışların toplamı cezaevi. Ayda bir, o da gelebilirlerse, gördükleri çocuklara nasıl anlatacaklar cezaevini. İşte bu nedenle en zoru mapusluğun görüş günü. Talipoğlu, görüş gününde mahkumlarla ve aileleriyle beraberdi. Bir kız çocuğuna soruyor "burası neresi" çocuk cevaplıyor, "Babam burada çikolata fabrikasında çalışıyor... İnanmasalar da inanmış görünecekler, başka çareleri yok çünkü...Sonra Yol öykücüsü Sosyal Riski Azaltma Projesi çerçevesinde Badmington Federasyonu ile birlikte yürütülen faaliyetlerde mahkumlarla beraber oluyor. Onlar ismini bile bilmedikleri bir sporu yapıyorlar şimdi. Kısa süre önce başlayan bir faaliyet olmakla birlikte ilgi yoğun.Bu kadar çabaya karşın töre ve kan davasının gencecik canları almaya devam ettiğini daha da kötüsü bunu hala savunur olmaları toplum olarak daha yapılacak çok işimiz olduğunu bir kez daha gösteriyor.Töre yüzünden cinayet işleyen 17 yaşındaki gencin cevapları Yol öykücüsünü şaşırttı çünkü, "yine işlerim, kanımız yerde kalmasın" diyordu.
Programın son röportajında ise uyuşturucu kaçakçılığından yakalanan bir mahkumun sözleri var. Bu söz "gülsem mi, ağlasam mı" sözünün kanıtı sanki.
Kaynak: yayinakisi.com
Yayın Tarihi:
2007-03-24
Bam Teli
Bam Teli
Cumartesi 10.10 Yol öykücüsü Tayfun Talipoğlu, Bitlis E Tipi Kapalı Cezaevi'ndeki izlenimlerini aktarmaya devam ediyor. Bu hafta Bam Teli görüş günü ile başlıyor. Kapandığında cezaevinin demir kapıları mahkumların üzerine bedenleri içerde, yürekleri dışarda kalıyor. İstediklerinde sarılıp dokunamıyorlar sevdiklerine, bu nedenle adı ceza olsa da farketmiyor, saray olsa da farketmiyor bulundukları yerin. Bir anlık ya da tüm yanlışların toplamı cezaevi. Ayda bir, o da gelebilirlerse, gördükleri çocuklara nasıl anlatacaklar cezaevini. İşte bu nedenle en zoru mapusluğun görüş günü. Talipoğlu, görüş gününde mahkumlarla ve aileleriyle beraberdi. Bir kız çocuğuna soruyor "burası neresi" çocuk cevaplıyor, "Babam burada çikolata fabrikasında çalışıyor... İnanmasalar da inanmış görünecekler, başka çareleri yok çünkü...Sonra Yol öykücüsü Sosyal Riski Azaltma Projesi çerçevesinde Badmington Federasyonu ile birlikte yürütülen faaliyetlerde mahkumlarla beraber oluyor. Onlar ismini bile bilmedikleri bir sporu yapıyorlar şimdi. Kısa süre önce başlayan bir faaliyet olmakla birlikte ilgi yoğun.Bu kadar çabaya karşın töre ve kan davasının gencecik canları almaya devam ettiğini daha da kötüsü bunu hala savunur olmaları toplum olarak daha yapılacak çok işimiz olduğunu bir kez daha gösteriyor.Töre yüzünden cinayet işleyen 17 yaşındaki gencin cevapları Yol öykücüsünü şaşırttı çünkü, "yine işlerim, kanımız yerde kalmasın" diyordu.
Programın son röportajında ise uyuşturucu kaçakçılığından yakalanan bir mahkumun sözleri var. Bu söz "gülsem mi, ağlasam mı" sözünün kanıtı sanki.
Kaynak: yayinakisi.com