- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Öyle tesadüfler vardır ya: Bir otobüs durağında poşetlerle beklerken, rastlaşırsınız aniden..."Bu..." diye içiniz titrer. Bir zamanlar yüreğinizi yakan aşık; sarkmış göbeği, ağarmış saçlarıyla karşınızdadır...İki elinde iki çocuk...- Nasılsın?- İyiyim... Ya sen?...- Kızın amma da büyümüş... Benim de var 10 yaşında...- Annen, baban?...- Babamı kaybettik. Annem hasta..- Mutlu musun?Sessizlik...- Telefonumu vereyim, ararsın belki....İki yanakta iki masum buse; biri eski sevgiliye, diğeri onunla birlikte yitip giden maziye...- Kimdi o amca anne?..Yüreğinizde belli belirsiz bir iç çekme ve aklınızda hınzır bir soru işareti: "Acaba?.."Aliye ile Ramazan ın aşk hikayesinde buna benzer bir hüzün gizliydi. Gerçi öyküleri, önce haklı olarak bir "tıp rezaleti" olarak yansıdı Milliyet in manşetine...Ancak Ayşegül Aydogan in dünkü haberi en az ilki kadar hazindi
olis memuru Ramazan Bey, öğretmen Aliye Hanım a 1954 te Karabük te evlenme teklif etmiş. Annesine bakmak zorunda olduğundan kabul edememiş Aliye...Bir baskasıyla evlenmis Ramazan... Üç çocuğu olmuş,ancak Aliye yi hep aklında, göğsünde saklamış. Gün gelmiş, eşi göğüs kanserine yenik düşmüş.Ailesi "3 çocukla bir başına baş edemezsin, evlen" diye tutturmuş. O da "Yıllar önce bir sevgilim vardı, evlenirsem onunla evlenirim" demiş. 17 yıl sonra gençliğinin Karabük üne dönmüş ve Aliye nin peşine düşmüş. Öğretmenlik yaptiğı okulda bulmuş onu... Müdürün odasında beklemeye koyulmuş. Aliye odaya girip de eski askını karşısında görünce şaşkınlıktan dışarı kaçmış. 17 yıl önceki teklifi yinelemiş Ramazan: "- Evet" demiş bu kez Aliye öğretmen...28 yıl evli kalmışlar. İkinci baharı yaşamışlar. Malum, ikinci bahar, "son"bahardır. Orada aşk, hayatla cilveleşmekten çok, hayat denilen çileyi birlikte göğüslemektir. 71 yıllık yorgun kalbi teklemiş bir gün Aliye nin... Ramazan bir ambulansla hastaneye yetiştirmiş eşini... Kabul etmemişler, paraları yok diye... Sonra bir başkasına... yine ret... Aliye Hanım ölümün eşiğinde duyuyormus Ramazan Bey in çırpınışlarını; "Allahım bunlar ne yapıyor" diye ürperiyormuş. Ramazan Bey se "ilk göz ağrım gidiyor" diye sızlanıyormuş için için... "Ona bir şey olursa ben ne yaparım?.." Sonunda Ramazan Bey in yeğenlerinin parasıyla bir özel hastaneye yatırabilmişler. Fotoğrafı vardı dünkü Milliyet te...Aliye Hanım yatakta; Ramazan Bey başucunda...Sağ eli sımsıkı eşinin avucunda..."İlk bahar"da çoğunlukla imkansızlıktır aşkı filizleyen, besleyen; "son bahar"daysa fedakarlık...Bütün Dünya dergisinde vardı; çocuklara "Aşk nedir" diye sormuşlar. Söyle demiş afacanlardan biri:"Annanem sırtından hasta olmuştu. Eğilemediği için ayaklarına oje süremiyordu. Dedem devamlı elleri titremesine rağmen annanemin ayaklarına oje sürüyordu.Bence aşk budur."Can Dündar
Kaynak: Hekimce
olis memuru Ramazan Bey, öğretmen Aliye Hanım a 1954 te Karabük te evlenme teklif etmiş. Annesine bakmak zorunda olduğundan kabul edememiş Aliye...Bir baskasıyla evlenmis Ramazan... Üç çocuğu olmuş,ancak Aliye yi hep aklında, göğsünde saklamış. Gün gelmiş, eşi göğüs kanserine yenik düşmüş.Ailesi "3 çocukla bir başına baş edemezsin, evlen" diye tutturmuş. O da "Yıllar önce bir sevgilim vardı, evlenirsem onunla evlenirim" demiş. 17 yıl sonra gençliğinin Karabük üne dönmüş ve Aliye nin peşine düşmüş. Öğretmenlik yaptiğı okulda bulmuş onu... Müdürün odasında beklemeye koyulmuş. Aliye odaya girip de eski askını karşısında görünce şaşkınlıktan dışarı kaçmış. 17 yıl önceki teklifi yinelemiş Ramazan: "- Evet" demiş bu kez Aliye öğretmen...28 yıl evli kalmışlar. İkinci baharı yaşamışlar. Malum, ikinci bahar, "son"bahardır. Orada aşk, hayatla cilveleşmekten çok, hayat denilen çileyi birlikte göğüslemektir. 71 yıllık yorgun kalbi teklemiş bir gün Aliye nin... Ramazan bir ambulansla hastaneye yetiştirmiş eşini... Kabul etmemişler, paraları yok diye... Sonra bir başkasına... yine ret... Aliye Hanım ölümün eşiğinde duyuyormus Ramazan Bey in çırpınışlarını; "Allahım bunlar ne yapıyor" diye ürperiyormuş. Ramazan Bey se "ilk göz ağrım gidiyor" diye sızlanıyormuş için için... "Ona bir şey olursa ben ne yaparım?.." Sonunda Ramazan Bey in yeğenlerinin parasıyla bir özel hastaneye yatırabilmişler. Fotoğrafı vardı dünkü Milliyet te...Aliye Hanım yatakta; Ramazan Bey başucunda...Sağ eli sımsıkı eşinin avucunda..."İlk bahar"da çoğunlukla imkansızlıktır aşkı filizleyen, besleyen; "son bahar"daysa fedakarlık...Bütün Dünya dergisinde vardı; çocuklara "Aşk nedir" diye sormuşlar. Söyle demiş afacanlardan biri:"Annanem sırtından hasta olmuştu. Eğilemediği için ayaklarına oje süremiyordu. Dedem devamlı elleri titremesine rağmen annanemin ayaklarına oje sürüyordu.Bence aşk budur."Can DündarKaynak: Hekimce